Το πρώτο δίμηνο του 2026 καταγράφει επτά αεροδιακομιδές από την Κεφαλονιά: πέντε τον Ιανουάριο και δύο τον Φεβρουάριο, με δέκα ασθενείς συνολικά να μεταφέρονται εκτός νησιού.
Σε απόλυτους αριθμούς, πρόκειται για μείωση σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2025, όταν είχαν καταγραφεί δώδεκα αεροδιακομιδές. Η μείωση αγγίζει το 42%. Αν μείνει κανείς σε αυτό, θα μπορούσε να μιλήσει για θετική εξέλιξη. Όμως οι αριθμοί, όταν αποκοπούν από το πλαίσιο, λένε τη μισή αλήθεια.
Τον Ιανουάριο του 2026 πραγματοποιήθηκαν πέντε αποστολές: αεροσκάφη τύπου Β-350C και ελικόπτερα AW-109S του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος μετέφεραν ασθενείς στην Ελευσίνα και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών, ενώ ένα ΣΙΝΟΥΚ ανέλαβε διακομιδή προς την Πάτρα. Σε δύο περιπτώσεις μεταφέρθηκαν από δύο ασθενείς με την ίδια πτήση, γεγονός που ανεβάζει τον μέσο όρο στους 1,4 ασθενείς ανά αποστολή.
Τον Φεβρουάριο σημειώθηκαν δύο πτήσεις, η μία για νεογνό. Το στοιχείο αυτό από μόνο του θυμίζει πόσο εύθραυστη είναι η υγειονομική ασφάλεια ενός νησιού όταν πρόκειται για εξειδικευμένες ανάγκες.
Αναλυτικά σύμφωνα με τα στοιχεία της Πολεμικής αεροπορίας:
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2026
26/2/2026
Ένα (1) Β-350C (Ιδρ. Σταύρος Νιάρχος) μετέφερε 1 ασθενείς από την Κεφαλονιά ΣΤην Ελευσίνα.
11/2/2026
Ένα (1) Β-350C (Ιδρ. Σταύρος Νιάρχος 1 νεογνό από την Κεφαλονιά Στην Ελευσίνα.
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026
23/01/2026
Την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2026 Ένα (1) AW-109S (Ιδρ. Σταύρος Νιάρχος)μετέφερε 1 ασθενή από την Κεφαλονιά στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών.
18/1/2026
Ένα (1) AW-109S (Ιδρ. Σταύρος Νιάρχος) μετέφερε 1 ασθενή από την Κεφαλονιά στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρων.
14/01/2026
Την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026, Ένα (1) Β-350C (Ιδρ. Σταύρος Νιάρχος) μετέφερε 2 ασθενείς από την Κεφαλονιά στην Ελευσίνα.
09/01/2026
Ένα (1) Β-350C (Ιδρ. Σταύρος Νιάρχος) μετέφερε 1 ασθενή από την Κεφαλονιά στον Άραξο
06/01/2026
Ένα (1) Β-350C (Ιδρ. Σταύρος Νιάρχος) μετέφερε 2 ασθενείς από την Κεφαλονιά στην Ελευσίνα.
05.01/2026
‘Eνα ΣΙΝΟΥΚ μετέφερε ασθενή στην Πάτρα
Σε κάθε νησιωτική περιοχή, οι αεροδιακομιδές είναι αναπόφευκτες. Θα υπάρχουν πάντα βαριά περιστατικά, πολυτραυματίες, εξειδικευμένες επεμβάσεις που δεν μπορούν να υποστηριχθούν τοπικά. Η γεωγραφία επιβάλλει ένα επίπεδο εξάρτησης από τα μεγάλα νοσοκομεία της ηπειρωτικής χώρας. Αυτό δεν είναι αποτυχία· είναι πραγματικότητα.
