Ποιος είσαι, τελικά, Φίλιππε;
Δεν ξέρω αν είναι το σωστό timing γι’ αυτή τη συνέντευξη ή το πιο ακατάλληλο. Σήμερα είχα ψυχοθεραπεία και ήταν μία από τις πιο ουσιαστικές συνεδρίες που έχω κάνει. Ήταν ιδιαίτερα συναισθηματική. Έκλαιγα για σαράντα λεπτά, κατά τη διάρκεια της συνεδρίας και για άλλη μία ώρα μετά. Συζητήσαμε ακριβώς αυτό που με ρωτάς: Το ποιος είμαι πραγματικά. Ούτε εγώ ξέρω ακόμα. Με ανακαλύπτω κάθε μέρα. Κάποιες μέρες με συμπαθώ, κάποιες όχι τόσο. Αλλά προσπαθώ να με παρατηρώ, όσο περισσότερο μπορώ. Η απάντηση είναι πως, αν κάποιος με παρακολουθεί, αυτό που πιστεύει ότι είμαι, αυτό είμαι. Από την αρχή της ενασχόλησής μου με τα social media προσπάθησα να μην δημιουργήσω μια persona αλλά να παραμείνω ο εαυτός μου. Προφανώς έχω αναδείξει περισσότερο ορισμένα χαρακτηριστικά μου, όμως νιώθω ότι η εικόνα που σχηματίζει κάποιος για μένα, ανταποκρίνεται σε μεγάλο βαθμό στην πραγματικότητα. Είμαι λίγο απ’ όλα. Σε ορισμένες φάσεις ζω τα συναισθήματα στο «κόκκινο». Είμαι νευρικός, πολύ συναισθηματικός και ιδιαίτερα δοτικός. Μπορεί να παρεξηγηθώ και να πληγωθώ βαθιά, όταν νιώθω ότι ένας δικός μου άνθρωπος δεν μου δίνει την προσοχή που χρειάζομαι, δεν με ακούει ή δεν με σκέφτεται. Έχω υπάρξει και αρκετά τοξικός στις ερωτικές μου σχέσεις – μέχρι ενός σημείου, βέβαια. Μπορεί να γίνω ζηλιάρης ή να κάνω «παιχνιδάκια», αλλά όχι κάτι ακραίο.
Ένιωσες ποτέ ότι δεν κατάφερες να διαχειριστείς την επιτυχία και, κατ’ επέκταση, τη δημόσια εικόνα σου;
Η όποια επιτυχία στο YouTube ήρθε αργά και σταθερά. Δεν έκανα μπαμ σ’ ένα βράδυ. Από το 2017, έχω το κανάλι μου στο YouTube και προσπαθούσα για πολλά χρόνια να βρω την ταυτότητά μου στο internet και το τι θέλω να μοιραστώ δημόσια. Η «επιτυχία» νομίζω ήρθε, όταν αυτά που μοιραζόμουν δημόσια, ήταν πολύ κοντά στην προσωπικότητά μου και στα ενδιαφέροντά μου. Κάποιες φορές, από την άλλη, δεν κατάφερα να διαχειριστώ την αντίδρασή μου σε σχόλια. Θα έπρεπε απλώς να μην είχα απαντήσει εν βρασμώ. Για παράδειγμα, όταν συμμετείχα σε ένα video με τη Super Kiki, εκείνη έκανε ένα χιουμοριστικό σχόλιο για τον Χρήστο Μάστορα, το οποίο παρεξηγήθηκε ως «ρατσιστικό». Το περιστατικό έγινε θέμα στις εκπομπές και μας χαρακτήρισαν «ρατσιστές». Τότε βγήκα στην εκπομπή της Κατερίνας Καινούργιου για να «δικαιολογηθώ», ενώ δεν έπρεπε. Μετάνιωσα που δεν πήρα τον χρόνο να σκεφτώ πριν αντιδράσω. Είναι τρομακτικό να βγαίνουν στην τηλεόραση και να σε «λιθοβολούν». Για μένα, ήταν εντελώς άδικο, αφού μεγάλωσα σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον: Ο ένας θείος μου παντρεύτηκε γυναίκα από την Αλβανία, ο άλλος από την Πολωνία, ενώ η μητέρα μου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αίγυπτο. Έπρεπε να το διαχειριστώ καλύτερα και να απαντήσω μόνο αφού είχα επεξεργαστεί την κατάσταση.