ΑρχικήΤΟΠΙΚΑΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣΠΑΣΟΚ στην Κεφαλονιά: «Τι τουρισμό θέλουμε τελικά;»

ΠΑΣΟΚ στην Κεφαλονιά: «Τι τουρισμό θέλουμε τελικά;»

Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add KefaloniaPress on Google ↗
Το KefaloniaPress στο κινητό σουΔωρεάν εφαρμογή για Android & iPhone — ειδήσεις, κάμερες, παραλίες και ειδοποιήσεις.Google PlayApp Store

Εν ολίγοις

  • Νερό, δρόμοι, λιμάνια, αντιπλημμυρικά και Υγεία μπήκαν στο ίδιο τραπέζι με την τουριστική ανάπτυξη.
  • Αιχμές για το νέο χωροταξικό, την εκτός σχεδίου δόμηση και την αβεβαιότητα των μικρών ιδιοκτητών.
  • Το ΠΑΣΟΚ έθεσε θέμα επιστροφής μέρους του Τέλους Ανθεκτικότητας στους ίδιους τους προορισμούς.
  • Στο επίκεντρο το ερώτημα: πόσους επισκέπτες μπορεί να υποδεχθεί ένας τόπος χωρίς να υποβαθμίζει τη ζωή των κατοίκων του;
  • Η συζήτηση στην Κοργιαλένειο είχε περισσότερο ενδιαφέρον όταν έφυγε από τη θεωρία και μπήκε στα πραγματικά προβλήματα της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης.

Το video της συζήτησης

Πόσους ακόμη τουρίστες θέλουμε στην Κεφαλονιά;

Η εύκολη απάντηση είναι «όσους περισσότερους γίνεται». Η δύσκολη αρχίζει όταν δίπλα στις αφίξεις βάλουμε το νερό, τους δρόμους, τα λιμάνια, την Υγεία, την αποχέτευση, την πολιτική προστασία και τελικά την καθημερινότητα εκείνων που μένουν εδώ και τον χειμώνα.

Και αυτή ήταν ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της εκδήλωσης για Περιβάλλον και Τουρισμό που πραγματοποιήθηκε στην Κοργιαλένειο Βιβλιοθήκη: η συζήτηση έφυγε αρκετές φορές από τη γενική πολιτική αντιπαράθεση και ακούμπησε συγκεκριμένες πληγές της Κεφαλονιάς και της Ιθάκης.

Στο πάνελ συμμετείχαν ο βουλευτής Ανατολικής Αττικής και Τομεάρχης Περιβάλλοντος του ΠΑΣΟΚ Μανώλης Χριστοδουλάκης, η βουλευτής Λασιθίου και Τομεάρχης Τουρισμού Κατερίνα Σπυριδάκη, η αγρονόμος – τοπογράφος μηχανικός Γεωργία Καππάτου και ο πολιτικός μηχανικός Δημήτρης Κεκάτος.

Όταν η τουριστική ανάπτυξη συναντά το νερό

Ίσως η πιο χαρακτηριστική αντίφαση που αναδείχθηκε αφορά το νερό.

Μπορεί ένα νησί να συζητά για περισσότερες αφίξεις και νέες τουριστικές επενδύσεις όταν σε περιοχές του το καλοκαίρι εμφανίζονται προβλήματα υδροδότησης και χρειάζεται ακόμη και μεταφορά νερού;

Αυτό το ερώτημα τέθηκε ουσιαστικά στη συζήτηση, μαζί με ένα διαφορετικό μοντέλο διαχείρισης των υδάτινων πόρων.

Οι προτάσεις που παρουσιάστηκαν περιλαμβάνουν:

  • συνεχή καταγραφή της επάρκειας των υδάτινων πόρων,
  • έξυπνους μετρητές και σύγχρονα συστήματα παρακολούθησης,
  • εκσυγχρονισμό των παλαιωμένων δικτύων,
  • ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση νερού,
  • αξιοποίηση επεξεργασμένων λυμάτων όπου είναι εφικτό,
  • αφαλάτωση ως έσχατη λύση και σε συνδυασμό με Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Το βασικό επιχείρημα ήταν απλό: η κορύφωση της ζήτησης νερού συμπίπτει ακριβώς με την περίοδο κατά την οποία το νησί δέχεται τον μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών.

