ΖΑΚΥΝΘΟΣ: Επιασαν “ταβάνι” οι αφίξεις στο λιμάνι αλλά κλαψουρίζουμε ότι δεν κονομάμε..

Γράφει ο Σπύρος Καμπιώτης

Σε πολύ υψηλό ποσοστό – που ενδέχεται να ξεπεράσει κάθε ρεκόρ και κάθε προηγούμενη εποχή – κινείται η αύξηση στην κίνηση της πορθμειακής γραμμής Ζακύνθου – Κυλλήνης. Η προσέλκυση επισκεπτών και η οργανωμένη πολυέξοδη διαφήμιση της Ζακύνθου, αποκλειστικά μέσα από την τηλεοπτική προβολή του 11880, και του IONIAN TV (ως σοβαρού περιφερειακού τηλεοπτικού καναλιού απευθυνόμενου σε 1.500.000 περιφερειακών κατοίκων), η καλή ψυχολογία στην αγορά και στην ελληνική οικονομία, η δημιουργία προσφοράς σε κρεβάτια μέσω της όψιμης ανοικοδόμησης ξενοδοχείων αλλά και της μετατροπής οικιών σε airbnb… έφερε πολύ υψηλά αποτελέσματα όλο το καλοκαίρι, με απρόσμενη εκτίναξη ειδικά τον Ιούλιο και τον Αύγουστο.

 

Θέλουμε αλλά δεν δίνουμε…

Είναι δεδομένο ότι το νησί “έπιασε ταβάνι” το οποίο καταγράφει ιστορικό ρεκόρ αφίξεων, δημιουργώντας σοβαρούς προβληματισμούς για τα επόμενα τουριστικά χρόνια.
Και η “κλάψα” πάει σύννεφο… κανείς δεν λέει “δόξα τω Θεώ” αλλά θέλει κι άλλα… κι άλλα…
Η αγορά του νησιού είναι υπερπλήρης, η φέρουσα ικανότητα βογκάει, η επαγγελματική παροχή υπηρεσίας σκαλώνει στην αυτονόητη απαίτηση του επισκέπτη, οι υποδομές βούλιαξαν… και τα προαπαιτούμενα, βρίσκονται κρυμμένα κάτω από το χαλί, παραμένοντας εκεί με όποιο κόστος, το οποίο θα κληθεί “να πληρώσει” ο τόπος στο άμεσο μέλλον.
Η διαρκής αύξηση κατατρώει και θα διαλύσει το νησί μια ώρα αρχύτερα, εκτός αν, οι επαγγελματίες σε συνδυασμό με την τοπική αυτοδιοίκηση, αποφασίσουν να κινηθούν στον άξονα των νέων δεδομένων. Το τετράπτυχο είναι μονόδρομος και αφορά σε προγραμματισμένη, επιστημονική, αποτελεσματική και κυρίως δομημένη επαγγελματική αντιμετώπιση των προκλήσεων στη νέα τροχιά που βαδίζει η Ζάκυνθος του 2020.
Αυτό προϋποθέτει συνεννόηση, διάλογο, κοινά σημεία και τέλος εφαρμόσιμες αποφάσεις.

Τι γίνεται στο Ζακυνθινό λιμάνι
Οι καθυστερήσεις, τα νεύρα, η ανυπομονησία και κυρίως η γκρίνια στα λιμάνια της Ζακύνθου και της Κυλλήνης είναι εμφανή.
Κάποιοι ψελλίζουν για μονοπώλια, τη στιγμή, που ακόμη δεν θέλουν να καταλάβουν πως οι δράσεις ανταγωνισμού των πρόσφατων και νωπών χρόνων… οδήγησαν σε καταστροφικά αποτελέσματα τους φερόμενους εφοπλιστές, έως ακραία επικίνδυνες λύσεις για την ασφάλεια των επιβατών.
Λύνεται το πρόβλημα των καθυστερήσεων με ακόμη πυκνότερα δρομολόγια ή περισσότερα πλοία;
Η απάντηση αδιαφιλονίκητα είναι όχι.
Όλα αρχίζουν και τελειώνουν στο λιμάνι της Ζακύνθου, το οποίο δεν αντέχει να εξυπηρετήσει την φοβερή ημερήσια κίνηση, από την οποία μπλοκάρει οριζοντίως και καθέτως.

