ΑρχικήΤΟΠΙΚΑΑπόψειςΠαναγιώτης Θωμάς: Η Αριστερά δεν οφείλει πιστοποιητικά φρονημάτων

Παναγιώτης Θωμάς: Η Αριστερά δεν οφείλει πιστοποιητικά φρονημάτων

Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add KefaloniaPress on Google ↗
Το KefaloniaPress στο κινητό σουΔωρεάν εφαρμογή για Android & iPhone — ειδήσεις, κάμερες, παραλίες και ειδοποιήσεις.Google PlayApp Store

Η Αριστερά δεν οφείλει πιστοποιητικά φρονημάτων

Αρθρο γνώμης του Παναγιώτη Θωμά

Οι διαδηλώσεις που είδαμε το τελευταίο διάστημα στη Γαλλία, την Αλβανία και την Ιταλία, με ιδιαίτερη ένταση κατά τη διάρκεια του Οκτωβρίου, έφεραν ξανά στο προσκήνιο την κοινωνική δυσαρέσκεια που εκφράζεται στους δρόμους της Ευρώπης. Μαζί τους, όμως, επανήλθε και μια γνώριμη συζήτηση για το ποιοι διαδηλώνουν και με ποιο δικαίωμα. Η Αριστερά δεν οφείλει κανένα πιστοποιητικό φρονημάτων και κανένα πιστοποιητικό θρησκείας σε οποιονδήποτε ακροδεξιό τονίζει ξανά και ξανά ότι «οι ισλαμιστές κατέλαβαν το Παρίσι» και άλλα τέτοια συναφή.

Οι διαδηλώσεις στη Γαλλία είχαν μεγαλύτερη προβολή, καθώς τα ισλαμοφοβικά επιχειρήματα, λόγω των μεταναστευτικών ρευμάτων, μπορούσαν εύκολα να βρουν ευήκοα ώτα σε ανασφαλή πληθυσμιακά δείγματα χαμηλής και μεσαίας τάξης. Αντίθετα, οι διαδηλώσεις στην Αλβανία δεν τονίστηκαν τόσο, γιατί εκεί όχι μόνο δεν υπάρχουν αντίστοιχα μεταναστευτικά ρεύματα, αλλά οι μορφωμένοι νέοι της γειτονικής χώρας βγήκαν στους δρόμους να επαναστατήσουν ενάντια στον πυρήνα του κακού που προξενεί όλα τα υπόλοιπα προβλήματα. Έναν πυρήνα που έχει άμεση σχέση με συγκεκριμένα συμφέροντα πίσω από πολλά δικά μας mainstream ΜΜΕ. Αν λοιπόν, επιτρέψεις το ξεπούλημα της χώρας σου, τότε οποιαδήποτε εκ των υστέρων αντιμετώπιση με παυσίπονα επιδομάτων και άλλων ημίμετρων δεν έχει νόημα. Έτσι και επιτρέψεις το αρχικό ξεπούλημα, μετά όλα ανεβαίνουν και δεν μπορείς να προλάβεις τίποτα. Ο πληθωρισμός, η ακρίβεια και τα ενοίκια όλο και θα ανεβαίνουν και οι πολίτες θα κοιτάνε αβοήθητοι. Σας θυμίζει κάτι; Αν δεν προλάβεις από την αρχή αυτόν τον κύκλο, μετά απλώς θα βρεθείς να κυνηγάς την ουρά σου και να ακούς μάταιες πολιτικάντικες υποσχέσεις.

Ρωτάω ξανά, σας θυμίζει κάποια χώρα αυτό το σκηνικό; Σίγουρα όχι την Αλβανία, που επένδυσε μέσω αυτών των διαδηλώσεων στην πρόληψη και όχι στα ύστερα ημίμετρα που αφήνουν τον ντόπιο πληθυσμό στο περιθώριο της χώρας. Στη Γαλλία, λοιπόν, η ισλαμοφοβία ήταν η εύκολη λύση. Μόνο που εδώ εντοπίστηκαν αρκετά λάθη, ακόμα και από το προοδευτικό κίνημα. Πολλές φωτογραφίες ανέβηκαν στα social media για να αποδείξουμε και να δικαιολογηθούμε απέναντι στους δικαστές της φακής ότι δεν βρίσκονται μόνο μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς στους δρόμους του Παρισιού, αλλά και ολόλευκοι Γάλλοι, παιδιά γαλλικών οικογενειών πολλών γενεών, που ζητούν τα αυτονόητα.

