Άρθρο Γνώμης του Συνεργάτης μας Χρήστου Πετράτου
Η Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ μια πολεμοχαρής χωρα . Αντίθετα, η ιστορική της διαδρομή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αγώνες επιβίωσης, ελευθερίας και εθνικής ανεξαρτησίας. Από την Επανάσταση του 1821 μέχρι τις πιο πρόσφατες πληγές του Ελληνισμού, όπως η τραγωδία της Κύπρου, το τίμημα υπήρξε βαρύ και βαθιά χαραγμένο στη συλλογική μας μνήμη.
Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, η ελληνική εξωτερική πολιτική μετά τη μεταπολίτευση οικοδομήθηκε πάνω σε μια βασική αρχή: ισχυρή άμυνα, αλλά αποφυγή εμπλοκής σε συγκρούσεις που δεν αφορούν άμεσα την εθνική κυριαρχία. Το διαχρονικό δόγμα «θέλεις ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμο» είχε πάντοτε αμυντικό και αποτρεπτικό χαρακτήρα — όχι επιθετικό.
Σε αυτό το πλαίσιο, προκαλεί έντονο προβληματισμό η δημόσια προβολή απο τον υπουργο Αμύνης της χωρας της συμμετοχής, ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στην κατάρριψη δύο βαλλιστικών πυραύλων στη Σαουδική Αραβία από το Ιράν. Η παρουσία ελληνικών δυνάμεων στο εξωτερικό μπορεί να εντάσσεται σε συμμαχικές υποχρεώσεις. Όταν, όμως, η επιχειρησιακή ευθύνη —η στόχευση και η εκτόξευση— ασκείται από Έλληνες αξιωματικούς, τότε δεν μιλάμε απλώς για συμβολική συνδρομή, αλλά για ενεργή εμπλοκή.
Η διαφορά ανάμεσα στην άμυνα και την εμπλοκή δεν είναι άπλα θεωρητική -Η εθνική πολιτική πρέπει να έχει ξεκάθαρες στοχεύσεις.
Και εδώ τίθεται το κρίσιμο ερώτημα: ποιο είναι το εθνικό όφελος από μια τέτοια εμπλοκή; Η Ελλάδα δεν έχει ιστορικά αντιπαρατεθεί με τον αραβικό κόσμο, ούτε έχει λόγο να μετατραπεί σε μέρος ευρύτερων γεωπολιτικών ανταγωνισμών στην περιοχή. Ο ρόλος του «Λόρενς της Αραβίας» δεν ταιριάζει ιστορικά στην Ελλάδα — και δεν έχουμε λόγο να τον υιοθετήσουμε. Η παραδοσιακή της στάση υπήρξε ισορροπημένη και σεβαστή, στοιχείο που οφείλουμε να διαφυλάξουμε.
Ακόμη μεγαλύτερη απορία προκαλεί η επικοινωνιακή διαχείριση του ζητήματος. Σε μια περίοδο αυξημένης διεθνούς αστάθειας, η προβολή στρατιωτικών ενεργειών με τρόπο σχεδόν επιδεικτικό δεν ενισχύει την αποτρεπτική ισχύ της χώρας. Αντιθέτως, ενδέχεται να δημιουργήσει αχρείαστους κινδύνους και να εντάξει την Ελλάδα σε «κάδρα» που δεν την αφορούν άμεσα.
Η εξωτερική πολιτική και η άμυνα απαιτούν σοβαρότητα, μέτρο και στρατηγική σκέψη. Δεν προσφέρονται για εσωτερική πολιτική κατανάλωση, ούτε για μικροπολιτικές, βραχυχρόνιες στοχεύσεις. Άλλωστε, σε ζητήματα ιδίως εθνικής ασφάλειας— ισχύει διαχρονικά το ευφυολόγημα:“Στην πολίτικη, γίνονται πράγματα που δεν λέγονται και πράγματα που λέγονται,αλλά δεν γίνονται”
Η Ελλάδα οφείλει να παραμείνει δύναμη σταθερότητας και ειρήνης στην περιοχή της. Να ενισχύει την άμυνά της, να τηρεί τις διεθνείς της υποχρεώσεις, αλλά και να γνωρίζει με σαφήνεια τα όρια πέρα από τα οποία η συμμετοχή μετατρέπεται σε εμπλοκή.
Και αυτά τα όρια δεν πρέπει να τα ξεπερνά.
Χρήστος Πετράτος
Ο Χρήστος Πετράτος είναι Χημικός Μηχανικός, απόφοιτος της Πολυτεχνικής Σχολής Βουκουρεστίου, με επαγγελματική εμπειρία στον τομέα της ασφάλειας συγκοινωνιών, της τεχνικής ασφάλειας και της σύνταξης τεχνικών εκθέσεων. Στην αρθρογραφία του προσεγγίζει δημόσια και πολιτικά ζητήματα με τεχνοκρατική ματιά, έμφαση στη θεσμική λειτουργία και καθαρό πολιτικό λόγο.
Διαβάστε περισσότερα άρθρα του Χρήστου Πετράτου στο KefaloniaPress.