Κάλπηκος: Σπυρέτο… το άκουσες, βορέ, ή το ’χασες;
Σπυρέτος: Τι πάλι; Μη μου πεις για το ποτάμι… γιατί θα σε ρίξω μέσα!
Κάλπηκος: Ε, τι να σου πω… «είμαστε στο ίδιο ποτάμι», λέει!
Σπυρέτος: Ναι… το θέμα δεν είναι άμα μπήκανε στο ποτάμι. Το θέμα είναι… ξέρουνε να κολυμπάνε;
Κάλπηκος: Ή μη τσου πάρει το ρέμα… και βρεθούνε απέναντι χωρίς να το καταλάβουνε!
Σπυρέτος: Μη κογιονάρεις… γιατί εδώ άλλοι δεν μπορούνε να περάσουνε τον δρόμο στο Αργοστόλι… θα περάσουνε ποτάμι;
Κάλπηκος: Καλά, άφησέ τονε το δρόμο… εδώ δεν βρίσκουμε πάρκινγκ, θα βρούμε ρεύμα στο ποτάμι;
Σπυρέτος: Εγώ άλλο σκιάζομαι…
Κάλπηκος: Τι;
Σπυρέτος: Μη μπουνε μαζί στο ποτάμι… και αρχίσουνε να τραβάνε το κουπί ο καθένας αλλού!
Κάλπηκος: Ε, τότε δεν είναι ποτάμι… είναι γύρος γύρω όλοι και στη μέση ο Δήμος!
Σπυρέτος: Να σου πω την αλήθεια;
Κάλπηκος: Πάρλα!
Σπυρέτος: Ο κόσμος δεν θέλει να δει άμα μπήκανε στο ίδιο ποτάμι…
Κάλπηκος: Ε, και τι θέλει;
Σπυρέτος: Θέλει να δει άμα φτιάξουνε καμιά σχεδία να περάσουμε απέναντι… γιατί εμείς εδώ έχουμε μείνει στη μέση!
Κάλπηκος: Τζούστο!… γιατί άμα είναι να πνιγούμε όλοι μαζί, καλύτερα να το ξέρουμε από τώρα!
Σπυρέτος: Άσε που το ποτάμι ξεκίνησε…
Κάλπηκος: …και το θέμα είναι αν θα φτάσει στη θάλασσα… ή θα χαθεί στα όμβρια τ’ Αργοστολιού…
Σπυρέτος: Θα το σπρώξουμε να φτάσει! Τι; Θα τηράμε βορέ Κάλπηκε το απέρτο και θα περιμένουμε απ’ τσάλους;
Κάλπηκος: Όχι, βορέ… κουρλός είσαι; Θα το σπρώξουμε μέχρι Άγιο!
Το «ποτάμι» που άνοιξε χθες ο Κάλπηκος δεν γύρισε πίσω. Στο Αργοστόλι η κουβέντα συνεχίζεται, γιατί ο κόσμος δεν θέλει μόνο να ακούει ποιοι μπήκαν στο ίδιο ρέμα, αλλά αν ξέρουν και να τραβήξουν το κουπί προς την ίδια μεριά.