Τον Ιούλιο του 2025 το γράψαμε στον «Κάλπηκο» και έκανε μεγάλη αίσθηση. Σήμερα, μετά τον τραγικό χαμό της 19χρονης Μυρτώς και την έντονη δημόσια συζήτηση για την ασφάλεια στο Αργοστόλι και την Κεφαλονιά, το ίδιο κείμενο διαβάζεται διαφορετικά.
Σύμφωνα με πληροφορίες από πολιτικά γραφεία, τις επόμενες ημέρες αναμένεται συνάντηση στην Αθήνα με τη συμμετοχή δήμων της Κεφαλονιάς, της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Κεφαλονιάς και Ιθάκης και του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, σε συνέχεια της δημόσιας πρότασης της Ένωσης Αστυνομικών για αυτή τη συνάντηση.
Πέρα όμως από όσα θα ειπωθούν επισήμως, υπάρχουν και εκείνα που συνήθως δεν λέγονται. Και αυτά τα βάζουμε εμείς στο τραπέζι, ως ερωτήματα δημόσιου ενδιαφέροντος:
- Υπάρχει ανάγκη ελέγχου νομιμότητας ορισμένων μεταδημοτεύσεων των τελευταίων ετών στο νησί μας;
- Υπάρχει ανάγκη ελέγχου της πραγματικής εγκατάστασης ανθρώπων σε γειτονιές του Αργοστολίου και σε χωριά της Κεφαλονιάς;
- Μπορεί η αστυνόμευση να αποδώσει όταν υπάρχουν ομάδες που αισθάνονται ότι δεν τις αγγίζει κανείς;
- Και τελικά: μπορεί ένα νησί να ζητά περισσότερους αστυνομικούς, χωρίς να κοιτάζει πρώτα τα δικά του δημοτικά τεφτέρια και τους εκλογικούς καταλόγους;
Γιατί όσους αστυνομικούς κι αν φέρει το Υπουργείο, η παραβατικότητα δεν αντιμετωπίζεται μόνο με περιπολίες. Αν υπάρχουν πρόσωπα ή ομάδες που δεν πληρώνουν πρόστιμα, δεν υπακούν σε ελέγχους, δεν σέβονται την καθημερινότητα των πολιτών και ταυτόχρονα νιώθουν πολιτικά προστατευμένοι λόγω ψήφων, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο αστυνομικό. Είναι βαθιά αυτοδιοικητικό και πολιτικό.
Αν θέλουμε πραγματικά να καθαρίσει το νησί από την παραβατικότητα, πρέπει πρώτα να καθαρίσουν τα τεφτέρια των δήμων. Με διαφάνεια, νομιμότητα, έλεγχο και χωρίς φόβο απέναντι σε κανένα εκλογικό πελατολόγιο.
Γι’ αυτό επαναφέρουμε σήμερα το άρθρο του Ιουλίου 2025. Όχι επειδή άλλαξε. Αλλά επειδή άλλαξαν —και βάρυναν— τα γεγονότα γύρω μας.
Για μια χούφτα ψήφους: Εάλω το Αργοστόλι , Ιούλιος 2025
Σε κάθε κοινωνία που σέβεται τον εαυτό της, οι εκπρόσωποι του λαού έχουν έναν και μόνο σκοπό: να υπηρετούν το κοινό καλό. Να προστατεύουν την κοινωνική συνοχή, να ενισχύουν τη νομιμότητα και να εγγυώνται την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής όλων των πολιτών.
Όταν όμως το πολιτικό προσωπικό ενός τόπου αποφασίζει ότι η προσωπική του επανεκλογή αξίζει περισσότερο από την ηρεμία μιας πόλης, τότε η πολιτική παύει να είναι λειτούργημα και μετατρέπεται σε εργαλείο εκφυλισμού.
