Είναι να απορεί κανείς για την «υπερηφάνεια» των τοπικών παραγόντων για αυτό που δημιουργήθηκε στην είσοδο και την έξοδο του Πόρου.
Μπροστά από το Κοινοτικό Κατάστημα απλώνεται μια τεράστια σκληρή επιφάνεια από τσιμεντόλιθους, σαν μικρός «αεροδιάδρομος». Και όλα αυτά ανάμεσα στα πλατάνια του ποταμού και στο άγριο τοπίο της λαγκαδιάς.
Θα μπορούσε να είναι αλλιώς
Με λιγότερο τσιμέντο, οικολογικό υδατοπερατό δάπεδο, φυσική πέτρα, τοπικά δέντρα, λουλούδια και λίγα παγκάκια, το σημείο θα μπορούσε να γίνει ένας πραγματικός μεσογειακός κήπος.
Ίσως και με λιγότερα χρήματα. Σίγουρα, όμως, με περισσότερο μεράκι και σεβασμό στον χαρακτήρα του τόπου.
Γιατί ο Πόρος δεν χρειάζεται άλλες απέραντες σκληρές επιφάνειες. Χρειάζεται σκιά, πράσινο και δημόσιους χώρους που να δείχνουν ότι κάποιος αγάπησε πραγματικά το χωριό πριν τους σχεδιάσει.
Αν αγαπούσαμε περισσότερο τον Πόρο, όλα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά.
Kefaloniapress