Με αφορμή την πρόταση για την ανακήρυξη του Κωνσταντίνου Τασούλα, ο Χρήστοος Πετράτος ανοίγει ένα διαφορετικό ζήτημα: τρεις επίτιμοι δημότες μέσα στο 2026 και ένα διαρκώς αυξανόμενο κύμα συγχαρητηρίων από τον Δήμο Αργοστολίου. Πού τελειώνει η αναγνώριση και πού αρχίζει η απαξίωση της ίδιας της τιμής;
Του Χρήστου Πετράτου
«Ένας Ήρωας με Παντούφλες», με τον αξέχαστο Βασίλη Λογοθετίδη στον ρόλο του στρατηγού Λάμπρου Δεκαβάλα.
Μια κλασική ταινία που οι παλαιότερες γενιές έχουν δει αρκετές φορές. Αξίζει όμως να την παρακολουθήσουν και οι νεότερες.
Ο Δεκαβάλας είναι ένας απόστρατος στρατηγός που έχει υπηρετήσει την πατρίδα και ζει πλέον ξεχασμένος. Κάποια στιγμή πληροφορείται ότι η Πολιτεία αποφάσισε να τον τιμήσει ανεγείροντας ανδριάντα.
Η ουσία της ταινίας, όμως, δεν βρίσκεται στον ανδριάντα.
Βρίσκεται στο γιατί απονέμεται μια τιμή και τι υπάρχει πίσω από αυτήν.
Κάπως έτσι φτάνουμε και στο Αργοστόλι του 2026.
Τρεις επίτιμοι δημότες Αργοστολίου μέσα σε μία χρονιά
Η πρόταση της Δημοτικής Αρχής να ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας είναι η τρίτη περίπτωση μέσα στο 2026.
Προηγήθηκαν:
- Simon Pegg, με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου τον Φεβρουάριο.
- Παναγιώτης Γιαννάκης, με ομόφωνη απόφαση τον Ιούνιο.
- Κωνσταντίνος Τασούλας, του οποίου η ανακήρυξη έρχεται προς ψήφιση στις 30 Σεπτεμβρίου.
Για τον Simon Pegg, μάλιστα, ο ίδιος ο Δήμος χαρακτήρισε τον τίτλο του επίτιμου δημότη ως «την ύψιστη τιμητική διάκριση της πόλης μας».
Και εδώ βρίσκεται το ζήτημα.
Μπορεί η “ύψιστη τιμητική διάκριση” μιας πόλης να απονέμεται τρεις φορές μέσα στην ίδια χρονιά χωρίς να αρχίσει να χάνει το ειδικό της βάρος;
Από την ίδρυση του σημερινού Δήμου Αργοστολίου το 2019 μέχρι το τέλος του 2025, η έρευνα σε δημόσια προσβάσιμες ηλεκτρονικές πηγές δεν εντόπισε άλλη ανακήρυξη επίτιμου δημότη.
Και ξαφνικά, μέσα στο 2026, φτάνουμε στις δύο ανακηρύξεις και σε μία τρίτη πρόταση.
Αυτό από μόνο του απαιτεί μια εξήγηση για τα κριτήρια.
Δεν είναι μόνο οι επίτιμοι
Το ίδιο ερώτημα γεννάται και από τη συχνότητα με την οποία ο Δήμος εκδίδει συγχαρητήριες ανακοινώσεις για Κεφαλονίτες που διακρίνονται, εκλέγονται, διορίζονται ή πετυχαίνουν σε διαφορετικούς τομείς.
Καλώς κάνει ένας Δήμος και αναγνωρίζει τους ανθρώπους του.
Αλλά ποια είναι τα κριτήρια;
Γιατί συγχαίρεται ο ένας και όχι ο άλλος; Ποια επιτυχία δικαιολογεί επίσημη ανακοίνωση του Δήμου και ποια όχι;
Όταν δεν υπάρχουν γνωστά και σταθερά κριτήρια, ακόμη και μια καλοπροαίρετη πρακτική κινδυνεύει από την ίδια της τη συχνότητα.
Γιατί όταν όλοι αρχίζουν να παίρνουν συγχαρητήρια, τα συγχαρητήρια παύουν σιγά σιγά να αποτελούν διάκριση.
Και όταν η «ύψιστη τιμητική διάκριση» μιας πόλης απονέμεται ξανά και ξανά μέσα σε λίγους μήνες, γεννιέται το ίδιο ερώτημα σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα.
Η πόλη χρειάζεται κανόνες για τις τιμές της
Δεν χρειάζεται λοιπόν να συζητάμε κάθε φορά από την αρχή εάν ο Α ή ο Β αξίζει μια τιμή.
Ο Δήμος Αργοστολίου χρειάζεται σαφή, δημόσια και σταθερά κριτήρια.
Ποια προσφορά δικαιολογεί την ανακήρυξη ενός επίτιμου δημότη;
Ποιος προτείνει το πρόσωπο;
Πώς αιτιολογείται η επιλογή;
Πόσο εξαιρετική πρέπει να είναι μια περίπτωση για να απονεμηθεί η ύψιστη διάκριση της πόλης;
Και, γιατί όχι, πριν από μια τέτοια απόφαση να προηγείται δημόσια γνωστοποίηση του σκεπτικού, ώστε να έχει λόγο και η κοινωνία στο όνομα της οποίας απονέμεται η τιμή.
Αυτό δεν αφαιρεί καμία αρμοδιότητα από το Δημοτικό Συμβούλιο.
Αντίθετα, προστατεύει το κύρος της απόφασής του και την αξία της ίδιας της διάκρισης.
Και κάπου εδώ επιστρέφει ο Δεκαβάλας
Ο «Ήρωας με Παντούφλες» παραμένει επίκαιρος όχι επειδή μια πόλη αποφάσισε να στήσει έναν ανδριάντα. Αλλά επειδή μας θυμίζει ότι κάθε δημόσια τιμή χρειάζεται ένα καθαρό «γιατί». Η κοινωνία πρέπει να τιμά τους ανθρώπους που προσφέρουν. Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, η τιμή χρειάζεται μέτρο. Γιατί αν μετατραπεί σε συνήθεια, χάνει αυτό που την κάνει τιμή.
Το πρόβλημα δεν είναι να τιμάς. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η τιμή γίνεται τόσο συχνή, ώστε να χρειάζεται πλέον να εξηγήσεις τι ακριβώς την κάνει ξεχωριστή.
Χρήστος Πετράτος
Σχετικά με τον συγγραφέα
Ο Χρήστος Πετράτος είναι Χημικός Μηχανικός, απόφοιτος της Πολυτεχνικής Σχολής Βουκουρεστίου, με επαγγελματική εμπειρία στους τομείς της ασφάλειας των συγκοινωνιών, της τεχνικής ασφάλειας και της σύνταξης εξειδικευμένων τεχνικών εκθέσεων. Μέσα από την αρθρογραφία του προσεγγίζει τα δημόσια και πολιτικά ζητήματα με τεχνοκρατική ματιά, δίνοντας έμφαση στη θεσμική λειτουργία και τον καθαρό πολιτικό λόγο.