Υπάρχει όμως και μια δεύτερη πραγματικότητα, λιγότερο αναπόφευκτη: η χρόνια αποστελέχωση του Νοσοκομείου Αργοστολίου. Ένα νοσοκομείο που στηρίζεται ουσιαστικά σε έναν μόνιμο παθολόγο, με σοβαρές ειδικότητες να λείπουν ή να καλύπτονται περιστασιακά, δεν λειτουργεί με όρους ασφάλειας αλλά με όρους αντοχής.
Η εικόνα που περιγράφεται συχνά στη διαδικασία προετοιμασίας μιας αεροδιακομιδής είναι ενδεικτική: ο γιατρός που θα έπρεπε να είναι πλήρως αφοσιωμένος στη σταθεροποίηση του βαριά πάσχοντος ασθενή, αναγκάζεται να παίρνει ο ίδιος αίμα επειδή δεν υπάρχει βοηθός. Δεν πρόκειται για υπερβολή· πρόκειται για την καθημερινότητα των γιατρών στο Νοσοκομείο Αργοστολίου.
Στο ίδιο κτίριο υπάρχει η Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, δωρεά του Ιδρύματος Μάρης και Γεωργίου Βεργωτή. Ο εξοπλισμός είναι εκεί. Οι χώροι υπάρχουν. Εκείνο που δεν υπάρχει είναι το απαραίτητο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό για να λειτουργήσει. Η ΜΕΘ παραμένει κλειστή όχι λόγω τεχνικού προβλήματος, αλλά λόγω διοικητικής αδράνειας. Κάθε περιστατικό που απαιτεί εντατική παρακολούθηση μετατρέπεται αυτομάτως σε υποψήφια αεροδιακομιδή.
Εδώ βρίσκεται η ουσία της σύγκρισης με το 2025. Οι επτά πτήσεις του πρώτου διμήνου 2026 δεν είναι απλώς λιγότερες από τις δώδεκα του 2025. Είναι επτά περιστάσεις κατά τις οποίες το νησί δεν μπόρεσε –ή δεν είχε τα μέσα– να κρατήσει τον ασθενή του. Και το ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξουν κι άλλες. Το ερώτημα είναι πόσες από αυτές θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί με επαρκή στελέχωση.
Η Κεφαλονιά είναι νησί με γηράσκοντα πληθυσμό, με αυξημένες ανάγκες σε χρόνιες παθήσεις, με τουριστική επιβάρυνση τους θερινούς μήνες. Δεν πρόκειται για μια απομακρυσμένη κουκκίδα στον χάρτη αλλά για έναν τόπο με μόνιμο πληθυσμό δεκάδων χιλιάδων και έντονη εποχική αύξηση. Η υγειονομική του ασφάλεια δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στην ετοιμότητα ενός ελικοπτέρου.
Η μείωση του πρώτου διμήνου μπορεί να αποδειχθεί συγκυριακή. Μπορεί να σχετίζεται με λιγότερα βαριά περιστατικά. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα καλύτερου συντονισμού. Δεν μπορεί όμως να αποσυνδεθεί από τη σταθερή, δομική αδυναμία του Νοσοκομείου Αργοστολίου να λειτουργήσει με πλήρη στελέχωση και ενεργή ΜΕΘ.
Οι αεροδιακομιδές από τα νησιά δεν θα μηδενιστούν ποτέ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο αριθμός τους πρέπει να αποτελεί μόνιμο υποκατάστατο μιας οργανωμένης δημόσιας υγείας. Όσο το νοσοκομείο λειτουργεί στα όρια, κάθε σειρήνα που ηχεί στον διάδρομο δεν θα είναι απλώς ένα επείγον περιστατικό. Θα είναι μια υπενθύμιση ότι το σύστημα στηρίζεται περισσότερο στην αυταπάρνηση των ανθρώπων του παρά στη θεσμική του επάρκεια.
Ε.Χ.
ΥΓ Σε επόμενο άρθρο θα αναφερθούμε στις διακομιδές του ΕΚΑΒ μέσω ακτοπλοΐας για το ίδιο διάστημα.