Σοβαρά τώρα; Σοβαρά; Η Αριστερά θα δώσει πιστοποιητικά στους φασίστες για το αν στις τάξεις της βρίσκονται μετανάστες ή ντόπιοι; Τιμή μας αν η διεθνής μας συμμαχία εμπεριέχει στις τάξεις της παιδιά μεταναστών και προσφύγων. Τιμή μας αν στις τάξεις μας βρίσκονται περιθωριοποιημένα παιδιά των γαλλικών γκέτο. Τιμή μας αν αυτοί ενώνονται με τον γηγενή πληθυσμό για να διεκδικήσουν. Οι κατατρεγμένοι και οι κατατρεγμένες ήταν, είναι και θα πρέπει να συνεχίσουν να είναι οι φυσικοί μας σύμμαχοι. Εδώ και αιώνες, από το 1862 που γράφτηκαν «Οι Άθλιοι» από τον Ουγκώ, δε θυμάμαι -έστω έναν- παραδοσιακό αριστερό να μην υποστήριζε τον Γιάννη Αγιάννη απέναντι στον Ιαβέρη. Ήμασταν πάντα με τον Γιάννη Αγιάννη. Έχει αλλάξει κάτι ώστε να απολογούμαστε στην πλευρά του Ιαβέρη;

Η Αριστερά από πότε έχασε τον βηματισμό της, ενώ κάποτε ήταν εκείνη που έθετε την ατζέντα και ζητούσε λογαριασμό; Λόγω της συντηρητικοποίησης του πληθυσμού νιώθουμε την ανάγκη να δικαιολογηθούμε για το χρώμα του δέρματος και για τη θρησκεία των παιδιών που το επίσημο σύστημα ανακυκλώνει λες και είναι παλιά υλικά ενός άλλου, υποδεέστερου κόσμου; Η Αριστερά οφείλει απέναντι στον εαυτό της να απαντά με θράσος σε κάθε τέτοια ακροδεξιά τοποθέτηση. Όπως απάντησε ο Λούλα στον Μπολσονάρου, όταν κατηγορήθηκε ότι πήρε μεγάλο ποσοστό ψήφων από φυλακισμένους και εκείνος με ορθωμένο ανάστημα είπε ότι δεν θέλει απλώς μεγάλο ποσοστό, αλλά το 100%, μαζί και τον φυλακισμένο φασίστα πατέρα Μπολσονάρου. Όπως απάντησε ο Μελανσόν για τα συνθήματα ACAB (All Cops Are Bastards) των διαδηλωτών.

Όχι όπως απάντησαν οι δικοί μας εγχώριοι προοδευτικοί ηγέτες, που από τη μία ήθελαν να αγκαλιάσουν το γαλλικό κίνημα αντίστασης, αλλά από την άλλη σκέφτονταν και τη Louis Vuitton που καιγόταν και το γεγονός ότι κάποιοι, μέσα σε όλη αυτή την τεράστια μάζα ανθρώπων, έκαναν πλιάτσικο. Σοβαρά; Αυτό χρειάζεται να γίνει αντικείμενο δημόσιας τοποθέτησης; Να κλάψουμε δημόσια για τις τσάντες χιλιάδων ευρώ που έκλεψαν οι διαδηλωτές; Λογικό να καταδικαστεί με μία δήλωση η όποια επίθεση, αλλά να κλαίμε με «μαύρο δάκρυ» για τις επιθέσεις σε παρόμοια καταστήματα; Εν τέλει στη χώρα μας, ποιό είναι το target group των κομμάτων που θέλουν να κυβερνήσουν, αλλά ταυτοχρόνως εντάσσονται στο προοδευτικό τόξο; Είναι οι άνθρωποι που διεκδικούν στους δρόμους ένα καλύτερο αύριο ή τα καταστήματα Louis Vuitton και Dior; Σε κάθε κοινωνική αναταραχή υπάρχουν παράπλευρες απώλειες που κανείς δε θέλει, αλλά πιστέψτε με, έχουν ήδη υποστηρικτές αυτά τα καταστήματα. Δεν χρειάζονται τους συμμάχους των αδυνάμων στο πλευρό τους. Ας επιλέξουμε κάποια στιγμή πλευρά και ας μη φοβόμαστε να σπάσουμε αυγά.

Ακόμα κι αν θέλουμε όμως να μπούμε σε αυτόν τον διάλογο, γιατί δεν απαντήσαμε με τα βίντεο που έδειχναν αστυνομικούς να κάνουν πλιάτσικο; Γιατί δεν απαντήσαμε με τους διαδηλωτές που πήραν προϊόντα πρώτης ανάγκης και τα μοίραζαν δωρεάν σε γυναίκες; Δουλειά που θα έπρεπε να κάνει το κράτος, δηλαδή, αλλά την έκαναν οι ισλαμιστές, χριστιανοί, άθεοι, αριστεροί και δημοκράτες Ρομπέν των Δασών. Αν δεν απαντάμε με θάρρος σε κάθε τέτοια συντηρητική παρόλα, σε τοπικό, εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, μην απορούμε μετά γιατί χάνουμε έδαφος. Μην απορούμε μετά γιατί χάνουμε τον κόσμο που πάντα είχαμε μαζί μας ή γιατί η συντηρητική παράταξη αποκτά όλο και περισσότερους οπαδούς.

