Η Κοργιαλένειος Βιβλιοθήκη είναι ένα από τα πιο εμβληματικά κτίρια του Αργοστολίου. Η πρόσοψή της, τα μαρμάρινα σκαλοπάτια, οι κίονες, η λιτή αρχιτεκτονική της και η ιστορική της παρουσία αποτελούν σημείο αναφοράς για την πόλη και την πολιτιστική μνήμη της Κεφαλονιάς.
Μπροστά σε αυτό το κτίριο βρίσκεται εδώ και χρόνια μια ελιά, η οποία, είχε προσφερθεί ως δώρο στην Κοργιαλένειο Βιβλιοθήκη. Ήταν μια χειρονομία με συμβολισμό: η ελιά παραπέμπει στη μνήμη, τη ρίζα, τη διάρκεια, την ελληνικότητα.
Ωστόσο, από την αρχή είχαν υπάρξει αντιδράσεις για το σημείο τοποθέτησής της, καθώς βρέθηκε ακριβώς μπροστά από την πρόσοψη του ιστορικού κτιρίου. Παρά τις επιφυλάξεις, τελικά παρέμεινε εκεί.
Σήμερα, όμως, η εικόνα έχει αλλάξει. Η ελιά εμφανίζει πλέον έντονα σημάδια φθοράς, έχει σαπίσει. Ο χρόνος, η βροχή, η υγρασία και οι καιρικές συνθήκες έχουν αφήσει εμφανές αποτύπωμα πάνω της. Το ξύλο είναι διαβρωμένο, ενώ το συνολικό αποτέλεσμα δεν υπηρετεί πια ούτε τον αρχικό συμβολισμό της προσφοράς ούτε την εικόνα του χώρου.
Δεν πρόκειται για μια πρόταση απόρριψης ή απαξίωσης του δώρου. Αντίθετα, πρόκειται για μια ευγενική πρόταση σεβασμού τόσο προς το ίδιο το δώρο όσο και προς την Κοργιαλένειο Βιβλιοθήκη.
Ίσως ήρθε η ώρα η ελιά να μετακινηθεί από την κεντρική πρόσοψη και να τοποθετηθεί σε πιο διακριτικό σημείο του προαυλίου, όπου θα μπορεί να διατηρήσει τον συμβολισμό της χωρίς να καλύπτει την αρχιτεκτονική εικόνα του κτιρίου.
Μια τέτοια μετακίνηση θα επέτρεπε στην πρόσοψη της Κοργιαλενείου Βιβλιοθήκης να αναδειχθεί ξανά καθαρά. Το κτίριο θα αποκτούσε την οπτική ανάσα που του αξίζει, ενώ το ξύλινο γλυπτό θα μπορούσε να παραμείνει στον χώρο, αλλά με τρόπο πιο αρμονικό και λειτουργικό.
Η Κοργιαλένειος Βιβλιοθήκη δεν είναι ένα απλό δημόσιο κτίριο. Είναι θεσμός. Είναι χώρος γνώσης, αρχείου, μνήμης και πολιτισμού. Γι’ αυτό και κάθε στοιχείο που βρίσκεται μπροστά της χρειάζεται να υπηρετεί την ιστορική και αισθητική της ταυτότητα.
Η πρόταση απευθύνεται με σεβασμό προς το Διοικητικό Συμβούλιο της Κοργιαλενείου Βιβλιοθήκης: να εξεταστεί η δυνατότητα μετακίνησης της ελιάς σε καταλληλότερη θέση, εντός του ίδιου χώρου, ώστε και το δώρο να διασωθεί ως μνήμη και η πρόσοψη του κτιρίου να απελευθερωθεί.
Μερικές φορές, η φροντίδα ενός ιστορικού χώρου δεν απαιτεί μεγάλες παρεμβάσεις. Αρκεί μια μικρή, προσεκτική απόφαση που αποκαθιστά την ισορροπία ανάμεσα στον συμβολισμό, την αισθητική και τον σεβασμό στο μνημειακό περιβάλλον.
Η Συντακτική Ομάδα του Kefalonia Press