Τις δραματικές στιγμές που βίωσε όταν ξέσπασε η μεγάλη φωτιά στην Αχαΐα περιγράφει σε μια συγκλονιστική ανάρτηση η Ιωάννα Βασιλική Λαδά που διαμένει στην Πάτρα.
Όπως καταγγέλλει η ίδια, το σπίτι της σώθηκε χάρη στην ηρωική προσπάθεια των εθελοντών, ενώ όπως σημειώνει «δεν υπήρξε καμία οργάνωση» και «αν δεν έμενε ο κόσμος στα σπίτια του, θα είχαν γίνει όλα στάχτη».
«Σε μια πλαστική σακούλα έβαλα 2 ρούχα κ το πτυχίο μου. Στο αμάξι η μητέρα μου κ τα σκυλιά μου» περιγράφει στην ανάρτησή της και ενώ πιο κάτω αναφέρει: «αυτό το άδειο συναίσθημα να είναι σε μια πλαστική σακούλα όλη σου η ζωή, να μην έχεις που να πας, που να μείνεις»...
Αναλυτικά η ανάρτησή της:
«Προχθές την νύχτα έσωσαν το σπίτι μου από την φωτιά.
Ζήσαμε μια εμπόλεμη κατάσταση.
Χτυπούσαν οι καμπάνες, σειρήνες ακούγονταν ασταμάτητα, δεν έβλεπες από τους καπνούς, δεν μπορούσες να αναπνεύσεις.
Το ρεύμα κ το νερό ήταν κομμένα, δεν υπήρχε κανένας τρόπος να προστατέψεις το σπίτι σου.
Όταν ο καπνός έμπαινε στο σπίτι αναγκαστηκαμε να φύγουμε.
Σε μια πλαστική σακούλα έβαλα 2 ρούχα κ το πτυχίο μου.
Στο αμάξι η μητέρα μου κ τα σκυλιά μου.
Το βράδυ άνοιξαν τον δρόμο, γυρίσαμε στο σπίτι όπου απο την μια πλευρά είχε φωτιά κ από την άλλη γινόντουσαν εκρήξεις κ ούρλιαζαν να φύγουμε πάλι.
Δεν ήξερα αν όταν γυρίσω θα βρω τίποτα από το σπίτι μου.
Φεύγοντας ότι είχα κ δεν είχα ήταν μέσα σε μια πλαστική σακούλα.
Ο φόβος του θανάτου
ο φόβος ότι μπορεί να καεις ζωντανός
ο φόβος ότι μπορεί να καούν οι άλλοι άνθρωποι γύρω σου ζωντανοί
ο φόβος ότι θα καούν οι κόποι του παππού σου, του πατέρα σου κ οι δικοί σου
το να νιώθεις άχρηστος κ ανίκανος επειδή δεν μπορείς να κάνεις απολύτως τίποτα
αυτό το άδειο συναίσθημα να είναι σε μια πλαστική σακούλα όλη σου η ζωή
να μην έχεις που να πας
που να μείνεις, όλα μέχρι την Καλόγρια ήταν κλεισμένα
να μην μπορείς να απευθυνθείς πουθενά
να παρακαλάς να ξημερώσει
να έχεις να πιείς κρύο νερό 2 ημέρες με 40 βαθμούς, να μην έχεις φάει,να μην έχεις κοιμηθεί, διότι το μόνο που σε νοιάζει είναι να μην καεις ζωντανός.
Δεν υπήρξε καμία οργάνωση, αν δεν έμενε ο κόσμος στα σπίτια του, θα είχαν γίνει όλα στάχτη.
Αν δεν πάλευαν οι άντρες με τα τρακτέρ, οι εθελοντές με JCB, θα είχαν γίνει όλα κρανίου τόπος.
Οι ίδιοι οι πολίτες έσωσαν τον τόπο τους.
Όποιος δεν το έχει ζήσει, δεν μπορεί να αντιληφθεί ούτε στο ελάχιστο την κατάσταση.
Όσα ευχαριστώ κ να πω στους ανθρώπους που έσωσαν το σπίτι μου δεν είναι αρκετά. Δεν μπορώ να φανταστώ τον πόνο των ανθρώπων που έχασαν το σπίτι τους, τα ζώα τους, τους κόπους μιας ζωής.
Το μόνο βέβαιο είναι πως όσοι το ζήσαμε, δεν θα είμαστε ποτέ ξανά οι ίδιοι».
Πηγή: NewsBreak Ελλάδα