Άρθρο γνώμης του Συνεργάτη μας Χρήστου Πετράτου
Όσο κι αν προσπαθήσει κανείς να βρει ελαφρυντικά για την απόδοση της δημοτικής αρχής του Θεόφλου Μιχαλάτου, αυτά πλέον είναι ελάχιστα.
Στην πρώτη της θητεία, το βασικό επιχείρημα ήταν η σχεδόν τριετής πανδημία, που πράγματι έβαλε στον «πάγο» τις περισσότερες αυτοδιοικήσεις της χώρας. Με αυτό το αφήγημα, αρκετοί δήμαρχοι επανεξελέγησαν, υποστηρίζοντας ότι δεν τους δόθηκε ο χρόνος να υλοποιήσουν το πρόγραμμά τους.
Οι δημότες πίστεψαν — και έδωσαν δεύτερη ευκαιρία και στο Θεόφιλο Μιχαλάτο.
Μια δεύτερη ευκαιρία που η δημοτική αρχή Μιχαλάτου δεν αξιοποίησε. Αντί να την αρπάξει, εκμεταλλευόμενη τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία, κατάφερε να δημιουργήσει περισσότερη σύγχυση και δυσαρέσκεια παρά έργο.
Κανείς δεν ζητούσε θαύματα. Δεν χρειαζόταν να φτιαχτούν οι Κρεμαστοί Κήποι της Βαβυλώνας. Χρειαζόταν κάτι απλό: έργα με αποτύπωμα, παρεμβάσεις με διάρκεια, μια στοιχειώδης αίσθηση προόδου και σεβασμού στην ιστορία του τόπου.
Υπήρξαν εποχές που τα έργα άφηναν αποτύπωμα. Η εικόνα των εγκαινίων στην είσοδο του «Κέφαλου», με τον Αλέκο Καλαφάτη και τη Μελίνα Μερκούρη, δεν ήταν απλώς μια τελετή — ήταν μια πολιτική πράξη με περιεχόμενο.
Σε αντίθεση με τότε, οι παρεμβάσεις στο παραλιακό μέτωπο έγιναν αποσπασματικά, χωρίς συνολικό σχέδιο. Το αποτέλεσμα δεν δικαιώνει τις προσδοκίες — όχι γιατί δεν δαπανήθηκαν χρήματα, αλλά γιατί η μελέτη και η υλοποίησή τους είχαν αποσπασματικό χαρακτήρα.
Το τίμημα είναι πλέον ορατό: ταλαιπωρία για επαγγελματίες και πολίτες, περιορισμός της πρόσβασης χωρίς ουσιαστικές εναλλακτικές λύσεις.
Το γήπεδο των Τζαννάτων —με εικόνες εγκατάλειψης που προκαλούν θλίψη— αποτελεί ίσως την πιο χαρακτηριστική αποτύπωση της κατάστασης στο δημοτικό διαμέρισμα Ελειού-Πρόννων. Οι εξηγήσεις που δόθηκαν δεν πείθουν· αντίθετα, γεννούν περισσότερα ερωτήματα για την επάρκεια της διοίκησης.
Το πρόβλημα, όμως, είναι βαθύτερο.
Ο δήμαρχος, παρά τα μηνύματα που έχει λάβει, επιμένει στο ίδιο μοντέλο διοίκησης. Ένα μοντέλο συγκεντρωτικό, όπου οι αποφάσεις περνούν από έναν στενό κύκλο ανθρώπων «απόλυτης εμπιστοσύνης», περιορίζοντας τη λειτουργία του Δήμου.
Οι δημότες δεν ζητούν «άριστους».
Ζητούν τα αυτονόητα: δημοκρατία, διαφάνεια, ισονομία, αποτελεσματικότητα και έναν Δήμο που να λειτουργεί με απλό και κατανοητό τρόπο.
Αντί για αυτά, βλέπουμε έναν Δήμο που δυσκολεύεται ακόμη και στα βασικά. Η λειτουργία του εξαρτάται από έναν κεντρικό μηχανισμό αποφάσεων, όπου κάθε θέμα πρέπει να περάσει από τον ίδιο τον δήμαρχο. Αυτό δεν είναι διοίκηση — είναι επιβράδυνση.
Την ίδια στιγμή, η εικόνα εγκατάλειψης σε άλλους δήμους της Κεφαλονιάς δεν μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι ή παρηγοριά.
Ο Δήμος Αργοστολίου δείχνει να έχει αφεθεί στον «αυτόματο πιλότο».
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το διακύβευμα για την αντιπολίτευση — η πρόκληση της επόμενης ημέρας.
Οι δημότες δεν ζητούν πολυτέλειες.
Ζητούν μια καλύτερη καθημερινότητα:
- υπηρεσίες κοντά στον πολίτη,
- ουσιαστική στήριξη της νεολαίας,
- και ένα πραγματικό αίσθημα ασφάλειας.
Υπάρχουν άνθρωποι στην τοπική κοινωνία — επιστήμονες, ψυχολόγοι, στελέχη της αστυνομίας — που θα μπορούσαν να συμβάλουν ουσιαστικά. Να μιλήσουν στα παιδιά μας για τους κινδύνους των ναρκωτικών και της βίας.
Αυτό δεν απαιτεί μεγάλα κονδύλια. Απαιτεί πρωτοβουλία.
Το τραγικό γεγονός της απώλειας της Μυρτώς ανέδειξε μια σκοτεινή πραγματικότητα που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Έναν παράλληλο κόσμο παραβατικότητας και ανομίας που έχει φτάσει μέχρι τις πόρτες των σχολείων μας.
Η κοινωνία δεν χρειάζεται άλλες διαπιστώσεις.
Χρειάζεται εγρήγορση, πρόληψη και υπευθυνότητα.
Το Αργοστόλι έχει ανάγκη από κατεύθυνση. Από σχέδιο.
Από διοίκηση που να λειτουργεί.
Η επόμενη περίοδος δεν θα κριθεί στη διατύπωση προθέσεων, αλλά στην ικανότητα να αλλάξει η καθημερινότητα των πολιτών.
Και εκεί, δεν χωρούν πλέον δεύτερες ευκαιρίες.
Χρήστος Πετράτος
Ο Χρήστος Πετράτος είναι Χημικός Μηχανικός, απόφοιτος της Πολυτεχνικής Σχολής Βουκουρεστίου, με επαγγελματική εμπειρία στον τομέα της ασφάλειας συγκοινωνιών, της τεχνικής ασφάλειας και της σύνταξης τεχνικών εκθέσεων. Στην αρθρογραφία του προσεγγίζει δημόσια και πολιτικά ζητήματα με τεχνοκρατική ματιά, έμφαση στη θεσμική λειτουργία και καθαρό πολιτικό λόγο.