Δήμος Αργοστολίου: «Κουτσή πάπια» από τώρα ή πολιτική τακτική;

Άρθρο γνώμης του Συνεργάτη μας Χρήστου Πετράτου

Στην αμερικανική πολιτική σκηνή, ο όρος «lame duck» (κουτσή πάπια) περιγράφει τον απερχόμενο Πρόεδρο που διατηρεί την εξουσία, αλλά έχει χάσει την πολιτική του ισχύ, καθώς όλοι γνωρίζουν πως η θητεία του οδεύει στο τέλος της. Η εικόνα που εκπέμπει ο Δήμαρχος Αργοστολίου στα τελευταία Δημοτικά Συμβούλια παραπέμπει σε αυτό ακριβώς το φαινόμενο. Παρότι απομένουν περισσότερα από δύο χρόνια μέχρι τις επόμενες δημοτικές εκλογές, η δημοτική αρχή δείχνει σημάδια απώλειας δυναμικής, απουσίας αποφασιστικότητας και μιας πρώιμης στροφής προς τη διαχείριση της πολιτικής της υστεροφημίας.

Εσωτερικοί τριγμοί και η σκιά της υστεροφημίας

Αυτή η αλλαγή πλεύσης αποτυπώνεται έντονα τόσο στον δημόσιο λόγο όσο και στη συνοχή της ίδιας της παράταξης. Οι συχνές αναφορές του Δημάρχου στην προσδοκία να αναγνωριστεί η προσφορά του —με επικλήσεις ακόμη και στη βράβευση του πρώην δημάρχου Αλέξανδρου Παρίση— φανερώνουν πως η σκέψη του εστιάζει πλέον στο τελικό του αποτύπωμα. Την ίδια στιγμή, η σχεδόν de facto αποχώρηση του Γιώργου Λασκαράτου και οι δημόσιες αντεγκλήσεις μεταξύ του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου και του Αντιδημάρχου Καθαριότητας αποτυπώνουν μια εικόνα εσωτερικών τριγμών που δύσκολα κρύβεται.

Δύο συνεδριάσεις σε «ρηχά νερά»

Τα δύο τελευταία Δημοτικά Συμβούλια, το τακτικό και εκείνο για τη Στρατηγική Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης (ΣΒΑΑ), κινήθηκαν σε μάλλον ρηχά νερά, χωρίς να αναδείξουν κανένα νέο ή φιλόδοξο όραμα για τον δήμο. Παράλληλα, οι χειρισμοί της διοίκησης στο ζήτημα των μη εγκεκριμένων ισολογισμών του Λιμενικού Ταμείου της προηγούμενης περιόδου εγείρουν σοβαρά ερωτήματα. Η ανάληψη της εξουσίας συνεπάγεται και τη συνέχεια της θεσμικής ευθύνης, γεγονός που σημαίνει ότι η δημοτική αρχή όφειλε, ήδη από το 2019, να απαιτήσει την πλήρη διαλεύκανση της οικονομικής κατάστασης. Η αντίθεση, μάλιστα, με την περίπτωση της πρώην ΚΕΔΗΚΕ, όπου προκρίθηκε η λύση της εκκαθάρισης και της παραγραφής οφειλών, δημιουργεί απορίες για τη σκοπιμότητα αυτής της διαφορετικής προσέγγισης.

Το ρίσκο της ΣΒΑΑ και η απουσία της κοινωνίας

Όσον αφορά τη συνεδρίαση για τη ΣΒΑΑ, η αίσθηση που αποκόμισε κάθε αντικειμενικός παρατηρητής είναι ότι η όλη υπόθεση κινδυνεύει να οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Η τοποθέτηση του κ. Μινέτου ότι η συνεργασία με τον Δήμο Ληξουρίου είναι εξαιρετικά δύσκολη λόγω του διαχρονικού ανταγωνισμού προκαλεί έντονο προβληματισμό, καθώς η διαδημοτική συνεργασία αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την έγκριση του προγράμματος. Παράλληλα, η χαμηλή προσέλευση των πολιτών και η απουσία θεσμικών εκπροσώπων έδωσαν το στίγμα μιας διαδικασίας που απέτυχε να εμπνεύσει την τοπική κοινωνία.

Η ιστορία θα κρίνει το συνολικό έργο της σημερινής δημοτικής αρχής. Ωστόσο, με περισσότερα από δύο χρόνια να απομένουν μέχρι τις κάλπες, το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: θα επιλέξει η διοίκηση την επανεκκίνηση με σχέδιο και αποφασιστικότητα ή θα επιβεβαιώσει στην πράξη τον χαρακτηρισμό της πολιτικής «κουτσής πάπιας»;