Η άλλη πλευρά του Δεκαπενταύγουστου στην Κεφαλονιά
Μακριά από τον πολύ μεγάλο συνωστισμό που συγκεντρώνει το Μαρκόπουλο, υπάρχει μια δεύτερη διαδρομή για όσους θέλουν να ζήσουν το ιδιαίτερο έθιμο με τα «φιδάκια της Παναγίας».
Ο δρόμος οδηγεί στα Αργίνια, το γραφικό ορεινό χωριό στους πρόποδες του Αίνου, όπου ο Δεκαπενταύγουστος διατηρεί ακόμη τον χαρακτήρα μιας μικρής, ανθρώπινης γιορτής.
Στα χαλάσματα του χωριού εμφανίζονται τα μικρά φίδια που η τοπική θρησκευτική παράδοση έχει συνδέσει εδώ και πολλές γενιές με την Παναγία.
Άνθρωποι που αναζητούν περισσότερη ηρεμία και κατάνυξη επιλέγουν τα Αργίνια, συμμετέχοντας στον πανηγυρικό Εσπερινό και στη γιορτή που ακολουθεί.
Τα περίφημα «φιδάκια της Παναγίας» είναι μικρά και λεπτά, με χαρακτηριστικές σκούρες κηλίδες στο σώμα τους. Οι φωτογραφίες του Kefalonia Press από τα Αργίνια καταγράφουν από κοντά τα φίδια που έχουν συνδεθεί εδώ και γενιές με τη μεγάλη γιορτή του Δεκαπενταύγουστου και την τοπική θρησκευτική παράδοση.
Όταν η πλατεία ξαναγεμίζει Αργινιώτες
Όμως για τα Αργίνια η ημέρα αυτή σημαίνει πολύ περισσότερα. Είναι το μεγάλο καλοκαιρινό ραντεβού του χωριού.
Αργινιώτες που ζουν σε άλλα μέρη της Κεφαλονιάς, οικογένειες που έχουν εγκατασταθεί στην Αθήνα αλλά και άνθρωποι της ομογένειας επιστρέφουν αυτές τις ημέρες στον τόπο τους. Η μικρή πλατεία απέναντι από την εκκλησία ξαναγεμίζει φωνές.
Οι παλιότεροι συναντούν ανθρώπους που έχουν μήνες ή και χρόνια να δουν. Οι νεότεροι γνωρίζονται μεταξύ τους. Οι οικογένειες κάθονται στα ίδια τραπέζια, οι συζητήσεις κρατούν μέχρι αργά και, όταν αρχίσει η μουσική, η πλατεία γίνεται μια μεγάλη παρέα. Κουβέντα, χορός, αναμνήσεις.
Ένα πανηγύρι που εξακολουθεί να λειτουργεί ως δεσμός ανάμεσα σε όσους έμειναν και σε όσους έφυγαν.
Ένα ιστορικό χωριό που παλεύει να μείνει ζωντανό
Και ίσως γι’ αυτό ο Δεκαπενταύγουστος στα Αργίνια έχει σήμερα ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Γιατί πίσω από τη γιορτή βρίσκεται η σκληρή πραγματικότητα της ελληνικής υπαίθρου: η συνεχής μείωση των μόνιμων κατοίκων.
Ένα ιστορικό χωριό της Κεφαλονιάς, με τη δική του βαριά διαδρομή και μνήμη, βλέπει τον πληθυσμό του να περιορίζεται και κινδυνεύει σταδιακά να χάσει την καθημερινή ζωή που κάποτε γέμιζε τα σπίτια και τα σοκάκια του.
Γι’ αυτό, όταν κάθε Αύγουστο επιστρέφουν οι Αργινιώτες, η γιορτή δεν είναι μόνο θρησκευτική. Είναι και μια μικρή πράξη επιστροφής στις ρίζες.
Για λίγες ώρες το χωριό γίνεται πάλι όπως το θυμούνται οι παλιότεροι: γεμάτο ανθρώπους.
Τα «φιδάκια» και μια παράδοση που συνεχίζεται
Το έθιμο των λεγόμενων «φιδιών της Παναγίας» αποτελεί μία από τις πιο γνωστές θρησκευτικές παραδόσεις της Κεφαλονιάς και συνδέεται ιδιαίτερα με το Μαρκόπουλο και τα Αργίνια.
Για τους κατοίκους, όμως, η σημασία του δεν βρίσκεται μόνο στο παράξενο φυσικό φαινόμενο που προσελκύει κάθε χρόνο το ενδιαφέρον επισκεπτών και πιστών. Βρίσκεται κυρίως σε όσα συμβαίνουν γύρω του: στην επιστροφή, στη συνάντηση, στην κοινή προσευχή και στο τραπέζι της πλατείας.
Χρόνια πολλά, Αργίνια. Και του χρόνου, με το χωριό γεμάτο ξανά.
Ελένη Δ. Χιόνη