Τα τελευταία χρόνια, το Αργοστόλι – η καρδιά της Κεφαλονιάς – ζει μια σιωπηλή, αλλά βαθιά αποσταθεροποίηση. Όχι από κρίσεις ή θεομηνίες, αλλά από ένα μεθοδικό και ύπουλο σχέδιο αλλοίωσης της κοινωνικής ισορροπίας, με μοναδικό στόχο την πολιτική επιβίωση συγκεκριμένων προσώπων.
Μεταδημοτεύσεις-εξπρές, ψηφοθηρικά παζάρια, ομάδες που λειτουργούν χωρίς έλεγχο και ασυλία που κόβεται και ράβεται στα μέτρα των «εκλεκτών».
Εφέτος η κατάσταση έχει χειροτερέψει και δείχνει να αγγίζει πλέον όλες τις κοινωνικές πτυχές: το χάος σε συγκεκριμένες γειτονιές, οι συμμορίες στο κέντρο της πόλης, στην πλατεία, οι τραμπουκισμοί σε χώρους αφίξεων τουριστών, ενώ ανήλικοι παραβάτες βρίσκονται παντού πλέον. Η ατιμωρησία έχει μετατραπεί σε χυδαία αυθαιρεσία, φτάνοντας μέχρι και σε εκβιασμούς προς τους ίδιους τους «ευεργέτες» τους.
Οι πολίτες βλέπουν, ζουν και τρομάζουν. Επεισόδια, απειλές, κλοπές, καταστροφές, μια γενικευμένη αίσθηση φόβου και ατιμωρησίας. Η πλατεία της πόλης – ο δημόσιος χώρος που όφειλε να είναι φιλόξενος, φωτεινός και ασφαλής – έχει καταντήσει πεδίο σύγκρουσης, λίγα μόλις μέτρα από το Δημαρχείο.
Η Αστυνομία φαίνεται σαν να αφοπλίζεται όχι μόνο από την έλλειψη προσωπικού, που επανειλημμένα θέτει ο Σύλλογος των Αστυνομικών, αλλά και από υπόγεια πολιτική “παρέμβαση”.
Όταν ο θεσμικός εκφυλισμός αγγίζει τέτοιο βάθος, δεν υπάρχει πια ερώτημα για το αν έχουμε πρόβλημα. Το ερώτημα είναι ποιος θα έχει το θάρρος να το σταματήσει. Η τοπική κοινωνία δεν μπορεί να είναι όμηρος ιδιοτελών στρατηγικών πολιτικής επιβίωσης συγκεκριμένων ατόμων. Όποιος αντιλαμβάνεται την ψήφο ως «συμβόλαιο προστασίας» και τη δημόσια εξουσία ως ασπίδα ανομίας, δεν έχει θέση στο μέλλον αυτού του τόπου.
Το Αργοστόλι δεν είναι ούτε προτεκτοράτο ούτε χωράφι για ρουσφετολογικές σοδειές. Είναι μια πόλη με ιστορία, με αρχές, με πολίτες που αξίζουν περισσότερα. Αυτοί που στήνουν τις πολιτικές τους καριέρες πάνω στην εκτροπή της κοινωνίας, αργά ή γρήγορα θα αναμετρηθούν με τη φθορά και το χάος που οι ίδιοι προκάλεσαν.
Η λειτουργία μιας πόλης απαιτεί τάξη, δικαιοσύνη, εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Και πάνω απ’ όλα απαιτεί πολιτικούς με συνείδηση ευθύνης – όχι «Μάρσαλς» με ιδιωτικούς στρατούς σε βάρος των πολιτών.
Η κοινωνία ξυπνά. Και δεν χαρίζει τίποτα σε όσους πρόδωσαν την εμπιστοσύνη της.
Η κοινωνία ξυπνά. Και όταν ξυπνά, απαιτεί δικαιοσύνη, αλήθεια και αξιοπρέπεια.
Η κοινωνία ξυπνά. Και απλώνει το χέρι σε όσους θέλουν να χτίσουν ξανά, μαζί της, έναν τόπο αντάξιο της ιστορίας του.