Η παραλία Λεύκα απλώνεται σε μεγάλο μήκος, διαθέτοντας ανοιχτόχρωμη άμμο και εντυπωσιακά νερά που εναλλάσσονται από βαθύ γαλάζιο σε έντονο τιρκουάζ. Η πλούσια βλάστηση κατεβαίνει μέχρι την ακτή, γεμίζοντας την ατμόσφαιρα με αρώματα από θάμνους και αρωματικά φυτά, ενώ πίσω από την αμμουδιά αναβλύζει πηγή με τρεχούμενο γλυκό νερό από τον ορεινό όγκο του Αίνου.
Τα χαρακτηριστικά της παραλίας:
-
Μεγάλη αμμώδης ακτή με ανοιχτόχρωμη άμμο
-
Καθαρά γαλαζοπράσινα νερά μεταβαλλόμενων αποχρώσεων
-
Απότομες, άγριες πλαγιές και θαλάσσιες σπηλιές
-
Πηγή γλυκού νερού προερχόμενη από τον Αίνο
Καταφύγιο για τις μεσογειακές φώκιες
Κατά μήκος της ακτογραμμής σχηματίζονται σπηλιές διαφόρων μεγεθών. Σε ορισμένες από αυτές βρίσκουν ασφαλές καταφύγιο μεσογειακές φώκιες, συμπεριλαμβανομένων μητέρων με τα μικρά τους.
Σημαντική σημείωση: Η παρουσία των ζώων απαιτεί απόλυτο σεβασμό. Απαγορεύεται αυστηρά η είσοδος στις σπηλιές, η προσέγγιση των ζώων και η κολύμβηση μαζί τους.
Όταν η Λεύκα ήταν ένας μικρός σιτοβολώνας
Η σημερινή εικόνα απομόνωσης και εγκατάλειψης δεν θυμίζει σε τίποτα την έντονη δραστηριότητα που επικρατούσε στην περιοχή πριν από περισσότερο από έναν αιώνα. Σύμφωνα με τοπικές μαρτυρίες και αρχειακά στοιχεία της Μονής Σισσίων, οι πλαγιές πάνω από την παραλία ανήκαν σε μεγάλο βαθμό στη Μονή και ήταν πλήρως καλλιεργήσιμες.
Δεκάδες φτωχοί αγρότες καλλιεργούσαν σιτηρά, όσπρια, κηπευτικά και ελιές για λογαριασμό της Μονής. Ενώ το νερό της πλαγιάς τροφοδοτούσε νερόμυλους, τα χαλάσματα των οποίων διακρίνονται ακόμη ανάμεσα στους σκίνους.
Ο σεισμός που άλλαξε τη ροή της ιστορίας
Η προφορική παράδοση τοποθετεί στις αρχές του 20ού αιώνα μια σαρωτική αλλαγή, όταν ένας μεγάλος σεισμός προκάλεσε τεράστιες καταρρεύσεις στις πλαγιές. Το γεγονός αυτό πιθανόν συνδέεται με τον ισχυρό σεισμό του 1912 στη νοτιοανατολική Κεφαλονιά, αν και η ακριβής τεκμηρίωση για το συγκεκριμένο σημείο παραμένει υπό έρευνα. Μετά την καταστροφή, οι καλλιέργειες εγκαταλείφθηκαν οριστικά, οι μύλοι σώπασαν και η πρόσβαση από τη στεριά χάθηκε.
Η πρόκληση της προστασίας σήμερα
Καθώς η φήμη της περιοχής μεγαλώνει, η αυξανόμενη παρουσία θαλαμηγών που αγκυροβολούν αρόδου καθιστά επιτακτική την ανάγκη προστασίας του οικοσυστήματος. Η Λεύκα διατηρείται ως ένα πολύτιμο μωσαϊκό φυσικού πλούτου και ιστορικής μνήμης που απαιτεί διακριτικότητα, προσοχή και απόλυτο σεβασμό στη φέρουσα ικανότητά του.
Ελένη Δ. Χιόνη