Στην Πλαγιά, στο βορειότερο άκρο της Κεφαλονιάς, η οικογένεια Χαϊδεμένου κρατά ζωντανό ένα από τα παλαιότερα έθιμα του τόπου: τον οικογενειακό τρύγο και το σπιτικό κρασί.
Στα «σύνορα» της Κεφαλονιάς, εκεί όπου τελειώνει σχεδόν το νησί, αυτές οι πρώτες ημέρες του Σεπτέμβρη έχουν τη δική τους μυρωδιά. Είναι η εποχή του τρύγου.
Στην Πλαγιά Ερίσου, η οικογένεια Χαϊδεμένου μπήκε στο αμπέλι, έκοψε τα ώριμα σταφύλια και ακολούθησε όλη την παλιά διαδρομή που για γενιές ολόκληρες μετέτρεπε τον καρπό του αμπελιού σε κρασί.
Από το κλήμα στο πατητήρι
Τα καφάσια γέμισαν με άσπρα και κόκκινα σταφύλια και από εκεί άρχισε το δεύτερο μέρος της δουλειάς.
Το σταφύλι πέρασε στο πατητήρι, πιέστηκε και ο μούστος άρχισε να τρέχει. Μια εικόνα που κάποτε υπήρχε σχεδόν σε κάθε κεφαλονίτικο χωριό και σήμερα αποκτά διαφορετική αξία, ακριβώς επειδή δεν είναι πια αυτονόητη.
Η διαδικασία παραμένει απλή και ουσιαστική:
- τρύγος των ώριμων σταφυλιών,
- συγκέντρωση του καρπού,
- πάτημα και εξαγωγή του μούστου,
- μεταφορά του στα βαρέλια,
- αναμονή για τη ζύμωση που θα δώσει το νέο κρασί.
Μια μικρή οικογενειακή παράδοση που επιμένει
Δεν πρόκειται για μεγάλη παραγωγή ούτε για μια οργανωμένη οινοποιητική μονάδα. Είναι το κρασί του σπιτιού.
Κι ίσως εκεί βρίσκεται η ομορφιά αυτών των εικόνων. Στους ανθρώπους που εξακολουθούν να καλλιεργούν το αμπέλι τους, να περιμένουν πότε θα ωριμάσει το σταφύλι και, όταν έρθει η ώρα, να συγκεντρώνονται για τον τρύγο.
Στην Πλαγιά της Ερίσου, η οικογένεια Χαριτωμένου ολοκλήρωσε και φέτος τον κύκλο: τρύγησε, πάτησε τα σταφύλια και έβαλε τον μούστο στα βαρέλια.
Τώρα μένει ο χρόνος να κάνει τη δική του δουλειά.
Και σε λίγο, μέσα στα βαρέλια, ο φετινός τρύγος της Πλαγιάς θα έχει γίνει το κρασί της χρονιάς.
Οι φωτογραφίες είναι από τον φετινό τρύγο της οικογένειας Χαριτωμένου στην Πλαγιά Ερίσου.