Με νέα δημόσια παρέμβασή του, ο Πέτρος Πετράτος απαντά στην ανοικτή επιστολή του Γιάγκου Μεταξά για τη συζήτηση που άνοιξε μετά την εκδήλωση στα Βιλατώρια για τη Ντιάνα Αντωνακάτου.
Ο κ. Πετράτος διευκρινίζει ότι δεν είχε πρόθεση να ειρωνευτεί ή να προσβάλει προσωπικά τον Γιάγκο Μεταξά, εξηγεί το σκεπτικό της αρχικής κριτικής του και επανέρχεται στο βασικό ζήτημα που, κατά την άποψή του, παραμένει ανοικτό: την ευθύνη του Δήμου Ληξουρίου για τη διοργάνωση μιας εκδήλωσης που θεωρεί ότι δεν στάθηκε στο ύψος της προσωπικότητας και της προσφοράς της Ντιάνας.
H παρέμβαση
Αγαπητέ Γιάγκο,
Ι. Ας ξεκινήσουμε πρώτα με ένα θέμα ηθικής φύσης.
Και βέβαια γνωριζόμαστε χρόνια και βέβαια αμοιβαία είναι τα αισθήματα εκτίμησης.
Και επειδή ακριβώς ισχύουν τα παραπάνω, δεν είχα καμιά, μα καμιά πρόθεση να σε ειρωνευτώ, να σε υποτιμήσω ή να σε προσβάλω. Πώς σκέφτηκες κάτι τέτοιο;
Γίνομαι πιο συγκεκριμένος:
Α.
–Πρόθεσή μου ήταν να κρίνω/να εκτιμήσω/να αξιολογήσω τη συγκεκριμένη εκδήλωση. Και κρίνοντας/εκτιμώντας/αξιολογώντας την εκδήλωση, ήθελα να αναφερθώ αποκλειστικά και ονομαστικά – θα εξηγήσω παρακάτω γιατί – στο θεσμικό φορέα, που είχε την ευθύνη της εκδήλωσης.
–Συνειδητά απέφυγα να αναφερθώ ονομαστικά σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, που είχε παρουσιαστεί στην επίσημη ανακοίνωση του Δήμου και είχε την όποια εμπλοκή στην εκδήλωση, όπως θα έχεις διαπιστώσει διαβάζοντας το κείμενό μου: ούτε στον εξαίρετο ιδιοκτήτη του σπιτιού Michele Orsitto, που χαιρέτισε την εκδήλωση, ούτε στους καλούς μουσικούς-τραγουδιστές, τον Σπύρο Μπουρμπούλη και τον Λαμπρογιάννη Πεφάνη (αξιαγάπητοι και οι δύο και παλιοί μαθητές μου), ούτε στον αγαπητό μου Τάση Λασκαράτο, που κατέθεσε τις αναμνήσεις του, άρα ούτε και σε σένα, που μίλησες για την αγαπημένη μας θεία σου, αν και σε … είχαν ξεχάσει οι διοργανωτές στην επίσημη ανακοίνωσή τους. Επομένως, αγαπητέ Γιάγκο, αν και γνώριζα το όνομα του «ανεψιού», για τον παραπάνω λόγο δεν το ανέφερα.
–Όσο για το «κληρονόμος», είναι αλήθεια ότι δε γνώριζα – άλλωστε, δεν υπήρχε λόγος να γνωρίζω – τα «δικά σας» κληρονομικά ζητήματα. Ευχαριστώ, πάντως για την ενημέρωση.
Β.
