Ρεπορτάζ: Παντελής Ιωαννίδης
Υπάρχουν στην Κεφαλονιά εκκλησίες που όλοι γνωρίζουμε και εκείνες που είναι άγνωστες ακόμα και αν ζεις λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα.
Μια τέτοια εκκλησία ανακαλύψαμε κι εμείς στο Λίμπυ των Διλινάτων, μέσα από μια ανάρτηση στα social media του εφημερίου της. Και αποφασίσαμε φέτος να ζήσουμε εκεί την παραμονή της μεγάλης γιορτής της Παναγίας.
Μια μικρή εκκλησία, μια ολόκληρη ενορία
Τα Διλινάτα είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Κεφαλονιάς, με πολλές ενορίες και βαθιά εκκλησιαστική παράδοση.
Στο Λίμπυ βρήκαμε μια εκκλησία, που υπάρχει από το 1901, πανέμορφη μέσα στην απλότητά της, νοικοκυρεμένη και πεντακάθαρη. Εφημέριος είναι ο π. Άνθιμος Γεώργιος Καλύρης, τον οποίο έχουμε γνωρίσει και από την ενορία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στα Διλινάτα επίσης.
Από νωρίς οι καμπάνες άρχισαν να χτυπούν και σιγά σιγά η ενορία συγκεντρώθηκε για τον πανηγυρικό Εσπερινό.
Λουλούδια και βασιλικοί για την Παναγία
Η εικόνα της Παναγίας είχε στολιστεί με λουλούδια, σε έναν ιδιαίτερα φροντισμένο διάκοσμο. Άλλωστε, ο π. Άνθιμος είναι γνωστός στην περιοχή και για την αγάπη και την ιδιαίτερη φροντίδα με την οποία στολίζει τις εκκλησίες.
Οι σιόρες της ενορίας έφθαναν κρατώντας λουλούδια και γλάστρες με βασιλικούς.
Μικρές προσφορές από κάθε σπίτι, όπως γινόταν για γενιές στα χωριά της Κεφαλονιάς πριν από τις μεγάλες γιορτές.
Η γυναικεία χορωδία του π. ‘Ανθιμου
Μία ιδιαίτερη στιγμή του Εσπερινού ήταν η παρουσία της γυναικείας χορωδίας που δημιούργησε και εκπαίδευσε ο ίδιος ο π. Άνθιμος, με στόχο να εμπλουτίσει τη λατρευτική ζωή της ενορίας με τις φωνές των γυναικών του χωριού.
Μετά την ολοκλήρωση του Εσπερινού, η χορωδία μαζί με τον εφημέριο έψαλαν τα Εγκώμια της Παναγίας, δίνοντας στη βραδιά έναν ακόμη πιο κατανυκτικό χαρακτήρα.
Και στο τέλος, τα κεφαλονίτικα «σπερνά»
Στα πανηγύρια και στους Εσπερινούς των χωριών της Κεφαλονιάς επιβιώνει ακόμη ένα παλιό έθιμο: τα «σπερνά».
Βρασμένο στάρι, αρωματισμένο με κανέλα, γαρύφαλλο και ζάχαρη, με μικρές διαφοροποιήσεις ανάλογα με τη συνήθεια και τη συνταγή κάθε οικογένειας.
Στο τέλος μοιράστηκε η αρτοκλασία μαζί τα σπερνά, στους ανθρώπους που είχαν γεμίσει την εκκλησία.
Δεν ήταν μια μεγάλη διοργάνωση. Δεν είχε τίποτε το επιτηδευμένο.
Ήταν ένας Δεκαπενταύγουστος όπως εξακολουθεί να βιώνεται σε μικρές γωνιές της Κεφαλονιάς: με την καμπάνα του χωριού, τις γυναίκες που φέρνουν βασιλικούς και λουλούδια, τα Εγκώμια και τα σπερνά που περνούν από χέρι σε χέρι.
Και ίσως ακριβώς σε αυτές τις μικρές εκκλησίες να βρίσκεται ένα από τα πιο αυθεντικά κομμάτια της κεφαλονίτικης παράδοσης.
Χρόνια Πολλά στο Λίμπυ Διλινάτων. Χρόνια Πολλά Κεφαλονιά!
Το ρεπορτάζ του Παντελή Ιωαννίδη πραγματοποιήθηκε στο Λίμπυ Διλινάτων, με αφορμή τον πανηγυρικό Εσπερινό της παραμονής του Δεκαπενταύγουστου.
Φωτογραφικό άλμπουμ
