Με λαμπάδες, βεγγαλικά, επισκέψεις στα έργα, αφίξεις επισήμων και πολύ… σμπάρο, η Κεφαλονιά πέρασε το Πάσχα.
Μόνο που πίσω από τη βιτρίνα, το νησί μοιάζει να δουλεύει πια στον αυτόματο. Και να στέκεται όρθιο κυρίως από το φιλότιμο των λίγων.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Το λοιπόνε πως πέρασες τσι μέρες της Λαμπρής;
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Όπως τα περνάει και το νησί ολάκερο, Σπυρέτο μου. Με το «δόξα σοι ο Θεός» απ’ όξω κι από μέσα «βόηθα Αγιε Γεράσιμε».
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Πάρλα!
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Να ξεκινήσω από τα μεγάλα έργα. Επήγε, λέει, ο δήμαρχος ο Θεόφιλος στην οδό Σιτεμπόρων λίγο πριν το Μεγαλοβδόμαδο, έκαμε επιθεώρηση και τα βρήκε όλα απόστο και τζούστα. Με το αλφάδι. Μη σου πω με λέιζερ οι γραμμές.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Α, μπράβο. Άρα φινίτο η ανάπλαση; Ελεύθερο το πεδίο:
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Tέλειωσε για τσου νέους και τσ’ αθλητικούς. Γιατί όπου να ’ναι θα βγει και κώδικας περιπατητών Σιτεμπόρων: αθλητική περιβολή, σπορτέξ παπούτσι, ηλικίες κάτω των σαράντα. Οι άλλοι, άμα περάσουνε, θέλουνε ορθοπεδική περιβολή για προστασίας μέσης, γοφών, γόνατων…
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Μη γελάς, βορέ, γιατί το γλέπω να βγαίνει και σε ΦΕΚ.
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Άσε, γιατί μάθαμε πως ήρθανε και οι ελεγκτές για την ποιότητα της ασφάλτου.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Και; Τσου ‘δες;
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Όχι.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Τσ’ άκουσες;
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Ούτε.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Ε, πώς ξέρουμε πως ήρτανε;
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Στο Δημόσιο, Σπυρέτο μου, υπάρχουν πράματα που δεν τα βλέπεις, μόνο τα πιστεύεις. Περιμένουμε τώρα και τα αποτελέσματα… όπως περιμένoυμε ακόμα και εκείνα εκεί τα αποτελέσματα απο τον Κουρή για τον τοξικό καπνό στη χωματερή στη Λαγκάδα. Άβυσσος το Δημόσιο. Ρίχνεις ερώτηση και δεν ακούς το θόρυβο στον πάτο.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Είδα όμως και φωτογραφίες από τον γενικό γραμματέα Μεταφορών, τον Σακαρέτσιο, που ήρτε με το ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ Μεγάλη Πέμπτη.
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Ναι, το είδαμε κι εμείς. Στη γέφυρα του πλοίου, φωτογραφία πρώτη!
Και μετά… εξαφανίστηκαν τα ίχνη του από τα μάτια των απλών θνητών.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Για διακοπές ήρτε; Για έργα ήρτε; Για επιθεώρηση ήρτε;
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Αυτό είναι το ωραίο. Στην Κεφαλονιά άμα έρκεται αξιωματούχος, χάνεται! Τονε καταπίνει γης και εμφανίζεται μετά ως δελτίο τύπου.
Πάντως να ’ναι καλά ο άνθρωπος που μας επροτίμησε. Έτσι κι αλλιώς, κι ο τουρίστας και ο υπουργός, άμα έρτουνε κι ύστερα χαθούνε, ίδιο αποτέλεσμα αφήνουνε.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Στο Λιθόστρωτο έγινε κι άλλο μπέρδεμα μου ‘πε η θειά η Αγκιολίνα.
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Μου το ’πε και μένα καταστηματάρχης και το κράτησα σαν ευαγγέλιο:
«Ουτέ δυο γαδουριώνε άχερα δεν είναι σε θέση να μοιράσει το Δημαρχείο.»
ΣΠΥΡΕΤΟΚΑΛΠΗΚΟΣ: Μου το ’πε και μένα καταστηματάρχης και το κράτησα σαν ευαγγέλιο: «Ούτε δυο γαδουριώνε άχερο δεν είναι σε θέση να μοιράσει το Δημαρχείο.»
Σπυρέτος: Βαρύ.
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Βαρύ, αλλά αληθινό. Την πρώτη Ανάσταση, την ίδια ώρα, δυο εκδηλώσεις στην αρχή και στο τέλος του πεζόδρομου. Το σπάσιμο τση μπότηδας δω, το άλλο event παραπέρα, κι ο κόσμος στη μέση να μη ξέρει πού να πρωτοπάει.
Η πρώτη Ανάσταση έχει κέντρο τση εκκλησιές. Εν προκειμένω τον Άγιο Σπυρίδωνα. Τελειώνει το εκκλησιαστικό και μετά με την άνεσή σου -γιατί είναι μέρα γιορτής- πας στην Καμπάνα, στο «Ανάστα ο Θεός». Όχι «τρέχα γύρευε» από τη μια άκρη στην άλλη.
