Στα όρια της απελπισίας και της οργής βρίσκονται οι πολίτες στην Κεφαλονιά, ερχόμενοι καθημερινά αντιμέτωποι με τη γύμνια και τις τραγικές ελλείψεις προσωπικού στο Γενικό Νοσοκομείο Αργοστολίου ιδιαίτερα στα “εξωτερικά ιατρεία”.
Ρεπορτάζ Παντελής Ιωαννίδης
Καλά τα κτίρια και καλά τα σοβατίσματα που δεν έχουν ολοκληρωθεί, αλλά χωρίς ανθρώπινο δυναμικό, το σύστημα καταρρέει.
Προσφορά πάνω από τα ανθρώπινα όρια
Η ρίζα του κακού δεν βρίσκεται στους ανθρώπους της πρώτης γραμμής. Αντίθετα, οφείλει κανείς να βγάλει το καπέλο στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, που δίνει μια άνιση, καθημερινή μάχη. Οι γιατροί έχουν αφεθεί ολομόναχοι, χωρίς βοηθούς, χωρίς αντικαταστάτες, να σηκώνουν στις πλάτες τους ολόκληρα τμήματα πχ να κάνουν και χειρουργεία και εξωτερικά ιατρεία. Το ίδιο ισχύει και για το νοσηλευτικό προσωπικό, τα «χέρια» απλά δεν επαρκούν για τον όγκο των περιστατικών. Κι όμως, με αυτοθυσία και υπεράνθρωπες προσπάθειες, κρατούν το νοσοκομείο όρθιο, ξεπερνώντας κάθε όριο σωματικής και ψυχικής αντοχής.
Αδιανόητη ταλαιπωρία στους διαδρόμους
Η δραματική υποστελέχωση έχει άμεσο και σκληρό αντίκτυπο στην τοπική κοινωνία και τους επισκέπτες. 18 Αυγούστου, η ώρα δείχνει 2:30 το μεσημέρι και οι διάδρομοι των τακτικών εξωτερικών ιατρείων παραμένουν ασφυκτικά γεμάτοι. Για δεκάδες πολίτες, η αναμονή ξεκίνησε από τις 7:30 το πρωί.
Επτά ολόκληρες ώρες ορθοστασίας, αγωνίας και εξάντλησης για μια απλή εξέταση. Ηλικιωμένοι, άνθρωποι με πόνους, ντόπιοι αλλά και επισκέπτες στοιβάζονται περιμένοντας τη σειρά τους, απλούστατα επειδή οι ελάχιστοι διαθέσιμοι γιατροί είναι αδύνατον να προλάβουν τη ροή.
Κραυγή αγωνίας για άμεσες λύσεις
Η εικόνα ασθενών που ταλαιπωρούνται επί ώρες με πολλούς από αυτούς να φτάνουν στα όρια της λιποθυμίας από την πολύωρη αναμονή και την ορθοστασία, την ίδια στιγμή που και το εξαντλημένο προσωπικό λυγίζει από την υπερκόπωση προσβάλλει την αξιοπρέπεια όλων. Οι πολίτες είναι πλέον «στα κάγκελα» και η απαίτηση είναι μία, άμεση στελέχωση του Νοσοκομείου Αργοστολίου με το απαραίτητο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, πριν η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη.