Στο μικρό άλσος του Μαϊστράτου, λίγο έξω από το Αργοστόλι, έχει δημιουργηθεί με τα χρόνια μια μικρή αποικία αδέσποτων γατών. Την επισκεφθήκαμε και η εικόνα της δεν θυμίζει εγκατάλειψη: ο χώρος είναι καθαρός, υπάρχουν νερό, τροφή, αυτοσχέδια καταλύματα και σημεία περίθαλψης για τραυματισμένα ζώα.
Πίσω από όλα αυτά βρίσκεται ουσιαστικά μία γυναίκα, η οποία με μια μικρή σύνταξη προσπαθεί καθημερινά να εξασφαλίζει τροφές, φάρμακα και ό,τι άλλο χρειάζονται τα ζώα. Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα που η ίδια λέει ότι γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνο.
Τα σκυλιά που αφήνονται ελεύθερα
Σύμφωνα με την καταγγελία της εθελόντριας, στην περιοχή από τον Μαϊστράτο προς τον Φάρο αρκετοί περιπατητές αφήνουν τα σκυλιά τους να κινούνται ελεύθερα.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν κάποιο από αυτά κυνηγά τις γάτες.
Οι γάτες πανικοβάλλονται, τρέχουν μέσα στους θάμνους και στα δέντρα ή πετάγονται προς τον δρόμο. Και εκεί ο κίνδυνος γίνεται πολύ μεγαλύτερος, καθώς πρόκειται για σημείο όπου κινούνται συνεχώς αυτοκίνητα.
Η εθελόντρια αναφέρει ότι έχουν ήδη υπάρξει ζώα που χτυπήθηκαν στον δρόμο.
«Τα σκυλιά κυνηγούν τις γάτες και κάποιες πετάγονται στον δρόμο. Δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκω χτυπημένο ζώο και φοβάμαι ότι δεν θα είναι η τελευταία».
Δεν είναι μόνο το κυνήγι
Η καταγγελία αφορά και περιστατικά κατά τα οποία σκυλιά που κινούνται χωρίς έλεγχο φτάνουν στα σημεία σίτισης της αποικίας, τρώνε τις τροφές ή αναποδογυρίζουν τα δοχεία με το νερό.
Μπορεί να μοιάζει μικρό περιστατικό. Δεν είναι, όμως, για έναν άνθρωπο που πρέπει την επόμενη ημέρα να αγοράσει ξανά τροφή από την ήδη περιορισμένη σύνταξή του.
Η γυναίκα που φροντίζει την αποικία δεν ζητά να απομακρυνθούν τα σκυλιά από την περιοχή. Ζητά κάτι πολύ πιο απλό: οι συνοδοί τους να τα έχουν υπό έλεγχο όταν περνούν από σημεία όπου υπάρχουν αδέσποτες γάτες.
Μια μικρή αποικία που φροντίζεται καθημερινά
Στην επίσκεψή μας στον χώρο είδαμε μια διαφορετική πλευρά των αδέσποτων του Αργοστολίου.
Γάτες κινούνται ελεύθερες ανάμεσα στους θάμνους, ανεβαίνουν στα δέντρα, παίζουν και επιστρέφουν στα σημεία όπου γνωρίζουν ότι θα βρουν τροφή και νερό. Υπάρχουν μικρά σπιτάκια, ενώ για ζώα που τραυματίζονται ή χρειάζονται προσωρινή προστασία έχουν δημιουργηθεί ξεχωριστοί χώροι.
Και όλα αυτά συντηρούνται καθημερινά από έναν άνθρωπο.
Το κόστος δεν είναι αμελητέο:
- τροφές και νερό,
- φάρμακα και θεραπείες,
- μεταφορά τραυματισμένων ζώων,
- καθαριότητα και συντήρηση των χώρων,
- καθημερινός χρόνος και προσωπική εργασία.
Ζωοφιλία σημαίνει και σεβασμός στο ζώο του άλλου
Το ζήτημα στον Μαϊστράτο δεν χρειάζεται να μετατραπεί σε αντιπαράθεση ανάμεσα σε όσους αγαπούν τις γάτες και όσους έχουν σκύλους. Το ακριβώς αντίθετο.
Ένας σκύλος μπορεί να είναι κοινωνικός, φιλικός και απολύτως ήρεμος με τους ανθρώπους, αλλά να αντιδράσει ενστικτωδώς όταν δει μια γάτα να τρέχει. Και μια φοβισμένη γάτα δεν γνωρίζει ότι λίγα μέτρα πιο πέρα υπάρχει δρόμος.
Γι’ αυτό η ευθύνη βρίσκεται στον άνθρωπο.
Στην περιοχή υπάρχουν χώροι όπου μπορεί να γίνει η βόλτα ενός σκύλου χωρίς να περνά μέσα από τα σημεία συγκέντρωσης των αδέσποτων. Όπου όμως συνυπάρχουν ζώα, χρειάζεται έλεγχος και προσοχή.
Μια έκκληση που δεν κοστίζει τίποτα
Η γυναίκα που φροντίζει την αποικία δεν ζητά χρήματα μέσα από την καταγγελία της.
Ζητά από όσους περπατούν εκεί με τα σκυλιά τους να προστατεύουν και τα ζώα που δεν έχουν άνθρωπο να τα πάρει στο σπίτι όταν τελειώσει η βόλτα.
Γιατί οι γάτες του Μαϊστράτου μπορεί να είναι αδέσποτες, αλλά δεν είναι αφρόντιστες.
Κάποιος βρίσκεται εκεί κάθε μέρα για να γεμίσει τα μπολ τους, να καθαρίσει τον χώρο, να περιθάλψει εκείνη που τραυματίστηκε και να αναζητήσει χρήματα για την επόμενη σακούλα τροφής.
Το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε οι υπόλοιποι είναι να μην κάνουμε αυτή την προσπάθεια δυσκολότερη και τη ζωή των αδέσποτων γάτων επικίνδυνη.