Αλαλούμ τριαλαλό.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Και στο Άγιο Φως είχαμε, λέει, έκπληξη.
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Έκπληξη μεγάλη. Ηρτε το Άγιο Φως απούντο στο αεροδρόμιο, κάμερες, μηχανές, συνοδείες, κόσμος… και ούτε ένας παπάς στην υποδοχή.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Τι μου λες;
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Το λέω και το ξαναλέω.
Βέβαια, να τα λέμε σωστά: οι παπάδες ήτανε στις ενορίες τους. Κάνανε Ανάσταση από τσι έξι το απόγιομα για να προκάμουνε τα χωριά, τα ξωκκλήσια, τον κόσμο.
Αλλά δε σου γεννάται μια απορία;
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Ποια;
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Αφού ο βουλευτής φέρνει γιατρούς, φέρνει αστυνομικούς, φέρνει πυροσβέστες, μήπως ήρτε η ώρα να φέρει και κανά παπά;
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Θέλεις να εκνευρίσεις το βουλευτή τώρα;
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Οχι, αφέντη μου. Εγώ το λειτουργικό κενό επισημαίνω.
Τέλος πάντων, το Άγιο Φως το παρέλαβε επίτροπος του Ιερού Ναού των Αρχαγγέλων και το πήγε κατευθείαν στο ναό. Το φιλότιμο, σου λέω. Αυτό βαστάει ακόμα το νησί.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Κι ύστερα ήρτε η Ανάσταση.
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Ήρτε η Ανάσταση και στις 00.02 πμ ακριβώς ξεκίνησε ο πόλεμος.
Στην πλατεία τηρηθήκανε τα προσκήματα. Σε γειτονιές όμως και σε χωριά μαθαίνω έγινε κανονικός βομβαρδισμός.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Πέσανε μπόμπες;
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Φόβος και τρόμος. Για μικρούς, για μεγάλους, για αρρώστους, για ηλικιωμένους. Για τα ζώα δεν το συζητώ καν. Ακόμα δεν έχουνε συνέλθει.
Και αναρωτιέται ο άνθρωπος: αυτές οι ποσότητες εκρηκτικών από πού βρίσκονται; πώς μπαίνουν στο νησί; πώς διακινούνται; Ή πέφτουνε από τον ουρανό μαζί με το «Χριστός Ανέστη»;
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Μη τα λες αυτά, θα σε πούνε υπερβολικό.
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Υπερβολή είναι να κάνεις πως δεν ακούς. Αυτό είναι η νέα μας διοίκηση:
ό,τι σκάει, δεν τ’ άκουσα.
ό,τι καίεται, δεν το ΄δα.
ό,τι στραβώνει, είναι ίσιο με το αλφάδι.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Και το καλοκαίρι πώς το βλέπεις;
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Σπασμένα νεύρα. Από τώρα το λέω.
Με τα νέα συστήματα ελέγχου των τουριστών — και μάλιστα των Βρετανών — οι διαδικασίες στο αεροδρόμιο θα ξεχειλώνουν.
Μιλάμε για ώρες ταλαιπωρίας. Η πρώτη μέρα του τουρίστα χαμένη, η πρώτη μέρα του επαγγελματία μισή.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Μα δεν φέρνουν αστυνομικούς;
ΚΑΛΠΗΚΟΣ:
Τους φέρνουν στα δελτία Τύπου.
Στην πράξη κάπου εξατμίζονται. Πουφ!
Γίνονται άφαντοι, όπως κάτι μάγοι στα παιδικά πάρτι.
Και ποιος να ’ρθει, μωρέ, να κάτσει;
Οχτακόσια πενήντα ευρώ μισθός, πεντακόσια εξήντα το νοίκι, δώδεκα ευρώ η χωριάτικη.
Θέλει ο άλλος να υπηρετήσει το κράτος ή να γίνει μάρτυρας;
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Άμα σε ακούσει κανείς, θα πει πως τα βλέπεις όλα μαύρα.
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Δεν τα βλέπω μαύρα. Τα βλέπω στα χαμένα.
Και κοίτα να δεις πού είμαστε σήμερα, μετά τη Λαμπρή:
Η περιφέρεια στα χαμένα
Η δημοτική αρχή στα χαμένα.
Τα έργα ανάπλασης στα χαμένα.
Το νοσοκομείο στα χαμένα.
Η Αστυνομία στα χαμένα
Το Λιμενικό Σώμα στα χαμένα
Η Μητρόπολη στα χαμένα
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Και το νησί;
ΚΑΛΠΗΚΟΣ:
Η ιζολά μαςί στον αυτόματο. Τηνε βαστάνε ακόμα όρθια οι φιλότιμοι, οι λίγοι που τρέχουν χωρίς φανφάρες, χωρίς φωτογραφίες, χωρίς κορδέλες.
ΣΠΥΡΕΤΟΣ: Και πού πάμε έτσι;
ΚΑΛΠΗΚΟΣ: Για μπάρκο, Σπυρέτο μου.
Μόνο που όπως πάμε, ούτε παπά δε θα ’χουμε να μας διαβάσει.
Παρόλες του Κάλπη-κου