Η ιστορία με την οριοθέτηση του Θαλάσσιου Πάρκου του νησιού έχει γίνει θέμα που συζητείται πίσω από κλειστές πόρτες. Όταν όμως αυτές ανοίγουν, οι εκπρόσωποι της Α’ και Β’ βαθμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης το περιγράφουν χωρίς να εισάγουν κάτι ουσιαστικά νέο στη συζήτηση.
Γράφει ο Χρήστος Πετράτος
Το πρόβλημα δεν είναι η οριοθέτηση του Πάρκου· αυτή καλώς γίνεται. Η προστασία θαλάσσιων ζωνών και τμημάτων της ακτογραμμής του νησιού αποτελεί προϋπόθεση για την ευζωία μας. Οι υπερβολικές, όμως, απαγορεύσεις στη χρήση τους είναι αυτές που δημιουργούν τα ζητήματα.
Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αργοστολίου υπήρξε μια πρώτη συζήτηση και ένα σχετικό ψήφισμα, όμως αυτό δεν είναι αρκετό.
Ο δήμαρχος Ληξουρίου Γιώργος Κατσιβέλης ισχυρίστηκε ότι δεν έχει καμία ενημέρωση ή κοινοποίηση απόφασης από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και, ως εκ τούτου, δεν βλέπει λόγο να ασχοληθεί. Μα αν περιμένει κάτι τέτοιο, τότε… κλάφ’ τα, Χαράλαμπε.
Στη συνεδρίαση του Επιμελητηρίου Κεφαλονιάς τέθηκε το γενικό πλαίσιο, όμως ακόμη κι εκεί δεν μπορεί μόνο δύο άτομα να «τραβούν το κάρο» της αντιπαράθεσης επιχειρημάτων με τη διοίκηση: οι κύριοι Γιώργος Λασκαράτος και Δημήτρης Ατσάρος.
Απαιτείται σαφής ερμηνεία και αιτιολόγηση των συγκεκριμένων απαγορεύσεων. Ως γνωστόν, ήδη υπάρχουν ζώνες προστασίας στο πλαίσιο του Natura 2000 και, βάσει αυτών, ΜΚΟ χρηματοδοτούμενες από την Ευρωπαϊκή Ένωση επιλαμβάνονται της προστασίας της ωοτοκίας της χελώνας. Όλοι έχουμε συναντήσει ομάδες –συνήθως φοιτητών– με τα γνωστά «μπλε μπλουζάκια», από χώρες της Ευρώπης, να οριοθετούν τμήματα των παραλιών μας ως σημεία ωοτοκίας.
Μετά την ανακήρυξη του Θαλάσσιου Πάρκου, θα πολλαπλασιάσουν αυτές οι ΜΚΟ την παρουσία τους στο νησί; Θα έχουν πλέον πολυεπίπεδη δράση, συμπεριλαμβανομένης της επιτήρησης και της εφαρμογής των απαγορεύσεων; Θα υπάρξει συνεργασία με τον ΟΦΥΠΕΚΑ και τις λιμενικές αρχές;
Ποιος θα εφαρμόζει τους νόμους του Προεδρικού Διατάγματος και ποιος θα επιβάλλει τις ενδεχόμενες ποινές στους παραβάτες;
Ο βουλευτής του νησιού Παναγής Καππάτος δείχνει να αποδέχεται παθητικά τις εξελίξεις, ενώ ο περιφερειάρχης Γιάννης Τρεπεκλής μάλλον κινείται στο ίδιο μήκος κύματος. Ένα έκτακτο ή τακτικό Περιφερειακό Συμβούλιο με το θέμα αυτό στην ατζέντα ίσως προσέφερε κάτι περισσότερο στον δημόσιο διάλογο.
Η Κεφαλονιά δεν είναι απλώς ένα κομμάτι γης περιστοιχισμένο από θάλασσα σε αυτή τη γωνιά του πλανήτη. Είναι οι άνθρωποί της: αυτοί που γεννήθηκαν εδώ, μεγάλωσαν, είναι κληρονόμοι της ιστορίας του νησιού και προσπαθούν να συνεχίσουν την πορεία του βιοπορισμού τους, προσαρμοζόμενοι στα δεδομένα της εποχής.
Το 1864 οι Επτανήσιοι, με πρωτεργάτες τους Κεφαλονίτες, ενώθηκαν με την Ελλάδα για μια καλύτερη ζωή. Πρέπει να γίνει σαφές στην κεντρική κυβέρνηση ότι σκοπός των νομοθετημάτων που συντάσσει είναι η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των Ελλήνων πολιτών και όχι η αποσπασματική τακτοποίηση εκκρεμοτήτων με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δεν μπορούν να αγνοούνται οι προβληματισμοί των κατοίκων που πλήττονται. Η κοινωνία είναι σαν την αλυσίδα άγκυρας ενός πλοίου: αν ένας κρίκος σπάσει ή στραβώσει, θα προκαλέσει αναταράξεις σε ολόκληρη τη λειτουργία της.
Ναι στην ανακήρυξη του Θαλάσσιου Πάρκου, αλλά με κανόνες και απαγορεύσεις θεμιτές. Η συμπερίληψη είναι προαπαιτούμενο για την επιτυχία του εγχειρήματος. Η προστασία του περιβάλλοντος και η ομαλή οικονομική και κοινωνική ζωή του νησιού πρέπει να εναρμονίζονται και να αλληλοσυμπληρώνονται.