Έξι χρόνια μετά τον Ιανό, πόσο ασφαλέστερη είναι η Κεφαλονιά;

Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στην ανθεκτικότητα των υποδομών και στις εκκρεμότητες που παραμένουν μετά τον Ιανό.

Οι καταστροφές του 2020 χρησιμοποιήθηκαν όχι απλώς ως αναφορά στο παρελθόν αλλά ως μέτρο για να αξιολογηθεί τι έχει γίνει από τότε.

Το ερώτημα που τέθηκε ήταν ουσιαστικό:

Πόσο πιο ασφαλής είναι σήμερα η Κεφαλονιά εάν βρεθεί ξανά αντιμέτωπη με ένα αντίστοιχο ακραίο φαινόμενο;

Στη συζήτηση έγιναν αναφορές σε αντιπλημμυρικά έργα, στην Αγία Ευφημία, στην Πύλαρο, στην Άσσο, στο Φισκάρδο και σε παρεμβάσεις αποκατάστασης του οδικού δικτύου.

Το πολιτικό σκεπτικό που παρουσιάστηκε ήταν ότι η χώρα πρέπει να μεταφέρει το βάρος από την αποκατάσταση στην πρόληψη: να επενδύει δηλαδή πριν από την καταστροφή και όχι να αναζητεί κάθε φορά χρηματοδότηση αφού αυτή έχει ήδη συμβεί.

Οι δρόμοι που περιμένουν

Η Γεωργία Καππάτου έβαλε στο τραπέζι σειρά τοπικών υποδομών που παραμένουν σε εκκρεμότητα.

Μεταξύ αυτών, ο οδικός άξονας Πόρος – Αργοστόλι, για τον οποίο επισημάνθηκε ότι, παρά τις διαχρονικές εξαγγελίες, δεν υπάρχει η πρόοδος που θα έπρεπε.

Αναφορά έγινε επίσης στον άξονα Κρανιά – Αεροδρόμιο, στην είσοδο του αεροδρομίου, στο επαρχιακό οδικό δίκτυο και σε έργα της περιοχής Σάμης.

Η εικόνα που περιγράφηκε είναι γνώριμη στους κατοίκους: ένα οδικό δίκτυο που γερνά, έχει επιβαρυνθεί από αλλεπάλληλες κακοκαιρίες και απαιτεί πλέον σταθερή χρηματοδότηση και όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις.

Και στη θάλασσα τα ίδια ερωτήματα

Στο ίδιο κάδρο μπήκαν οι ακτοπλοϊκές και αεροπορικές συνδέσεις.

Τον χειμώνα οι επιλογές μειώνονται, το κόστος μετακίνησης αυξάνεται και η Ιθάκη αντιμετωπίζει ακόμη εντονότερα το πρόβλημα της σύνδεσής της με την ηπειρωτική χώρα.

Συζητήθηκαν επίσης οι υποδομές των λιμανιών και οι καθυστερήσεις σε έργα που θεωρούνται κρίσιμα για την οικονομία και την καθημερινότητα των δύο νησιών.

Κι εδώ βρίσκεται μια από τις αντιφάσεις του νησιωτικού τουρισμού: ζητάμε μεγαλύτερη σεζόν, αλλά ο μόνιμος κάτοικος εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πολύ διαφορετικές συνθήκες συνδεσιμότητας μόλις τελειώσει το καλοκαίρι.

Χωροταξικό: ποιος τελικά μπορεί να επενδύσει;

Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε το νέο χωροταξικό πλαίσιο για τον τουρισμό και την εκτός σχεδίου δόμηση.

Ο Δημήτρης Κεκάτος αναφέρθηκε στην αβεβαιότητα που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια για ιδιοκτήτες, μηχανικούς και επενδυτές, ιδιαίτερα γύρω από την αναγνώριση των δρόμων και τη δυνατότητα οικοδόμησης εκτός σχεδίου.

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία για την Κεφαλονιά λόγω της μικρής ιδιοκτησίας.

