Άρθρο γνώμης του Χρήστου Πετράτου
Από τη δεκαετία του 1960 και για αρκετά χρόνια μετά, το ιστορικό κτίριο του ΠΙΚΠΑ (Πατριωτικόν Ίδρυμα Κοινωνικής Προστασίας και Αντιλήψεως) στο Λιθόστρωτο, ήταν συνδεδεμένο με τη δωρεάν υγειονομική φροντίδα των παιδιών του Αργοστολίου.
Την ίδια περίοδο, το ΠΙΚΠΑ, που ήταν και ιδιοκτήτης του κτιρίου στο Λιθόστρωτο, λειτούργησε στην περιοχή του Φαραώ και το πρώτο νηπιαγωγείο του Αργοστολίου, σε προκατασκευασμένο κτίριο.
Το 1998 το ΠΙΚΠΑ συγχωνεύθηκε με άλλους οργανισμούς για τη συγκρότηση του Εθνικού Οργανισμού Κοινωνικής Φροντίδας (ΕΟΚΦ).
Επί δημαρχίας Μάκη Φόρτε, το κτίριο πέρασε στην ιδιοκτησία του Δήμου και στέγασε για χρόνια τη νεοϊδρυθείσα τότε διαδημοτική επιχείρηση της ΔΕΥΑΚ.
Στη δημοτική περίοδο του ενιαίου Δήμου Κεφαλονιάς, η ΔΕΥΑΚ μεταφέρθηκε σε παραπλήσιο μισθωμένο κτίριο, διατηρώντας το παλιό ΠΙΚΠΑ για τη φύλαξη του αρχείου της και ως αποθηκευτικό χώρο — χρήση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Το κτίριο βρίσκεται πλέον στην ιδιοκτησία του Δήμου και στη δικαιοδοσία του ΟΚΑΠ, ο οποίος το ζητά για μια διαφορετική, αλλά πολύ κοντινή προς την αρχική, χρήση.
Ο σχεδιασμός του ΟΚΑΠ σήμερα προβλέπει την επισκευή του και τη λειτουργία Ιατρείου για τις κοινωνικές δομές του Οργανισμού, με στόχο την υγειονομική υποστήριξη μικρών παιδιών και ηλικιωμένων.
Ο ΟΚΑΠ έχει την ευθύνη λειτουργίας των Παιδικών Σταθμών και των ΚΑΠΗ, δομές που εξυπηρετούν καθημερινά παιδιά προσχολικής ηλικίας και ηλικιωμένους — δύο ηλικιακές ομάδες για τις οποίες η δυνατότητα υγειονομικής υποστήριξης έχει ιδιαίτερη σημασία.
Αν το σχέδιο υλοποιηθεί, το παλιό ΠΙΚΠΑ θα επιστρέψει στην ενεργή ζωή της πόλης με μια χρήση πολύ κοντά σε εκείνη με την οποία το γνώρισε το μετασεισμικό Αργοστόλι.
Το χρονικό της διεκδίκησης
Σύμφωνα με τα δημοσιοποιημένα στοιχεία, ο πρόεδρος του ΟΚΑΠ Γιώργος Λασκαράτος είχε ζητήσει από τον Μάιο του 2026 την απόδοση του κτιρίου από τη ΔΕΥΑΚ, ώστε να ξεκινήσει η διαδικασία αξιοποίησής του.
Το ακίνητο δεν παραδόθηκε και ο ΟΚΑΠ προχώρησε τελικά σε εξώδικη πρόσκληση προς τη ΔΕΥΑΚ.
Μέσα σε αυτό το κλίμα ήρθε και η παραίτηση του προέδρου της ΔΕΥΑΚ, Αργύρη Γαβριελάτου, από το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΚΑΠ, στο οποίο συμμετείχε ως μέλος.
Ο ίδιος δεν συνέδεσε δημόσια την αποχώρησή του με τη διαφωνία για το κτίριο του ΠΙΚΠΑ, αναφέροντας στη δήλωση παραίτησής του ότι «η απόφασή μου αυτή είναι προσωπική». Ωστόσο, η χρονική συγκυρία της παραίτησης, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η διαφωνία μεταξύ των δύο δημοτικών φορέων για την απόδοση του κτιρίου, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.
Το αρχείο και το ερώτημα που μένει
Από την πλευρά της ΔΕΥΑΚ υπάρχει ένα πρακτικό ζήτημα που πρέπει να λυθεί, μάλλον που έπρεπε να έχει λυθεί από χρόνια. Στο κτίριο βρίσκεται το αρχείο της και, εφόσον ο χώρος αποδοθεί στον ΟΚΑΠ, θα πρέπει να μεταφερθεί σε άλλο κατάλληλο σημείο, με τις απαραίτητες συνθήκες ασφαλούς φύλαξης.
