Άρθρο γνώμης του Χρήστου Πετράτου
Το Πολιτικό Σκηνικό στο Αργοστόλι και οι Αντεγκλήσεις
Τον τελευταίο καιρό έχει ανοίξει μια πολιτική συζήτηση γύρω από την αξιοσύνη, την εμπειρία, την εργατικότητα και την ικανότητα διοίκησης.
Ο αντιδήμαρχος Καθαριότητας της σημερινής δημοτικής αρχής προχώρησε ακόμη παραπέρα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι όσοι διεκδικήσουν τη διοίκηση του Δήμου Αργοστολίου, εκτός της σημερινής δημοτικής αρχής, είναι άπειροι, άχρηστοι ή ακόμη και τεμπέληδες.
Την ίδια στιγμή, στέλεχος της νεοϊδρυθείσας παράταξης των «Αετών» εξήρε τις διοικητικές του ικανότητες, ειρωνευόμενος παράλληλα τη συμπαράταξη Γιάννη Λυκούδη – Αλέξανδρου Παντελιού, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ανθρώπους που «δεν έχουν διοικήσει ούτε περίπτερο».
Ο Συμβολισμός της Οδού Σιτεμπόρων
Κι όμως, όσο καλλιεργείται αυτό το αφήγημα περί «καλύτερων ημερών», τόσο μοιάζει να ξεραίνεται, όπως και οι νεοφυτεμένες φτελιές στην οδό Σιτεμπόρων, μπροστά από την Εθνική Τράπεζα.
Τι Σημαίνει Διοίκηση στην Τοπική Αυτοδιοίκηση;
Η πολιτική, όμως, και η άσκηση της διοίκησης στην Τοπική Αυτοδιοίκηση –όπως και στο κράτος γενικότερα– δεν αποτελούν επάγγελμα με πιστοποίηση.
Δεν υπάρχει κάποιο πτυχίο που να εγγυάται την επιτυχία ή την αποτελεσματικότητα ενός αιρετού.
Υπάρχει, όμως, μια παράμετρος που μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην αποτελεσματικότητα και στην ικανότητα αντίληψης των προβλημάτων: τα εφόδια που έχει αποκτήσει κάθε άνθρωπος μέσα από τον προσωπικό του αγώνα για επιβίωση, δημιουργία και καταξίωση.
Η ακαδημαϊκή μόρφωση, η επαγγελματική εμπειρία, αλλά και δεξιότητες που αποκτώνται μέσα από τη μουσική, τον αθλητισμό, την τέχνη ή οποιαδήποτε άλλη δημιουργική δραστηριότητα, διαμορφώνουν χαρακτήρα, πειθαρχία, κρίση και υπευθυνότητα. Όταν ένας άνθρωπος με αυτά τα εφόδια αναλαμβάνει δημόσια ευθύνη, έχει περισσότερες πιθανότητες να παράγει ουσιαστικό έργο.
Το Εύλογο Ερώτημα για τη Δημοτική Αρχή
Είναι εντυπωσιακό, πάντως, ότι στελέχη της σημερινής δημοτικής αρχής παρουσιάζουν ως βασικό τους προσόν την πολυετή παραμονή τους στη διοίκηση του Δήμου, σαν να ήταν γεννημένοι γι’ αυτόν τον ρόλο.
Το εύλογο ερώτημα είναι άλλο: αφού διοικούν τόσα χρόνια, πότε απέκτησαν τις επαγγελματικές δεξιότητες που επικαλούνται; Τι έχουν να επιδείξουν πέρα από τη μακρόχρονη παρουσία τους στους δημοτικούς θώκους; Ή μήπως εκείνο που τελικά έχουν οικοδομήσει είναι ένας ισχυρός εκλογικός μηχανισμός, ο οποίος τους αναπαράγει σε κάθε εκλογική αναμέτρηση;
Η Εφήμερη Εξουσία και ο Υπέρτατος Κριτής
Τα δημόσια αξιώματα δεν πρέπει ποτέ να αποτελούν αυτοσκοπό. Κάθε δημότης που κάποια στιγμή αποφασίζει να ζητήσει την εμπιστοσύνη των συμπολιτών του οφείλει να έχει πάντα στο μυαλό του ότι η λαϊκή εντολή είναι προσωρινή και ότι η εξουσία είναι εφήμερη.
Γνώμονας πρέπει να είναι πάντοτε η αγάπη για τον τόπο και η διάθεση προσφοράς, όχι η αίσθηση μονιμότητας ή ιδιοκτησίας της εξουσίας.
Ίσως, λοιπόν, γι’ αυτό η εικόνα της ξεραμένης φτελιάς να λειτουργεί σήμερα ως ένας συμβολισμός. Γιατί καμία αλαζονεία δεν ανθίζει για πάντα.
Σε μια δημοκρατία, κάθε πολίτης με καθαρό ποινικό μητρώο έχει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι.
Υπέρτατος κριτής των πεπραγμένων κάθε δημοτικής αρχής δεν είναι ούτε οι προσωπικές διακηρύξεις ούτε η αυτοπροβολή των στελεχών της. Είναι η ψήφος των πολιτών. Αυτή απονέμει ή αφαιρεί την εμπιστοσύνη και αποτελεί τον μοναδικό πραγματικό μηχανισμό αξιολόγησης κάθε διοίκησης.
Σχετικά με τον συγγραφέα
Ο Χρήστος Πετράτος είναι Χημικός Μηχανικός, απόφοιτος της Πολυτεχνικής Σχολής Βουκουρεστίου, με επαγγελματική εμπειρία στους τομείς της ασφάλειας των συγκοινωνιών, της τεχνικής ασφάλειας και της σύνταξης εξειδικευμένων τεχνικών εκθέσεων. Μέσα από την αρθρογραφία του προσεγγίζει τα δημόσια και πολιτικά ζητήματα με τεχνοκρατική ματιά, δίνοντας έμφαση στη θεσμική λειτουργία και τον καθαρό πολιτικό λόγο.