Στη συζήτηση διατυπώθηκε η θέση ότι οι νέοι περιορισμοί μπορούν στην πράξη να διευκολύνουν περισσότερο τα μεγάλα επενδυτικά σχήματα, τα οποία διαθέτουν τη δυνατότητα αγοράς ή συνένωσης μεγάλων εκτάσεων, από τον μικρότερο τοπικό επενδυτή.

Το αίτημα που προέκυψε ήταν για σταθερούς κανόνες και ασφάλεια δικαίου, ώστε ο πολίτης να γνωρίζει τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει με την περιουσία του.

«Δεν μπορεί ο χάρτης να προηγείται από το όραμα»

Η Κατερίνα Σπυριδάκη άσκησε έντονη κριτική στο νέο τουριστικό χωροταξικό.

Η βασική της θέση ήταν ότι ένα χωροταξικό δεν μπορεί να λειτουργεί απλώς ως χάρτης περιορισμών και χρήσεων γης. Πρέπει πρώτα να υπάρχει απάντηση στο ερώτημα τι τουρισμό θέλει η χώρα και κάθε προορισμός ξεχωριστά.

Η Κεφαλονιά, υποστήριξε, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με την ίδια συνταγή που εφαρμόζεται σε κάθε άλλο ελληνικό προορισμό.

Κάθε τόπος έχει διαφορετικές αντοχές, υποδομές, φυσικούς πόρους και δυνατότητες.

Τι σημαίνει τελικά «φέρουσα ικανότητα»

Εδώ ειπώθηκε κάτι που αξίζει να μείνει. Η φέρουσα ικανότητα ενός νησιού δεν μπορεί να υπολογίζεται μόνο από τον αριθμό των ξενοδοχειακών κλινών.

Πρέπει να μετρά επίσης:

  • την επάρκεια του νερού,
  • τις δυνατότητες του συστήματος Υγείας,
  • την αποχέτευση και τα απορρίμματα,
  • το οδικό δίκτυο,
  • την πολιτική προστασία,
  • την πίεση στο φυσικό περιβάλλον,
  • αλλά και την ποιότητα ζωής των μονίμων κατοίκων.

Γιατί ο προορισμός δεν παύει να υπάρχει όταν αναχωρήσει ο τελευταίος τουρίστας του Οκτωβρίου.

Το Τέλος Ανθεκτικότητας να επιστρέφει στους προορισμούς

Ένα από τα πιο συγκεκριμένα πολιτικά σημεία της βραδιάς ήταν η πρόταση μέρος των εσόδων που συγκεντρώνονται από το Τέλος Ανθεκτικότητας να επιστρέφει στις περιοχές όπου παράγεται η τουριστική δραστηριότητα.

Η λογική είναι ότι οι ίδιοι οι προορισμοί σηκώνουν το πρόσθετο βάρος σε νερό, αποχέτευση, απορρίμματα, δρόμους και πολιτική προστασία.

Τα χρήματα, επομένως, σύμφωνα με την πρόταση που παρουσιάστηκε, θα πρέπει να μετατρέπονται σε συγκεκριμένα και μετρήσιμα τοπικά έργα.

«Χριστοδουλάκης: Περισσότεροι τουρίστες ενώ μεταφέρουμε νερό με βυτία;»

Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε ο Χριστοδουλάκης στη σχέση τουριστικής ανάπτυξης και προστασίας του περιβάλλοντος, υποστηρίζοντας ότι τα δύο δεν βρίσκονται σε αντίθεση. Όπως σημείωσε, ο τουρισμός δεν «καταναλώνει» μόνο υπηρεσίες, αλλά και την ίδια την ποιότητα ενός τόπου: το τοπίο, τις ακτές, το νερό, τη βιοποικιλότητα και τον πολιτισμό.

Κατά την τοποθέτησή του, το ζητούμενο για την Κεφαλονιά δεν είναι απλώς η συνεχής αύξηση των αφίξεων, αλλά η μετάβαση από την ποσότητα στην ποιότητα, με μεγαλύτερη αξία ανά επισκέπτη και μετρήσιμο όφελος για την τοπική κοινωνία και οικονομία.

Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η αναφορά του στο πρόβλημα του νερού στην Κεφαλονιά. Έθεσε ευθέως το ερώτημα κατά πόσο μπορεί να σχεδιάζεται αύξηση της τουριστικής κίνησης όταν, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, περιοχές του νησιού αντιμετωπίζουν προβλήματα επάρκειας και απαιτείται ακόμη και μεταφορά νερού με βυτία.

Στο ίδιο πλαίσιο πρότεινε καλύτερη παρακολούθηση των υδατικών αποθεμάτων, αξιοποίηση έξυπνων μετρητών, εκσυγχρονισμό των παλαιωμένων δικτύων, επαναχρησιμοποίηση νερού και, όπου είναι απολύτως αναγκαίο, μικρές μονάδες αφαλάτωσης σε συνδυασμό με Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Το ερώτημα μετά τον Ιανό

Ο Χριστοδουλάκης στάθηκε και στις καταστροφές που προκάλεσε ο Ιανός, μεταφέροντας τη συζήτηση από την αποκατάσταση στην πρόληψη.

Το βασικό ερώτημα που έθεσε ήταν ουσιαστικά ένα: πόσο ασφαλέστερη είναι σήμερα η Κεφαλονιά εάν βρεθεί ξανά αντιμέτωπη με ένα αντίστοιχο ακραίο καιρικό φαινόμενο;

Υποστήριξε ότι η πολιτική πρέπει να μετακινηθεί από τη διαρκή αποκατάσταση των ζημιών στην πρόληψη, με ολοκληρωμένο χωρικό σχεδιασμό που θα λαμβάνει υπόψη τον πλημμυρικό κίνδυνο, τη διάβρωση των ακτών και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Η αιχμή για την εκτός σχεδίου δόμηση

Ιδιαίτερα σημαντική για την Κεφαλονιά ήταν και η παρέμβασή του για την εκτός σχεδίου δόμηση.

Επισήμανε την αντίφαση ενός κράτους που απαιτεί από τον μικρό ιδιοκτήτη πρόσωπο σε αναγνωρισμένο δημόσιο δρόμο προκειμένου να μπορεί να οικοδομήσει, ενώ την ίδια στιγμή το ίδιο το κράτος δεν έχει ολοκληρώσει την αναγνώριση του οδικού δικτύου.

Συνέδεσε μάλιστα το πρόβλημα αυτό με το νέο χωροταξικό πλαίσιο για τον τουρισμό, προειδοποιώντας ουσιαστικά για τη δημιουργία επενδύσεων και ιδιοκτητών δύο ταχυτήτων, όταν απουσιάζουν σαφείς κανόνες και ασφάλεια δικαίου.

Κλείνοντας, συμπύκνωσε τη θέση του στο δίλημμα που, όπως υποστήριξε, πρέπει πραγματικά να απασχολήσει την Κεφαλονιά: όχι «τουρισμός ή περιβάλλον», αλλά τι είδους τουρισμό θέλει το νησί — έναν τουρισμό που εξαντλεί τους φυσικούς πόρους ή έναν τουρισμό που χρηματοδοτεί την προστασία του περιβάλλοντος, ενισχύει τις υποδομές και αφήνει μεγαλύτερη αξία στην τοπική κοινωνία.

Η άλλη Κεφαλονιά που μπορεί να πουληθεί τουριστικά

Ενδιαφέρον είχε και η συζήτηση που ακολούθησε με το κοινό, επειδή εκεί ζητήθηκαν συγκεκριμένες προτάσεις για την Κεφαλονιά.

Η απάντηση κινήθηκε στη λογική ενός σχεδιασμού «από κάτω προς τα πάνω», με ενεργούς Οργανισμούς Διαχείρισης Προορισμού και συνεργασία Δήμων, επαγγελματιών και τοπικών φορέων.

Αναφέρθηκαν ως δυνατότητες:

  • ο μοναστηριακός τουρισμός,
  • ο περιβαλλοντικός τουρισμός,
  • οι ποδηλατικές και περιπατητικές διαδρομές,
  • η αξιοποίηση του φυσικού και πολιτιστικού κεφαλαίου,
  • η σύνδεση της τοπικής παραγωγής με την τουριστική εμπειρία.

Με άλλα λόγια, όχι μόνο η Κεφαλονιά της παραλίας και του Αυγούστου, αλλά μια Κεφαλονιά που μπορεί να δώσει λόγο στον επισκέπτη να έρθει και διαφορετικές εποχές του χρόνου.