Πρέπει να τελειώσει η κατιούσα.

Η Αμερική ήδη δείχνει την αλλαγή απέναντι στην ακροδεξιά πτέρυγα των Ρεπουμπλικάνων που κυβερνά. Ο Mamdani και ο Abdul El-Sayed απαντούν με θάρρος και θράσος απέναντι σε κάθε πρόκληση και θέτουν εκ νέου οι ίδιοι τα ερωτήματα. Η δική μας πλευρά, διεθνώς, οφείλει να συνεχίσει να πιέζει για τις τιμές, για τα δικαιώματα, για τις ζωές των ανθρώπων που κινδυνεύουν εξαιτίας ενός συστήματος υγείας που τους αφήνει απ’ έξω. Όταν αρχίσουμε πάλι να θέτουμε εμείς την ατζέντα, όταν αρχίσουμε να απαντάμε με δύναμη και θάρρος, όταν περηφανευτούμε ξανά για το ηθικό μας πλεονέκτημα, τότε να είστε σίγουροι και σίγουρες ότι θα ξαναδούμε τις μέρες που δικαιούμαστε.

Μέχρι τότε, ακόμα κι εσείς, εδώ στο νησί μας, μη μένετε σιωπηλοί όταν γράφονται ολόκληρα άρθρα επί άρθρων για γκράφιτι που γράφουν «Fuck Israel» ή όταν γράφονται άρθρα επί άρθρων για να στηλιτεύσουμε τη στάση μερικών διαδηλωτών υπέρ της Παλαιστίνης. Να θέτετε αντίστροφα ερωτήματα, χωρίς να νιώθετε την ανάγκη να απολογηθείτε απέναντι σε τέτοιες γελοιότητες.

Μπορείτε να ρωτήσετε, ας πούμε:

  • Πόσα άρθρα γράψατε για τα μεσαία δάχτυλα που έδειξαν Ισραηλινοί τουρίστες σε Έλληνες πολίτες στο Λιθόστρωτο;
  • Πόσα άρθρα γράψατε για τα αντικείμενα που πετούσαν Ισραηλινοί σε διαδηλωτές, σε παλιότερη διαδήλωση έξω από το αεροδρόμιο;
  • Πόσα άρθρα γράψατε για τις δολοφονίες παιδιών από τον IDF, τα μέλη του οποίου σουλατσάρουν στα δικά μας χώματα κι εσείς τα χαϊδεύετε;

Δοκιμάστε τις παραπάνω ερωτήσεις και θα δείτε πώς θα πάει…

Παναγιώτης Θωμάς 

Λίγα λόγια για τον Παναγιώτη Θωμά

 

Ο Παναγιώτης Θωμάς είναι υποψήφιος διδάκτορας στο Τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Είναι απόφοιτος της ΑΕΝ Ιονίων Νήσων, κάτοχος μεταπτυχιακού στη Δημιουργική Γραφή (ΕΑΠ/ΠΔΜ) και τελειόφοιτος δεύτερου μεταπτυχιακού στην Ψηφιακή Καινοτομία και Διοίκηση του Πανεπιστημίου Πατρών.

Η επαγγελματική του διαδρομή περιλαμβάνει την αρθρογραφία και τη ραδιοφωνική παραγωγή στο Αργοστόλι, τη θητεία του ως Γ΄ Πλοίαρχος του Εμπορικού Ναυτικού, την ενασχόλησή του με τον τουρισμό και την εργασία του σε τεχνικό γραφείο της Βόρειας Κεφαλονιάς.

Είναι συγγραφέας, σεναριογράφος και αρθρογράφος, με εμπειρία στη δημιουργία αφηγηματικών podcast. Στα κείμενά του συνδυάζει την ακαδημαϊκή σκέψη με τον άμεσο, προσωπικό του λόγο, εστιάζοντας στον τόπο, τον πολιτισμό και τα ζητήματα της καθημερινότητας.

📢 Ακολουθήστε το Kefaloniapress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις της Κεφαλονιάς.

Καθημερινή ενημέρωση για τοπικά νέα και έκτακτες ειδήσεις στο KefaloniaPress.gr

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

εισάγετε το σχόλιό σας!

Captcha verification failed!
Η βαθμολογία χρήστη captcha απέτυχε. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας!

- Advertisment -
- Advertisment -
- Advertisment -