Γιατί συμβαίνει αυτό στο λιμάνι μας;
Διότι πρόκειται για ένα ακόμη “ημιτελές” έργο, που δεν προέκυψε από σοβαρή μελέτη ανάπτυξης και πρόβλεψης για το απαιτητικό κοντινό μέλλον.
Η πύλη εισόδου από τη θάλασσα, πάσχει στις υποδομές.
Λιμάνι, μόλος πρόσδεσης κρουαζιερόπλοιων, μαρίνα, κυκλοφοριακή μελέτη αποσυμφόρησης.
Τρία προβληματικά και ανύπαρκτα έργα ζωής για τον τόπο, που κανείς δεν άγγιξε ή δεν έλυσε μέχρι σήμερα.
Ακόμη πιο σοβαρή η ανυπαρξία κυκλοφοριακής μελέτης αποσυμφόρησης των φορτοεκφορτώσεων στα πλοία της γραμμής, που αποτελεί πολύ σοβαρό μέρος των καθυστερήσεων.

Ο μόλος του Αγίου Διονυσίου

Κάποτε ακόμη και στην δεκαετία του ’80, τα πλοία έδεναν στο μόλο του Αγίου Νικολάου (πόρτο) και τα φορτηγά μπαίνοντας στην πλατεία Σολωμού, μπροστά από το μουσείο, έκαναν το γύρο της πλατείας του Αγίου Μάρκου διασχίζοντας την Αλεξάνδρου Ρώμα για να βγουν από την πόλη!

Στο πέρασμα των χρόνων, η πρόσδεση των πλοίων της γραμμής μεταφέρθηκε στο νότιο τμήμα της πόλης και στο μόλο του Αγίου Διονυσίου.
Κανείς δεν σκέφτηκε πως οι λύσεις είναι για τα επόμενα είκοσι και τριάντα χρόνια και όχι για μία εβδομάδα… Η ανυπαρξία οράματος για το μέλλον σήμερα φρακάρει την εξέλιξη.

Γιατί κανένα Ζακυνθινό μυαλό, δεν σκέφτηκε πως τα πλοία μας, συνεχίζουν να γεμίζουν και να αδειάζουν μέσα στην καρδιά της πόλης…

Τη μόνη άμεση εφικτή λύση έδωσε επί των ημερών του ο πρώην πρόεδρος Τιμόθεος Ζώντος, όταν ασφαλτόστρωσε το κομμάτι πίσω και πλάι από τα εκδοτήρια. Αν δεν είχε γίνει αυτό, σήμερα – με σεισμόπληκτο τον τραπεζοειδή – οι καθυστερήσεις θα ήταν πάνω από 2-3 ώρες σε κάθε δρομολόγιο.

Οι λόγοι που μπλοκάρει το σημερινό λιμάνι

Το φετινό καλοκαίρι… οι καθυστερήσεις οφείλονται σε συγκεκριμένα προβλήματα:

1. Ο μόλος του Αγίου Διονυσίου φρακάρει στην εκφόρτωση και συγκεκριμένα στα σημεία που τέμνεται με την παραλιακή απέναντι από το καμπαναριό του Αγίου, δημιουργώντας κομφούζιο… Επόμενο πρόβλημα, στο φανάρι της γέφυρας του Αγίου Χαραλάμπη και κατ’ επέκταση στο φανάρι στο next. Το κομφούζιο στα συγκεκριμένα σημεία, κρατάει τα αυτοκίνητα, τα λεωφορεία και τα φορτηγά μπλοκαρισμένα μέσα στα πλοία και στο λιμενοβραχίονα… Πολύ πιο εμφανώς (όπως βλέπετε και στις χθεσινές αεροφωτογραφίες) ειδικά στις μεσημβρινές ώρες (μετά τις 12.00) η κατάσταση είναι τραγική…

2. Στην αναχώρηση, ο μόλος δεν μπορεί να εξυπηρετήσει την κίνηση οχημάτων και κυρίως φορτηγών, βυτίων και λεωφορείων. Ο τραπεζοειδής προβλήτας, έχει κλείσει λόγω ζημιάς από τους σεισμούς… Ο μόλος, δεν έχει υποδομές οδικής ρύθμισης ακόμη και από όργανα της τάξης και μόλις πριν λίγες μέρες, με έξοδα της levante ferries αγοράστηκαν κώνοι και πλαστικά διαχωριστικά, τα οποία κάπως έχουν οριοθετήσει την κίνηση οχημάτων.

3. Το παζάρι του πανηγυριού, στην πλευρά της μαρίνας, έχει μεταφέρει την φορτοεκφόρτωση των ημερόπλοιων ακριβώς απέναντι από τα πλοία της γραμμής!

