Με δελτίο Τύπου ο δήμαρχος ενημέρωσε χθες ότι “επαναλειτουργεί η δημοτική συγκοινωνία” σε συνεργασία με το ΚΤΕΛ, τονίζοντας ότι «κανείς δεν θα πληρώνει εισιτήριο». Ούτε ντόπιος ούτε τουρίστας. Μόνο που υπάρχει μια λεπτομέρεια: το δωρεάν θα το πληρώσουν οι δημότες κατά γράμμα.
Αναζητώντας περισσότερες πληροφορίες για το πώς ακριβώς θα λειτουργήσει η “δημοτική συγκοινωνία”, καταφύγαμε στο επίσημο έγγραφο της συμφωνίας Δήμου–ΚΤΕΛ που έχει αναρτηθεί στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ. (Δες εδώ). Εκεί αναφέρεται ξεκάθαρα ότι:
1) Δεν πρόκειται για δωρεάν δημοτική συγκοινωνία.
Ο Δήμος καταβάλλει στο ΚΤΕΛ 96.878,41 ευρώ (με ΦΠΑ) – χρήματα που προέρχονται από δημοτικά τέλη και φορολογία των ίδιων των κατοίκων. Άρα το «δωρεάν» ισχύει μόνο επειδή έχει προπληρωθεί από τις τσέπες των δημοτών.
2) Η διαδρομή δεν θυμίζει σε τίποτα εξυπηρέτηση πόλης.
Ακολουθεί τη λογική των τουριστικών τρένων– μια βόλτα που καλύπτει την αγορά με το πουθενά, αφήνοντας εκτός τις πραγματικές ανάγκες μετακίνησης των κατοίκων.
Φανταστείτε έναν συνταξιούχο από τα Διλινάτα:
Κατεβαίνει στο ΚΤΕΛ, παίρνει τη “δημοτική συγκοινωνία”, πάει στην αγορά, ψωνίζει, φορτώνεται σακούλες και περιμένει το λεωφορείο… το οποίο πρώτα θα κάνει ολόκληρο τον γύρο του Νοτίου Αργοστολίου, πριν τον ξαναφέρει στο ΚΤΕΛ διανύοντας τον μισό γύρο. Μια διαδρομή-Οδύσσεια!
Αν αυτό θεωρείται λειτουργική συγκοινωνία πόλης, τότε μάλλον έχουμε χάσει το νόημα.
3) Ούτε καλύπτει τον Αργοστολιώτη, ούτε τον επισκέπτη.
Το δρομολόγιο μοιάζει περισσότερο με «τουριστικό loop» παρά με δημοτική εξυπηρέτηση. Δεν αφορά τις γειτονιές, δεν εξυπηρετεί τους μόνιμους κατοίκους, δεν λύνει απολύτως καμία καθημερινή ανάγκη.
Είναι προφανές ότι η δημοτική αρχή επιχειρεί να ρίξει “σαμάκια” μέσα στο χάος του κυκλοφοριακού για να απαλύνει τις αντιδράσεις. Όμως η ουσία δεν αλλάζει: η δημοτική συγκοινωνία σχεδιάζεται για να συνδέει ζωτικές ανάγκες των δημοτών με την πόλη.
4) Μια πραγματική δημοτική συγκοινωνία πρέπει να καλύπτει α) το κέντρο και β)τις γειτονιές συνδέοντας τες με ζωτικά σημεία της πόλης. Το Αργοστόλι χρειάζεται δυο τουλάχιστον διαδρομές θέλει τουλάχιστον δύο λεωφορεία ανά διαδρομή .
Το ζητούμενο δεν είναι άλλη μια περιμετρική βόλτα, αλλά και σύνδεση των πυκνοκατοικημένων περιοχών με την αγορά και τις υπηρεσίες.
Οι γειτονιές που σήμερα μένουν εκτός και πρέπει να ενταχθούν σε δίκτυο δημοτικής συγκοινωνίας είναι πολλές. Ενδεικτικά:
Κολυμβητήριο, Ερυθρού Σταυρού, Μακεδονίας, Ύδρας, Χαροκόπου, Νάπιερ, Λάσσης, Περιφερειακός (Κεφαλλήνων), Σουηδίας–Νοσοκομείο, Βενιζέλου, Λεωφ. Βεργωτή, περιοχές εργατικών & λαϊκών κατοικιών, Γερμανού Καλλιγά, Ηλία Ζερβού, κ.ά.
5) Οι κάτοικοι πρέπει να μπορούν να πηγαίνουν σε δημόσιες υπηρεσίες χωρίς το αυτοκίνητό τους: ΔΕΗ, ΟΤΕ, Δήμο, Περιφέρεια, ΕΦΚΑ, ΔΕΥΑΚ, Επιμελητήριο — και φυσικά Νοσοκομείο Αργοστολίου και Αστυνομία. Σήμερα αυτό είναι αδύνατο.
Αν λοιπόν η δημοτική αρχή θέλει πραγματικά να λύσει το πρόβλημα, ας αφήσει τα πυροτεχνήματα και ας μελετήσει μια σοβαρή, λειτουργική, καθημερινή δημοτική συγκοινωνία για το Αργοστόλι. Διότι αυτό που παρουσιάστηκε δεν έχει καμία σχέση με εξυπηρέτηση των πολιτών – ούτε καν των επισκεπτών.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι, με βάση το δρομολόγιο, ένα ακόμα “τρενάκι με ρόδες” προστίθεται στο κυκλοφοριακό χάος της πολύπαθης πόλης μας. Καινούργια ταλαιπωρία, όχι λύση.
Οπότε, όπως ήδη σχολιάζεται εύστοχα, μάλλον..
«Μπόνους στο ΚΤΕΛ δίνει ο Θεόφιλος»…