–Αναφέρθηκα στον «κληρονόμο-ανεψιό» – όχι, ξαναλέω, ειρωνικά κ.λπ. –με αφορμή τη φράση της αφίσας «ανάμεσα σε πίνακες της Ντιάνας». Και καθώς κανείς από τους παρευρισκόμενους δεν είδε πουθενά «πίνακες – πίνακες πραγματικούς – της Ντιάνας», δύο περιπτώσεις, κατά τη γνώμη μου, μπορούσαν να είχαν συμβεί, όπως τις σημείωνα στο κείμενό μου: ή να ακυρώθηκε τυχόν συμφωνία με σημερινό κάτοχο πινάκων της Ντιάνας – ξέρεις τι εννοώ –, ο οποίος βέβαια δεν παρευρέθηκε στην εκδήλωση, ή να ξέχασε να τους φέρει ο «κληρονόμος-ανεψιός», δηλαδή εσύ, ο οποίος βέβαια ήσουν παρών στην εκδήλωση. Διότι η απλή λογική λέει ότι ο διοργανωτής της εκδήλωσης, αν ήθελε να έχει πίνακες της Ντιάνας, θα απευθυνόταν αναγκαστικά σε αυτά τα δύο πρόσωπα.
–Μια μικρή σημείωση: Στην αφίσα εικονίζονταν πίνακες πάνω σε καβαλέτα, πράγμα που δήλωνε ότι θα εκτεθούν πίνακες – πίνακες πραγματικοί – της Ντιάνας. Εφόσον, όμως, ο διοργανωτής δεν είχε έρθει σε επικοινωνία με κανέναν από τα δύο παραπάνω πρόσωπα, αυτό σήμαινε ότι ο διοργανωτής δεν είχε καν σκοπό να αναρτήσει/να εκθέσει στην αυλή του σπιτιού της Ντιάνας πίνακες – πίνακες πραγματικούς – της αγαπημένης μας ζωγράφου. Άρα, κοροϊδία «από χέρι», κοροϊδία ξεκάθαρη, προμελετημένη…
–Και μια και λέμε για την αφίσα, ας πω και τούτο, το οποίο δεν πιστεύω πως δεν είναι υπερβολικό. Η αφίσα ήταν δημιούργημα Τεχνητής Νοημοσύνης. Και οι εικονιζόμενοι πίνακες. Και το σπίτι. Και η ίδια η Ντιάνα! Χάθηκε μια φωτογραφία του πραγματικού σπιτιού, χάθηκε μια πραγματική φωτογραφία της Ντιάνας… Καημένη Ντιάνα, τι σου ’μελε να πάθεις! Αν η ίδια μπορούσε να δει την αφίσα, θα μας είχε όλους … διαολοστείλει.
— Νομίζω, λοιπόν, Γιάγκο, ότι κάθε καλοπροαίρετος αναγνώστης του κειμένου μου θα σκεφτόταν έτσι απλά, έτσι λογικά, όπως παραπάνω τα γράφω.
–Αν όμως εξακολουθείς να εμμένεις στην άποψή σου για το θέμα αυτό, δε δυσκολεύομαι να σου ζητήσω δημόσια συγγνώμη, ακριβώς γιατί δεν είχα τέτοιες διαθέσεις.
ΙΙ. Κι ας έρθουμε τώρα στο καθαρά πολιτικό ζήτημα – γιατί η όλη εκδήλωση στα Βιλατώρια, πέρα από την πολιτιστική της διάσταση, που έτσι ή αλλιώς την είχε, δεν παύει να συνιστά ένα πολιτικό – με την ευρύτερη έννοια του όρου – γεγονός.
–Έγραφα στο κείμενό μου: «Τελικά, αυτό που έγινε, δεν ήταν εκδήλωση, για να τιμηθεί η πολύπλευρη προσωπικότητα και η προσφορά της Ντιάνας».
–Γράφεις κι εσύ στην ανοικτή σε μένα επιστολή σου: «Σίγουρα η βραδιά θα μπορούσε να έχει οργανωθεί διαφορετικά και να αποτελούσε πραγματικά μια εκδήλωση για να τιμηθεί η πολύπλευρη προσωπικότητα και η προσφορά της Ντιάνας». Δηλαδή απλά ελληνικά: Έγινε μια εκδήλωση, η οποία «θα μπορούσε να είχε οργανωθεί διαφορετικά» – πράγμα που σημαίνει ότι παρουσίαζε κενά, ελλείψεις, αστοχίες, λάθη κ.λπ. Κι ακόμη: Ο κόσμος περίμενε ή επιζητούσε μια άλλου είδους εκδήλωση, διαφορετική από εκείνη που πραγματοποιήθηκε, μέσα από την οποία θα μπορούσε «πραγματικά να τιμηθεί η πολύπλευρη προσωπικότητα και η προσφορά της Ντιάνας».