4. Δεν υπάρχει χώρος να γυρίσουν οι νταλίκες, να αναμένουν οχήματα προς φόρτωση και να σταματάνε με άνεση αφικνούμενα λεωφορεία για να φορτώσουν επιβάτες…
5. Η ελληνική νοοτροπία της τελευταίας στιγμής, θέλει πληθώρα από οδηγούς και επιβάτες να πηγαίνουμε στα εκδοτήρια του λιμανιού για να αγοράσουμε εισιτήριο. Αποτέλεσμα, κάθε μέρα και ώρα… το πλοίο να σηκώνει τον καταπέλτη των επιβατών και οι οδηγοί να βρίσκονται ακόμη στην ουρά για να βγάλουν εισιτήριο…
6. Δυστυχώς δεν υπάρχει πρόβλεψη και διάθεση λύσεων από το Λιμενικό Ταμείο ούτε μέριμνα αύξησης προσωπικού στο λιμεναρχείο για να βοηθάει όσο μπορεί στην ρύθμιση της κίνησης τόσο μέσα στο λιμάνι αλλά μέχρι και τα φανάρια.
7. Τα πλοία μας είναι μεγάλα, κουβαλάνε πολύ κόσμο και αυτοκίνητα. Θέλουμε ακόμη καλύτερα και μεγαλύτερα; Θέλουμε “παντόφλες αλά Κέρκυρα” που θα φορτοεκφορτώνουν γρήγορα;
8. Το Λιμενικό Ταμείο ανέχεται επιδεικτικά να βρίσκονται “πουντελαρισμένα” επί πολλές δεκαετίες, περίεργα σκαριά – φαντάσματα αλλοτινών εποχών (που κάποιος τα αγόρασε και τα παράτησε εδεκεί), στην πλατεία φορτοεκφόρτωσης απέναντι από τους καταπέλτες!

 

 

 

 

Τι κι αν είχαμε περισσότερα πλοία;
Είναι ευκολονόητο πως δέκα δρομολόγια επιπλέον να είχαμε… και άλλα 5 καράβια… δεν θα χωρούσαν καν στο λιμάνι… Η κίνηση και οι καθυστερήσεις, θα ήταν πολύ πιο προβληματικά με αποκλειστική ευθύνη της σημερινής φέρουσας ικανότητας και της νοοτροπίας του λιμανιού της Ζακύνθου.
Κάθε καθυστέρηση στη Ζάκυνθο, δημιουργεί αλυσιδωτές καθυστερήσεις στη Κυλλήνη, το λιμάνι της οποίας φτιάχτηκε με σύγχρονες προδιαγραφές, αντέχει την κίνηση και έχει πολλές δυνατότητες για το αύριο.

Κάθε «καραβιά» κουβαλάει στη Ζάκυνθο μέσο όρο 180 – 230 ΙΧ, 10 – 15 νταλίκες και 4 – 6 λεωφορεία… συνοδευόμενα από 400 – 900 επιβάτες…
Αλλοι τόσοι περιμένουν για να φύγουν. Τι δεν καταλαβαίνουμε;

Πρώτα το πλοίο αδειάζει και μετά φορτώνει… με ότι σημαίνει αυτό… αναμονή, ζέστη, κούραση, γκρίνια, εντάσεις επιβατών και οδηγών, εξαντλημένοι λιμενικοί και προσωπικό των πλοίων…

Από την άλλη… σε ποιο ελληνικό νησί θα πας Ιούλιο και Αύγουστο και δεν θα συναντήσεις καθυστερήσεις στις αφιξοαναχωρήσεις; Όταν αυτές τις μέρες τα πλοία στην γραμμή Πάτρα – Ιταλία φθάνουν από 3 μέχρι 5 ώρες καθυστερήσεις… τι να πει ένα μικρό λιμάνι;

Είναι δεδομένο ότι ποτέ δεν φταίει το θερμόμετρο, αλλά ο πυρετός…
Θ
έλουμε κόσμο… αυξήσεις… τα σπίτια μας να γίνουν ξενοδοχεία… εύκολα και γρήγορα λεφτά… ταξίδια… ανέσεις… νέες επενδύσεις… λίγους κόπους… Και όπως μου έλεγε ένας φίλος σήμερα το πρωί, “εκεί που ο πατέρας μας ζούσε την οικογένεια με ένα βαρέλι λάδι… σήμερα γίναμε όλοι μπρουκληδες»… Θέλουμε τα πάντα όλα… Και στην ώρα τους…
Υπομονή συμπατριώτες… δεν υπάρχει άλλη λύση…
Οι λύσεις είναι ζήτημα τεχνοκρατών… οραμάτων… και αυτοθυσίας… Υπόθεση προηγμένων κοινωνιών και συγκροτημένων σκέψεων.

Του χρόνου… τα ίδια θα λέμε…
Αρκεί όμως να τα ξαναλέμε… διότι, όταν εξακολουθούμε να είμαστε χωρίς υποδομές… και όλα είναι τακτοποιημένα στην ώρα τους… τότε σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει τουρισμός!

SOURCEhttps://www.imerazante.gr
SHARE

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο