Η ΔΕΥΑΚ ανακοίνωσε διαγωνισμό για μελέτη έργου που, μόνο από το οικονομικό του αποτύπωμα, δεν μοιάζει με «μία ακόμη σύμβαση»: μιλάμε για έργο/σύμβαση με δικαίωμα προαίρεσης 9.180.000,00 € πλέον ΦΠΑ και συνολικό κόστος 11.383.200,00 € με ΦΠΑ 24%.
Είναι ένα μέγεθος που, για τα δεδομένα της ύδρευσης στο Αργοστόλι, κατατάσσεται στις μεγαλύτερες παρεμβάσεις που έχουν δρομολογηθεί τα τελευταία χρόνια .
Επιχειρούμε να κάνουμε μια κατ΄ αρχήν παρουσίαση του διαγωνισμού για τη μελέτη αυτού του έργου που σηματοδοτεί και τη λήξη της δεύτερης θητείας του Θεόφιλου Μιχαλάτου μοιραία λοιπόν θα ενταχθεί στον προεκλογικό αγώνα.
Η σύμβαση της μελέτης έχει σαφή τίτλο και ακόμη πιο σαφή στόχο: «Λειτουργία – Συντήρηση Μονάδας Αφαλάτωσης & Υδρομετρητών Οικιακής Χρήσης Αργοστολίου». Δεν πρόκειται, δηλαδή, μόνο για «μηχανές και φίλτρα». Είναι πακέτο υπηρεσιών που αγγίζει δύο νευραλγικά πεδία ταυτόχρονα: την παραγωγή/διασφάλιση πόσιμου νερού και τη μέτρηση–διαχείριση της κατανάλωσης, που στην πράξη είναι το άλλο μισό της μάχης για να σταματήσει το σύστημα να αιμορραγεί από απώλειες, αστοχίες και στρεβλώσεις.
Στο τεχνικό σκέλος, η «καρδιά» του έργου είναι η μονάδα αφαλάτωσης υφάλμυρου νερού, με αναφορά σε δυναμικότητα 8.000 κυβικών μέτρων πόσιμου νερού την ημέρα, μαζί με τρεις γεωτρήσεις και ένα σύστημα prepaid πλήρωσης υδροφόρων, δηλαδή μια οργανωμένη υποδομή που, ειδικά σε περιόδους πίεσης, μπορεί να λειτουργήσει ως κρίσιμος «ρυθμιστής» επάρκειας και διανομής.
Το έργο όμως «γράφει» πολιτικά και κοινωνικά, κυρίως επειδή τοποθετείται πάνω σε μια πραγματικότητα που την ξέρουν όλοι: το Αργοστόλι δεν είναι απλώς μια πόλη που μεγαλώνει εποχικά. Είναι μια πόλη που, όταν μπαίνει το καλοκαίρι, λειτουργεί σαν να ανεβαίνει ξαφνικά κατηγορία – και μαζί ανεβαίνει και το ρίσκο για το δίκτυο. Η σταθερότερη υδροδότηση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση καθημερινότητας: για τον κάτοικο που θέλει να ζήσει χωρίς «φόβο» για διακοπές και βλάβες, για τον επαγγελματία που δεν μπορεί να δουλεύει με νερό-στο-όριο, για τον επισκέπτη που κρίνει τον προορισμό από τα βασικά.
Η ίδια η μελέτη (Μ11/2025) ξεκαθαρίζει κάτι ακόμη που έχει βαρύτητα για την τοπική κοινωνία: η χρηματοδότηση αναφέρεται ως “Ίδιοι Πόροι”. Δηλαδή το εγχείρημα, όπως αποτυπώνεται στα έγγραφα, δεν «πατάει» σε χρηματοδότηση από κάποιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα, αλλά στον προϋπολογισμό και στα έσοδα της ίδιας της επιχείρησης ύδρευσης.
Το χρονοδιάγραμμα του διαγωνισμού:
έναρξη υποβολής προσφορών στις 30/12/2025 (αμέσως μετά τη δημοσίευση),
λήξη στις 05/02/2026 και ώρα 15:00, και
ηλεκτρονική αποσφράγιση στις 06/02/2026 και ώρα 09:00 π.μ. – μια διαδικασία που περνά υποχρεωτικά από τα θεσμικά κανάλια (ΚΗΜΔΗΣ, ΕΣΗΔΗΣ, αποστολή στην Υπηρεσία Εκδόσεων της Ε.Ε.).
Θα ακριβύνει το νερό;
Σε αυτό το σημείο, έχει σημασία να ακουστεί και το «δύσκολο» ερώτημα που θέτουν οι πολίτες: θα ακριβύνει το νερό; Τα έγγραφα που έχουμε μπροστά μας δεν κάνουν λόγο “ναι/όχι” για αύξηση στους λογαριασμούς. Περιέχουν όμως ένα πολύ συγκεκριμένο στοιχείο: τον τρόπο με τον οποίο κοστολογείται η λειτουργία σε επίπεδο σύμβασης, δηλαδή το κόστος που καλείται να καλύψει η ΔΕΥΑΚ για την παραγωγή/παροχή επεξεργασμένου νερού.
Για το 2026 καταγράφεται περίοδος 265 ημερών με 0,31 €/m³, ενώ στη συνέχεια εμφανίζεται κόστος 0,34 €/m³ (με μεταβατική χρονιά το 2028) και – αν ενεργοποιηθεί προαίρεση/επέκταση που είναι και το πιθανότερο – προβλέπεται ειδική επιβάρυνση το 2032 που συνδέεται ρητά με «επέκταση μονάδας».
Αυτό τι σημαίνει πρακτικά;
Σημαίνει ότι υπάρχει πραγματικό λειτουργικό κόστος που η επιχείρηση θα πρέπει να καλύπτει κάθε χρόνο, με πολυετή ορίζοντα μέχρι και το 2036. Και σημαίνει επίσης ότι η δημόσια συζήτηση δεν μπορεί να μείνει στο «φτιάχνουμε/δεν φτιάχνουμε». Πρέπει να περάσει στο «με ποιο μίγμα κόστους, ελέγχου απωλειών και δικαιοσύνης στη χρέωση».
Η εγκατάσταση/αξιοποίηση υδρομετρητών – ακριβώς επειδή φέρνει πιο καθαρή εικόνα της κατανάλωσης – μπορεί να λειτουργήσει και ως εργαλείο εξοικονόμησης (λιγότερες απώλειες, λιγότερες αστοχίες, λιγότερη “τυφλή” κατανάλωση), αλλά την ίδια στιγμή μπορεί να κάνει πιο ορατές τις αποκλίσεις και να πιέσει για πιο αυστηρή εφαρμογή κανόνων. Το αν αυτό θα μεταφραστεί σε αυξήσεις ή σε πιο δίκαιη ανακατανομή εξαρτάται από αποφάσεις που δεν βρίσκονται μέσα σε αυτά τα τρία έγγραφα, αλλά θα κριθούν στην τιμολογιακή πολιτική που θα ακολουθήσει και στον τρόπο που η ΔΕΥΑΚ θα παρουσιάσει δημόσια τα στοιχεία της. Το μόνο βέβαιο, με βάση τα κείμενα, είναι ότι η σύμβαση «κουβαλά» συγκεκριμένο κόστος ανά κυβικό και πολυετή δέσμευση δαπανών.
Ένα ακόμη σημείο που δείχνει γιατί ο διαγωνισμός «τρέχει» τώρα, είναι το μεταβατικό κενό: η απόφαση για τη μελέτη αναφέρει ότι η υπάρχουσα σύμβαση λειτουργίας της μονάδας είναι σε ισχύ έως 10/04/2026 και εκτιμάται ότι η νέα σύμβαση θα έχει ολοκληρωθεί εγκαίρως, ώστε να καλύψει τις υπολειπόμενες 265 ημέρες του 2026, από 11/04/2026 έως 31/12/2026.
Αυτό μεταφράζεται σε μια καθαρή διοικητική ανάγκη: να μη μείνει το Αργοστόλι ούτε μέρα χωρίς οργανωμένη συνέχεια στη λειτουργία ενός τόσο κρίσιμου συστήματος.
Η διακήρυξη προβλέπει εγγύηση συμμετοχής 65.600,00 €
Με απλά λόγια, δεν είναι ένας απλός διαγωνισμός αλλά ένας διαγωνισμός, με μακρύ κύκλο δέσμευσης και υποχρεώσεων.
Αν κάτι πρέπει να κρατήσει ο αναγνώστης, είναι ότι το Αργοστόλι βρίσκεται μπροστά σε μια επιλογή που αφορά την καθημερινότητά του: να στηρίξει τη σταθερότητα της υδροδότησης με ένα μεγάλο, πολυετές σχήμα λειτουργίας και συντήρησης, με σαφές κόστος ανά κυβικό και σαφή χρηματοδοτική πηγή ίδιους πόρους δηλαδή «από την τσέπη των καταναλωτών».
Το ερώτημα «θα αυξηθεί το νερό;» δεν απαντιέται μονολεκτικά από αυτά τα έγγραφα. Απαντιέται πολιτικά και διοικητικά, στο πώς θα ισορροπήσει η ΔΕΥΑΚ ανάμεσα στο κόστος του έργου και στο καθήκον της κοινωνικής δικαιοσύνης για τους καταναλωτές της.
(Η εικόνα του εξώφυλλου είναι από την μονάδα αφαλάτωσης στο Αργοστόλι)