–Άρα, με τη συγκεκριμένη εκδήλωση, έτσι όπως ανακοινώθηκε, προετοιμάστηκε και πραγματοποιήθηκε δεν τιμήθηκε η πολύπλευρη προσωπικότητα και προσφορά της Ντιάνας… Νομίζω πως δε λέμε διαφορετικά πράγματα.
–Άλλωστε, γνωρίζεις από εκδηλώσεις, καθώς και συ ο ίδιος οργάνωνες εκδηλώσεις στα Μαυράτα, οι οποίες, αν θυμάμαι καλά, ήταν άψογες και τυπικά και ουσιαστικά.
–Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε γιατί να προσπαθούμε να δικαιολογήσουμε … τα αδικαιολόγητα; Διότι, δε συμφωνώ καθόλου με αυτό που γράφεις: «Δεν γνωρίζω αν θα είχε γίνει καν αυτή η βραδιά, αν στην θέση της [της κ. Ε. Λουκέρη] ήταν κάποιος άλλος». Δηλαδή «απ’ ολότελα καλή κι Παναγιώταινα»… Όχι, αγαπητέ Γιάγκο, και μάλιστα για ένα από τα πολυτιμότερα πολιτισμικά κεφάλαια της Παλικής – και όχι μόνο.
–Αν, λοιπόν, έτσι έχουν τα πράγματα, τότε γιατί να μην κάνω αυστηρότατη κριτική στην Αντιδήμαρχο; Αυτή δεν είχε εξολοκλήρου την ευθύνη για το ότι δεν έγινε, όπως κι εσύ κι εγώ το λέμε, «πραγματικά μια εκδήλωση για να τιμηθεί η πολύπλευρη προσωπικότητα και η προσφορά της Ντιάνας;» Τότε γιατί να μην αναρωτηθώ για ενδεχόμεη παραίτησή της; Η συγκεκριμένη αντιδήμαρχος δεν είναι αυτή που έχει την πολιτική ευθύνη για ό,τι έγινε και ό,τι δεν έγινε;
–Μια διευκρίνιση: Δεν είχα ούτε έχω κάποια αντιπαλότητα, αντιδικία κ.λπ. με την κ. Ελένη Λουκέρη. Έχω μάθει να σέβομαι τους θεσμούς. Άλλωστε, την περίοδο που ήμουν πρόεδρος του Εφορευτικού Συμβουλίου της Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης, δυο-τρεις φορές που ζητήσαμε τη συνδρομή της, την είχαμε και την ευχαριστήσαμε γι’ αυτό. Το ζήτημα, δηλαδή, δεν είναι προσωπικό – γιατί ακούστηκαν ή γράφτηκαν διάφορα για δικές μου τάχα «πικρίες» (!) και άλλες σαχλαμάρες…
ΙΙΙ. Πάντως, παραμένει το μέγα ζητούμενο, όπως εξάλλου έγραφα στο κείμενό μου στις 3-9-2026: «Ο Δήμος Ληξουρίου οφείλει επιτέλους μια εκδήλωση αντάξια της προσφοράς της Ντιάνας».
Εδώ σταματώ τη συζήτηση. Νομίζω πως η άποψή μου για το συγκεκριμένο θέμα έχει τελείως αποσαφηνιστεί.
Σ’ ευχαριστώ, αγαπητέ Γιάγκο, για τη συζήτηση.
Να είμαστε καλά!
Αργοστόλι, 26-9-2026 Πέτρος Πετράτος