Η μεγάλη σφαγή της Κτηνοτροφίας στην Κεφαλονιά: Εγκληματικό αδιέξοδο στην καρδιά της κρίσης

Η χθεσινή εικόνα στη συγκέντρωση των κτηνοτρόφων ήταν μια τεράστια κραυγή αγωνίας. Όχι μόνο για την καθημερινότητα ενός κλάδου που δοκιμάζεται, αλλά για την ίδια την ύπαρξη της Κτηνοτροφίας στην Κεφαλονιά. Η αποκάλυψη πως άλλα 450 πρόβατα —ολόκληρο το ζωικό κεφάλαιο ενός νέου κτηνοτρόφου— θανατώθηκαν λόγω ενός κρούσματος ευλογιάς, άνοιξε ακόμη μία πληγή σε ένα νησί που μέσα σε λίγες εβδομάδες έχασε 550 ζώα για μόλις δύο επιβεβαιωμένα κρούσματα.

Το ρεπορτάζ που δεν περίμενε κανείς: από τις κινητοποιήσεις… στο δράμα ενός νέου ανθρώπου

Δύο οικογένειες έχασαν σε ένα πρωινό την περιουσία τους. Και το νησί ολόκληρο έχασε κάτι μεγαλύτερο: την πίστη πως το κράτος κατανοεί την πραγματικότητα των ανθρώπων που παράγουν την τροφή του.

Το μεγαλύτερο μέρος του νησιού, το πιο παραγωγικό, βρίσκεται σε καραντίνα. Οι συνέπειες είναι καταλυτικές:

• Τα ζώα δεν βγαίνουν από τις στάνες.

• Ο εγκλεισμός φέρνει νέες ασθένειες, απειλητικές για τα κοπάδια.

• Το κόστος των ζωοτροφών έχει εκτιναχθεί.

• Τα έσοδα από το γάλα πέφτουν, αφού τα μικρά θηλάζουν λόγω παραμονής στο κοπάδι.

** Και πάνω σε όλα αυτά, έρχεται ο φόβος της επόμενης μέρας: μετά τις γιορτές, όταν τα ταμεία θα είναι άδεια, έμποροι από την ηπειρωτική Ελλάδα θα φτάσουν στο νησί για να αγοράσουν ζώα «κοψοχρονιά». Για πολλούς, αυτή θα είναι η ύστατη λύση επιβίωσης. Για τα κοπάδια τους, το τέλος.

Στην Κεφαλονιά, το χριστουγεννιάτικο τραπέζι έχει μια παράδοση που δεν αλλάζει εύκολα: ντόπιο κατσικάκι και όχι γαλοπούλα. Έθιμο που συντηρούσε οικονομικά εκατοντάδες οικογένειες ντόπιων κτηνοτρόφων. Εφέτος τι θα γίνει;

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα επιτραπεί να σφάζονται στην Κεφαλονιά 450 ζώα την ημέρα. Μια απόφαση που οι κτηνοτρόφοι χαρακτήρισαν με πικρό χιούμορ, σχεδόν ως παράδοξο:

1. Δεν καλύπτονται οι ανάγκες της αγοράς.
   Με μόλις 15 ημέρες μέχρι τα Χριστούγεννα, οι ποσότητες δεν φτάνουν.

2. Το νησί έχει μόνο ένα σφαγείο.
   Πώς θα ανταποκριθεί σε τέτοιο όγκο μέσα σε τόσο στενά χρονικά περιθώρια;

3. Ποιος θα επιλέγει τα 450 ζώα της ημέρας;
   Η απάντηση «το σφαγείο» από τον Αντιπεριφερειάρχη προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων.
   Ποια οικογένεια θα πουλήσει και ποια όχι; Ποιος αποφασίζει το εισόδημα κάθε ανθρώπου;

4. Υπάρχει μόνο ένας κτηνίατρος στην Υπηρεσία
   Παρά τις υποσχέσεις δεν ήρθε κανείς από τον στρατό.
   Καμία από τις δύο μόνιμες θέσεις δεν καλύφθηκε.
   Και όμως, πριν από κάθε σφαγή απαιτείται δειγματοληψία σάλιου σε κάθε κοπάδι.

Όλα αυτά συνθέτουν μια απόφαση που, όπως είπαν οι ίδιοι οι κτηνοτρόφοι, είναι ανεφάρμοστη. Όχι μόνο πρακτικά, αλλά και ουσιαστικά. Γιατί δεν λαμβάνει υπόψη το μέγεθος της κρίσης και τις πραγματικές συνθήκες στο νησί.

«Η μεγάλη σφαγή της Κτηνοτροφίας» 

Με οργή αλλά και βαθιά τεκμηρίωση, οι κτηνοτρόφοι απευθύνθηκαν στην Περιφέρεια και την Κυβέρνηση. Τα επιχειρήματά τους ήταν αδιάσειστα:

• Η Κτηνοτροφία της Κεφαλονιάς καταρρέει.

• Ο εγκλεισμός φέρνει νέες ασθένειες, ίσως πιο επικίνδυνες από την ευλογιά.

• Τα έξοδα των ζωοτροφών έχουν εξανεμίσει κάθε εισόδημα.

• Η παραγωγή γάλακτος μειώνεται δραματικά.

• Μετά τις γιορτές τα ζώα κινδυνεύουν να ξεπουληθούν σε μεσάζοντες.

Οι ίδιοι μιλούν για ένα «έγκλημα σε βάρος του πρωτογενούς τομέα». Ένα έγκλημα που, όπως λένε, η Κυβέρνηση είτε δεν έχει αντιληφθεί —είτε δεν θέλει να αντιληφθεί.

Κι έτσι το βασικό ερώτημα παραμένει:

Τελικά, θα γίνει σφαγή ντόπιων αμνοεριφίων για τις γιορτές — ή ζούμε το προοίμιο της σφαγής ολόκληρης της Κτηνοτροφίας;

Η απάντηση δεν θα κριθεί μόνο στα σφαγεία.
Θα κριθεί στο αν ένα νησί που για αιώνες ζει από τα κοπάδια του, θα μπορέσει να τα κρατήσει ζωντανά.

Οι κτηνοτρόφοι ζήτησαν να βγουν από το νησί ζώντα ζώα και επιστραφούν σφάγια τηρώντας αυστηρά κάθε πρωτόκολλο προστασίας. Αυτό το αίτημα αφορά την Κυβέρνηση και απορρίπτεται. 

Οι κτηνοτρόφοι δεν ζήτησαν τίποτα περισσότερο από το αυτονόητο: συντονισμό, παρουσία, στήριξη.

Ζήτησαν από τους τρεις δήμους του νησιού να συντονιστούν επιτέλους και να σταθούν δίπλα τους με μια κοινή, ξεκάθαρη θέση. Ζήτησαν άμεση μετάβαση στα Υπουργεία στην Αθήνα, ώστε να ακουστούν από εκείνους που λαμβάνουν τις αποφάσεις. Ζήτησαν έκτακτο επίδομα για τις ζωοτροφές που έχουν γίνει δυσβάσταχτο βάρος. Ζήτησαν βοήθεια για τον κτηνοτρόφο που μέσα σε μία μέρα έχασε όλη την περιουσία του.

Ζήτησαν, με λίγα λόγια, να τους συμπαρασταθεί το κράτος.

Απάντηση δεν έλαβαν.

Κι έτσι, μέσα στη σιωπή των θεσμών, μένει μόνο μία φωνή που ακούγεται καθαρά, η δική τους: ο αγώνας συνεχίζεται.