Πρόκειται για ένα διοικητικό πρόβλημα που χρειάζεται λύση από τη δημοτική αρχή. Και είναι μια λύση που έπρεπε να έχει βρεθεί εδώ και χρόνια.
Δεν χρειάζεται, όμως, να χαθεί μέσα σε αυτό το πρόβλημα η συζήτηση για την επόμενη χρήση ενός δημοτικού ακινήτου, όταν μάλιστα αυτή αφορά την υγειονομική υποστήριξη παιδιών και ηλικιωμένων και συνδέεται άμεσα με τη μετασεισμική ιστορία του Αργοστολίου.
√ Να υπενθυμίσουμε ότι και ο Αλέξανδρος Παντελειός από το Σεπτέμβριο του 2024 έχει θέσει θέμα την αξιοποίηση του εν λόγω κτιρίου από το Δήμο.
Η κόντρα μεταξύ ΟΚΑΠ και ΔΕΥΑΚ υπάρχει και καταγράφεται. Για την πόλη, όμως, μεγαλύτερη σημασία έχει η κατάληξή της.
Το κτίριο του παλιού ΠΙΚΠΑ σήμερα χρησιμοποιείται για τη φύλαξη αρχείων. Ο ΟΚΑΠ ζητά να το αξιοποιήσει ως Ιατρείο για τις δομές του, δηλαδή για τους Παιδικούς Σταθμούς και τα ΚΑΠΗ.
Το αρχείο της ΔΕΥΑΚ ασφαλώς πρέπει να στεγαστεί σε κατάλληλο χώρο. Αυτό είναι ένα πρακτικό ζήτημα που μπορεί και πρέπει να λυθεί.
Και δυνατότητες υπάρχουν. Στην περιοχή των λαϊκών και εργατικών κατοικιών, αλλά και στη ΒΙΠΕ, υπάρχουν δημοτικά κτίρια που παραμένουν εγκαταλειμμένα εδώ και χρόνια — και σε ολόκληρη τη δημοτική περίοδο Μιχαλάτου — η εικόνα τους αποτελεί ντροπή για τη δημοτική αρχή και την πόλη.
Το ουσιαστικό ερώτημα είναι άλλο: τι χρειάζεται περισσότερο σήμερα η πόλη από ένα δημοτικό κτίριο που για δεκαετίες είχε ταυτιστεί με την υγειονομική φροντίδα των παιδιών;
Και εδώ η ιστορία έχει έναν παράξενο τρόπο να κάνει κύκλους.
Μισό περίπου αιώνα μετά, μπορεί να ξαναμπεί γιατρός εκεί όπου κάποτε οι Αργοστολιώτες πήγαιναν τα παιδιά τους για δωρεάν ιατρική φροντίδα — μια παροχή που εκείνη την εποχή δεν ήταν καθόλου αυτονόητη.
Μόνο που αυτή τη φορά το ζητούμενο δεν είναι η νοσταλγία για το παλιό ΠΙΚΠΑ.
Είναι κάτι πολύ πιο σημερινό: να αποκτήσουν οι δομές του ΟΚΑΠ έναν δικό τους χώρο υγειονομικής υποστήριξης για τα παιδιά και τους ηλικιωμένους που εξυπηρετούν. Έναν χώρο που σήμερα λείπει από το Αργοστόλι.
Δεν είναι δυνατόν το Αργοστόλι του 2026 να αποτελεί τη σκιά του Αργοστολίου του 1960 σε έναν από τους πλέον ευαίσθητους κοινωνικούς τομείς: την υγειονομική υποστήριξη των πιο ευάλωτων ηλικιακών ομάδων.
Αν ένα δημοτικό κτίριο —και πολύ περισσότερο ένα κτίριο με τέτοια ιστορία— μπορεί να επιστρέψει σε ενεργή κοινωνική χρήση και, έπειτα από δεκαετίες, να υπηρετήσει ξανά ανάγκες υγείας, αυτή είναι μια προοπτική που αξίζει να προχωρήσει χωρίς άλλες καθυστερήσεις.
Και είναι ανεπίτρεπτο στελέχη της δημοτικής πλειοψηφίας του Θεόφιλου Μιχαλάτου να δημιουργούν, με παραιτήσεις και χρονοτριβές, εμπόδια στην επίτευξη αυτού του στόχου.
Χρήστος Πετράτος
Σχετικά με τον συγγραφέα
Ο Χρήστος Πετράτος είναι Χημικός Μηχανικός, απόφοιτος της Πολυτεχνικής Σχολής Βουκουρεστίου, με επαγγελματική εμπειρία στους τομείς της ασφάλειας των συγκοινωνιών, της τεχνικής ασφάλειας και της σύνταξης εξειδικευμένων τεχνικών εκθέσεων. Μέσα από την αρθρογραφία του προσεγγίζει τα δημόσια και πολιτικά ζητήματα με τεχνοκρατική ματιά, δίνοντας έμφαση στη θεσμική λειτουργία και τον καθαρό πολιτικό λόγο.