Η επανεκλογή του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου ήταν αναμενόμενη. Εκείνο που έχει μεγαλύτερη πολιτική σημασία δεν είναι το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, αλλά το γεγονός ότι η περίοδος της συναίνεσης ανάμεσα στη δημοτική αρχή και την αντιπολίτευση φαίνεται να έχει πλέον κλείσει οριστικά.
Άρθρο γνώμης του Χρήστου Πετράτου
Ο κ. Νικόλας Βαλλιανάτος επανεξελέγη πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου. Το ερώτημα, όμως, είναι απλό: υπήρχε πραγματικά περίπτωση να συμβεί το αντίθετο;
Παρά τις προσπάθειες να επαναληφθεί το κλίμα συναινετικής υπερψήφισης του 2024, αυτές έπεσαν στο κενό. Ο «Νικόλας όλων», που κάποτε προβαλλόταν ως πρόσωπο ευρύτερης αποδοχής, φαίνεται πλέον να έχει υποστεί σημαντική πολιτική φθορά.
Καθοριστικό ρόλο σε αυτήν διαδραμάτισαν πολιτικά ολισθήματα, με σημαντικότερο τη λαθροχειρία στις εκλογές του Επιμελητηρίου. Μια πράξη για την οποία ουδέποτε ανέλαβε την πολιτική ευθύνη, ενώ και ο δήμαρχος επέλεξε να τον καλύψει χωρίς ίχνος αυτοκριτικής.
Το πολιτικό περιβάλλον του Ιουλίου του 2026 είναι εντελώς διαφορετικό. Η αντιπολίτευση εμφανίζεται περισσότερο ενωμένη και αισθητά ισχυρότερη.
Ο Γιάννης Λυκούδης αιτιολόγησε με σαφήνεια την αρνητική του ψήφο, ενώ, μαζί με τον Αλέξανδρο Παντελειό, ανέδειξαν το βασικό πρόβλημα της θητείας Βαλλιανάτου: την υπέρμετρη στήριξη προς τον δήμαρχο, εντός και εκτός των συνεδριάσεων, σε βάρος του θεσμικού του ρόλου.
Είναι πλέον φανερό ότι ο κ. Βαλλιανάτος, από υπέρμαχος της τήρησης του κανονισμού στην αρχή της θητείας του, έχει μετατραπεί στο πολιτικό πρωτοπαλίκαρο του κ. Θεόφιλου Μιχαλάτου. Στα αρνητικά της θητείας του θα καταγραφεί και η σχεδόν μόνιμη άρνηση παροχής του λόγου στον δημοτικό σύμβουλο Γεώργιο Λασκαράτο, σε βαθμό που συχνά αγγίζει τα όρια του γελοίου, αντιμετωπίζοντάς τον ουσιαστικά ως persona non grata μέσα στο ίδιο το Δημοτικό Συμβούλιο.
Η μη αποδοχή ακόμη και της θέσης του αντιπροέδρου από τον κ. Άγγελο Κωνσταντάκη δείχνει ξεκάθαρα ότι το πολιτικό χάσμα μεταξύ αντιπολίτευσης και δημοτικής αρχής έχει πλέον καταστεί αγεγύρωτο. Η εικόνα της συνεννόησης που επιχειρούσε να καλλιεργήσει η δημοτική αρχή τα προηγούμενα χρόνια φαίνεται να ανήκει οριστικά στο παρελθόν.
Η δε ψήφισή του από τον πρώην δήμαρχο Αλέξανδρο Παρίση δεν κρύβει κάποιο ιδιαίτερο πολιτικό μυστήριο. Όπως, άλλωστε, παραδέχθηκε και ο ίδιος, αποτέλεσε ανταπόδοση για τη στήριξη που του παρείχε η δημοτική αρχή στην εκλογή του στην ΠΕΔ-ΙΝ. Μια πολιτική συμφωνία που απλώς ολοκληρώθηκε. Ο κ. Παρίσης, ως ιστορικός επικεφαλής της «Ισχυρής Κεφαλονιάς», αποτελεί πλέον περισσότερο μέρος της ιστορίας της παρά του μέλλοντός της.
Το μέλλον της παράταξης έχει περάσει στα χέρια του Γιάννη Λυκούδη, ο οποίος επιχειρεί να τη διευρύνει και να της προσδώσει νέα δυναμική.
Η συνεργασία του με τον Αλέξανδρο Παντελειό προσδίδει στην παράταξη μεγαλύτερη πολιτική εμβέλεια και ισχυρότερη παρουσία. Για πρώτη φορά διαμορφώνεται, με πιο καθαρούς όρους, μια εναλλακτική πρόταση διοίκησης με προοπτική κυβερνησιμότητας για τον Δήμο Αργοστολίου.
Αυτό που τελικά θα μείνει από τη συγκεκριμένη συνεδρίαση δεν είναι η επανεκλογή του προέδρου, η οποία ήταν λίγο έως πολύ προδιαγεγραμμένη. Αυτό που θα μείνει είναι η οριστική κατάρρευση κάθε έννοιας πολιτικής συναίνεσης μεταξύ δημοτικής αρχής και αντιπολίτευσης. Για πρώτη φορά ούτε οι τυπικές θεσμικές θέσεις δεν κατέστη δυνατό να αποτελέσουν πεδίο συνεννόησης.
Αν ο κ. δήμαρχος επιθυμεί πραγματικά μια επαναπροσέγγιση με την αντιπολίτευση, θα πρέπει πλέον να το αποδείξει με πράξεις και όχι με δηλώσεις.
Χρήστος Πετράτος
Ο Χρήστος Πετράτος είναι Χημικός Μηχανικός, απόφοιτος της Πολυτεχνικής Σχολής Βουκουρεστίου, με επαγγελματική εμπειρία στον τομέα της ασφάλειας συγκοινωνιών, της τεχνικής ασφάλειας και της σύνταξης τεχνικών εκθέσεων.
Στην αρθρογραφία του προσεγγίζει δημόσια και πολιτικά ζητήματα με τεχνοκρατική ματιά, έμφαση στη θεσμική λειτουργία και καθαρό πολιτικό λόγο.