Τουρισμός με περισσότερη αξία, όχι απλώς περισσότερα κεφάλια

Ο Μανώλης Χριστοδουλάκης συμπύκνωσε το βασικό δίλημμα διαφορετικά: η επιλογή δεν είναι ανάμεσα στον τουρισμό και το περιβάλλον.

Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιον τουρισμό θέλουμε.

Έναν τουρισμό που καταναλώνει σταδιακά το φυσικό κεφάλαιο και τις υποδομές του τόπου ή έναν τουρισμό που παράγει αρκετή αξία ώστε να χρηματοδοτεί την προστασία και την ανθεκτικότητά του;

Η θέση που παρουσιάστηκε ήταν η μετάβαση από την ποσότητα στην ποιότητα: μεγαλύτερη αξία ανά επισκέπτη, μεγαλύτερη σύνδεση με την τοπική οικονομία, καλύτερες θέσεις εργασίας και μικρότερη πίεση στους φυσικούς πόρους.

Η συζήτηση που αφορά τελικά τον κάτοικο

Κάπου εκεί βρίσκεται και το πιο χρήσιμο συμπέρασμα της βραδιάς.

Για χρόνια μετράμε αφίξεις, διανυκτερεύσεις, πτήσεις, κρουαζιερόπλοια και έσοδα. Είναι χρήσιμοι αριθμοί, αλλά δεν λένε μόνοι τους ολόκληρη την ιστορία.

Υπάρχει κι ένας άλλος δείκτης, πολύ πιο δύσκολος να χωρέσει σε πίνακες:

Τι αφήνει ο τουρισμός πίσω του στον τόπο;

Αν αφήνει καλύτερο νερό, δρόμους, υποδομές, δουλειές, προστατευμένο περιβάλλον και ένα νησί στο οποίο μπορεί κάποιος να ζει αξιοπρεπώς δώδεκα μήνες τον χρόνο, τότε η ανάπτυξη αποκτά πραγματικό περιεχόμενο.

Αν όχι, κάποια στιγμή ακόμη και οι μεγάλοι αριθμοί των αφίξεων θα πάψουν να είναι αρκετοί.

Γεμάτη η αίθουσα της Κοργιαλενείου

Την εκδήλωση συντόνισε η Ρεγγίνα Μπαλτσαβιά, ενώ ο Γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, Λευτέρης Κρητικός, ευχαρίστησε τους δύο βουλευτές για την παρουσία και τις τοποθετήσεις τους, καθώς και όλους όσοι συμμετείχαν στη συζήτηση.

Η αίθουσα της Κοργιαλενείου Βιβλιοθήκης ήταν γεμάτη από στελέχη και φίλους του ΠΑΣΟΚ, αλλά και από αυτοδιοικητικούς όλων σχεδών των παρατάξεων τόσο απο Δήμους όσο και από την Περιφέρεια. Εντονη ήταν και η παρουσία επιχειρηματιών του τουρισμού, επιβεβαιώνοντας το ενδιαφέρον που υπάρχει στην Κεφαλονιά για τα ζητήματα της τουριστικής ανάπτυξης, των υποδομών και της προστασίας του περιβάλλοντος. Να σημειώσουμε ότι της συγκέντρωσης στην Κοργιαλένειο είχε προηγηθεί συζήτηση των βουλευτών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ με φορείς του Τουρισμού.

Ελένη Δ. Χιόνη

Στιγμιότυπα από την εκδήλωση


Περισσότερες Φωτογραφίες της εκδήλωσης μπορείτε  να δείτε στη σελίδα μας στο facebook https://www.facebook.com/kefaloniapress.gr/photos

 

 

📢 Ακολουθήστε το Kefaloniapress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις της Κεφαλονιάς.

Καθημερινή ενημέρωση για τοπικά νέα και έκτακτες ειδήσεις στο KefaloniaPress.gr

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

εισάγετε το σχόλιό σας!

Captcha verification failed!
Η βαθμολογία χρήστη captcha απέτυχε. Παρακαλώ επικοινωνήστε μαζί μας!

- Advertisment -
- Advertisment -
- Advertisment -