Διπλή διάκριση για την Κεφαλονίτισσα ηθοποιό Αμαλία Αρσένη και την παράσταση «Μπουμπουλίνας 18», τη θεατρική μεταφορά της συγκλονιστικής μαρτυρίας της Κίττυς Αρσένη από τα χρόνια της δικτατορίας.
Όπως γνωστοποίησε η ίδια η Αμαλία Αρσένη με δημόσια ανάρτησή της, απέσπασε από τον θεσμό «Ζω ένα Δράμα» το βραβείο Καλύτερης Ερμηνείας και το βραβείο Καλύτερου Μονολόγου.
Το «Ζω ένα Δράμα» είναι διαδικτυακή κοινότητα θεατρόφιλων, η οποία διοργανώνει ετήσια βραβεία κοινού για παραστάσεις και συντελεστές της ελληνικής θεατρικής σκηνής. Η επίσημη ιστοσελίδα του θεσμού δεν έχει ακόμη αναρτήσει τα φετινά αποτελέσματα.
Για την Αμαλία Αρσένη η συγκεκριμένη διάκριση έχει ιδιαίτερη βαρύτητα ακριβώς επειδή προέρχεται από το κοινό.
«Σημαίνει πως η ιστορία της Κίττυς άγγιξε ανθρώπους. Πολλούς ανθρώπους», έγραψε για τη βράβευσή της.
Η παράσταση «Μπουμπουλίνας 18», σε σκηνοθεσία της Σοφίας Καραγιάννη, βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Κίττυς Αρσένη και μεταφέρει στη σκηνή τη μαρτυρία της για τη σύλληψη και τα βασανιστήρια που υπέστη στα κρατητήρια της Μπουμπουλίνας κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.
Για την Αμαλία Αρσένη η σχέση με το έργο είναι και βαθιά προσωπική. Η Κίττυ Αρσένη ήταν θεία της, αδελφή του πατέρα της, Γεράσιμου Αρσένη, και η ίδια συμμετείχε στη δραματουργική επεξεργασία της παράστασης μαζί με τη Σοφία Καραγιάννη.
Στην ανάρτησή της, πάντως, η Αμαλία Αρσένη αντιμετωπίζει τη βράβευση με μια ενδιαφέρουσα επιφύλαξη απέναντι στην ίδια την έννοια των βραβείων. Μιλά για την αμφιβολία και την ανασφάλεια που συνοδεύουν συχνά έναν ηθοποιό ακόμη και όταν η δουλειά του αναγνωρίζεται, χαρακτηρίζοντας την καλλιτεχνική διαδρομή έναν «αγώνα αντοχής – όχι ταχύτητας».
Κυρίως, όμως, επιμένει στη συλλογικότητα της θεατρικής δουλειάς.
«Το βραβείο Καλύτερης Ερμηνείας και το βραβείο Καλύτερου Μονολόγου δεν είναι ατομικά βραβεία», σημειώνει, αποδίδοντας τη διάκριση στους ανθρώπους που εργάστηκαν για να υπάρξει η παράσταση και να ακουστεί η μαρτυρία της Κίττυς.
Με αφορμή τη βράβευση, η Αμαλία Αρσένη αναφέρθηκε ακόμη στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει μια γυναίκα καλλιτέχνης προσπαθώντας να συνδυάσει μητρότητα, εργασία και δημιουργία, θέτοντας παράλληλα το ζήτημα της κρατικής μέριμνας και προστασίας.
Στο τέλος, όμως, επιστρέφει στο πρόσωπο που βρίσκεται στην καρδιά ολόκληρης της παράστασης.
«Και πάνω απ’ όλα, για την Κίττυ. Να μην την ξεχάσουμε ποτέ».
Εκ μέρους των αναγνωστών του Kefaloniapress θερμά συγχαρητήρια στην Αμαλία Αρσένη.
Ελένη Δ. Χιόνη
Η πλήρης ανάρτηση της Αμαλίας Αρσένη