Άρθρο γνώμης του συνεργάτη μας Χρήστου Πετράτου
Το «πριγκιπάτο του Αργοστολίου» φαίνεται πως απέκτησε πλέον και επίσημη πολιτική διάσταση. Ο πλέον προβεβλημένος αντιδήμαρχος της δημοτικής αρχής Θεόφιλου Μιχαλάτου μάς είχε διαβεβαιώσει πριν λίγο καιρό ότι ζούμε σε ένα πριγκιπάτο χωρίς να το γνωρίζουμε, ενώ όψιμοι διεκδικητές του δημαρχιακού μεγάρου υπόσχονται να το μετατρέψουν σε κάτι ακόμη μεγαλύτερο γενικώς!
Ανάμεσα στις προτάσεις που ακούγονται για την αναμόρφωσή μας γενικώς είναι και η δημιουργία κάθετης προβλήτας στο ύψος της παλιάς Δημοτικής Αγοράς, με στόχο τον ελλιμενισμό mega yachts. Πρόκειται για μια ιδέα εντυπωσιακή σε επίπεδο επικοινωνίας, η οποία όμως γεννά εύλογα ερωτήματα ως προς τη ρεαλιστικότητα και τη βιωσιμότητά της.
Με ποιες προϋποθέσεις θα μπορούσε να υλοποιηθεί ένα τέτοιο έργο; Και, κυρίως, ποιο θα ήταν το πραγματικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα του Αργοστολίου, ώστε να αποτελέσει σταθερό σημείο φιλοξενίας και φύλαξης τέτοιων σκαφών;
Είναι απογοητευτικό άνθρωποι που έχουν διατελέσει δημοτικοί άρχοντες να καταφεύγουν σε μαξιμαλιστικές εξαγγελίες, δίνοντας μεγαλύτερο βάρος στον εντυπωσιασμό παρά στη ρεαλιστική προοπτική.
Το Αργοστόλι δεν είναι Μονακό, ούτε χρειάζεται να γίνει. Είναι η πρωτεύουσα της Κεφαλονιάς· ένας τόπος με βαριά ιστορία, με ανθρώπους που προσέφεραν στην Ελλάδα, αλλά και με βαθιές πληγές, κορυφαία εκ των οποίων υπήρξε η ολοκληρωτική καταστροφή του 1953.
Πρόσφατα, ο δήμαρχος Αργοστολίου Θεόφιλος Μιχαλάτος, σε τόνο σχεδόν παρακλητικό, κάλεσε τους πολίτες να σταματήσουν να απαξιώνουν το έργο της δημοτικής αρχής και να την αφήσουν απερίσπαστη να το ολοκληρώσει. Ουσιαστικά, πρότεινε ένα είδος πολιτικής ανακωχής, με αντάλλαγμα ένα ασαφές μελλοντικό αποτέλεσμα.
Όμως η δημοκρατία δεν λειτουργεί με όρους αναστολής της κριτικής. Η αντιπολίτευση και η δημοσιογραφία έχουν θεσμικό ρόλο: να ελέγχουν την εξουσία καθημερινά, είτε αυτό είναι ευχάριστο είτε όχι για εκείνους που διοικούν. Ο πολίτης έχει δικαίωμα να γνωρίζει, να συγκρίνει και να κρίνει διαρκώς την αποτελεσματικότητα και τη δικαιοσύνη μιας δημοτικής αρχής.
Οι εκλογές δεν αποτελούν μια στιγμιαία αξιολόγηση των τελευταίων μηνών πριν από την κάλπη. Ο πολίτης καλείται να αξιολογήσει συνολικά μια ολόκληρη περίοδο διακυβέρνησης. Γι’ αυτό και η λογική «αφήστε μας να κριθούμε στο τέλος» δεν συνιστά ορθολογική δημοκρατική προσέγγιση, αλλά μια έμμεση προσπάθεια αποφυγής της πολιτικής κριτικής.
Το Αργοστόλι, αλλά και συνολικά η Κεφαλονιά, οφείλουν να ανοίξουν μια σοβαρή συζήτηση για το μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης που επιθυμούν για τις επόμενες δεκαετίες. Η Κεφαλονιά δεν μπορεί —ούτε χρειάζεται— να ανταγωνιστεί προορισμούς μαζικής ναυτικής πολυτέλειας. Το φυσικό της περιβάλλον, η κλίμακα των οικισμών της και η ιδιαίτερη ταυτότητά της οδηγούν αναπόφευκτα προς ένα πιο βιώσιμο και ποιοτικό μοντέλο ανάπτυξης.
Ήδη, εδώ και αρκετά χρόνια, η κυριαρχία στον τομέα της φιλοξενίας έχει μετατοπιστεί προς τις ανεξάρτητες κατοικίες και τις μικρότερες μονάδες υψηλής ποιότητας. Παράλληλα, η ανακήρυξη του Θαλάσσιου Πάρκου Ιονίου, οι προστατευόμενες παραλίες, τα σπάνια θαλάσσια είδη και τα λιβάδια Ποσειδωνίας καθιστούν σαφές ότι ο σεβασμός προς το θαλάσσιο περιβάλλον θα αποτελεί στο εξής βασικό παράγοντα κάθε αναπτυξιακής επιλογής.
Εξίσου αδιέξοδη είναι και η διαρκής προσπάθεια ανταγωνισμού «ομηρικότητας» με την Ιθάκη. Το ζήτημα της ομηρικής Ιθάκης απασχόλησε, απασχολεί και θα συνεχίσει να απασχολεί την αρχαιολογική κοινότητα, όσο δεν υπάρχουν αδιαμφισβήτητες αποδείξεις. Η Κεφαλονιά, όμως, διαθέτει πλήθος άλλων ιστορικών και πολιτιστικών στοιχείων, που μπορούν να αναδειχθούν χωρίς αυτή τη διαρκή ανάγκη σύγκρισης.
Το μεσαιωνικό Κάστρο Αγίου Γεωργίου αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά κάστρα της Ελλάδας και παραμένει ουσιαστικά αναξιοποίητο, πέρα από τις στοιχειώδεις εργασίες καθαρισμού που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο. Αντίστοιχα, και το Κάστρο της Άσσου, παρότι βρίσκεται σε δυσκολότερη κατάσταση, διαθέτει σημαντικές δυνατότητες αναβάθμισης και ανάδειξης.
Η Κεφαλονιά δεν χρειάζεται φαντασιώσεις Μονακό και Ομηρικών επών.
Χρειάζεται σοβαρό σχεδιασμό, προστασία του φυσικού της πλούτου και πολιτικούς που να κατανοούν μέχρι πού μπορεί να φτάσει η ανάπτυξη χωρίς να αλλοιωθεί ο χαρακτήρας αυτού του τόπου και κυρίως πως αυτή η ανάπτυξη θα αφήνει κέρδη στην τοπική κοινωνία.
Χρήστος Πετράτος
Ο Χρήστος Πετράτος είναι Χημικός Μηχανικός, απόφοιτος της Πολυτεχνικής Σχολής Βουκουρεστίου, με επαγγελματική εμπειρία στον τομέα της ασφάλειας συγκοινωνιών, της τεχνικής ασφάλειας και της σύνταξης τεχνικών εκθέσεων. Στην αρθρογραφία του προσεγγίζει δημόσια και πολιτικά ζητήματα με τεχνοκρατική ματιά, έμφαση στη θεσμική λειτουργία και καθαρό πολιτικό λόγο.