Ένας δρόμος- θρύλος, το όνομα του οποίου έχει συνδεθεί με αλλεπάλληλες φουρκέτες και που δικαίως έχει χαρακτηριστεί ως «δρόμος καρμανιόλα».
Κάποτε, όλοι όσοι ήθελαν να ταξιδέψουν στη νότια Πελοπόννησο, και πιο συγκεκριμένα προς την Αρκαδία, τη Μεσσηνία και τη Λακωνία, ήταν αναγκασμένοι να διασχίσουν αυτόν τον απαιτητικό δρόμο με της 30 στροφές.
Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλοί οδηγοί, πριν ή μετά τη διάσχιση του Κολοσούρτη, σταματούσαν στο εκκλησάκι κοντά στον Αχλαδόκαμπο.
Εκεί άναβαν ένα κερί, είτε για να ζητήσουν προστασία από τους αγίους, είτε για να τους ευχαριστήσουν που κατάφεραν να ολοκληρώσουν με ασφάλεια τη διαδρομή.