Αυτές τις τραγικές ημέρες, που το νησί μας έγινε πρώτο θέμα συζήτησης σε όλη την Ελλάδα με αφορμή τον θάνατο της άτυχης Μυρτούς, γράφτηκαν και ειπώθηκαν πολλά. Μίλησαν σχεδόν όλοι, εκτός όμως από εκείνους που όφειλαν να βγουν μπροστά και να δώσουν απαντήσεις: η τοπική αστυνομική διεύθυνση, ο δήμαρχος Αργοστολίου Θεόφιλος Μιχαλάτος και φυσικά ο βουλευτής Παναγής Καππάτος.
Ο τελευταίος φιλοξενήθηκε το Σάββατο σε εκπομπή πανελλαδικής εμβέλειας του δημοσιογράφου Νίκου Μάνεση, ο οποίος του έθεσε κάποια ερωτήματα στα οποία ο βουλευτής δήλωσε πλήρη άγνοια. Όταν μάλιστα ρωτήθηκε πώς γίνεται ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές σοβαρών περιστατικών να έχει απασχολήσει στο παρελθόν τις αρχές με τρόπο που εξέθεσε δημόσια την τοπική αστυνομία, χωρίς ουδεμία ουσιαστική συνέπεια, ο κ. Καππάτος προτίμησε την ασφαλή οδό της αποστασιοποίησης. Δεν ανακατεύεται, είπε, γιατί κάποιες φορές τον θεωρούν υπερβολικό.
Το ακόλουθο βίντεο περιλαμβάνει το απόσπασμα της δημόσιας τοποθέτησης του Παναγή Καππάτου στην εκπομπή του Νίκου Μάνεση «Σαββατοκύριακο με τον Μάνεση» στον Alpha TV.
Δεν ξέρω ειλικρινά τι είναι χειρότερο: ο οχετός που ξεχύθηκε από κάποιους στα κοινωνικά δίκτυα ή η πολιτική υποκρισία του εκπροσώπου των νησιών μας, ο οποίος υποτίθεται ότι εκλέχθηκε για να υπηρετεί τους συμπολίτες του και όχι να δηλώνει ανήξερος κάθε φορά που η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχο.
Ο Παναγής Καππάτος, που πολιτικά εμφανίζεται να έχει λόγο, πρόσβαση και επιρροή σε πρόσωπα και καταστάσεις του τοπικού κράτους, δεν ήξερε, δεν άκουσε, δεν απαίτησε. Δεν βρήκε μια κουβέντα να πει όταν η εικόνα της Κεφαλονιάς διασύρθηκε και όταν περιστατικά που είχαν ήδη προκαλέσει σάλο συνέχισαν να αιωρούνται χωρίς ουσιαστική απάντηση. Και τώρα εμφανίζεται ξαφνιασμένος, έκπληκτος.
Ο βουλευτής μας, σαν να μην ζει εδώ, δεν γνώριζε – ή κάνει πως δεν γνώριζε – όσα συζητούνται επί χρόνια στην πόλη για τις μεταδημοτεύσεις, για μηχανισμούς πολιτικής επιρροής και για τη χρήση ευάλωτων ανθρώπων ως εκλογική δεξαμενή. Δεν ήξερε τίποτε για όσα καταγγέλλονται επίμονα από κατοίκους; Δεν είχε ακούσει ποτέ τι λέγεται ανοιχτά σε γειτονιές, καφέ και υπηρεσίες;
Ο Παναγής Καππάτος δεν διάβασε ποτέ τις καταγγελίες των Αργοστολιωτών για την αλλοίωση της καθημερινότητας σε συγκεκριμένες περιοχές της πόλης; Δεν μίλησε ποτέ με αστυνομικούς για το επίπεδο της παραβατικότητας; Δεν διάβασε ποτέ τις καταγγελίες της Ένωσης Αστυνομικών Κεφαλονιάς και Ιθάκης; Δεν αντιλήφθηκε ποτέ ότι πίσω από το εύκολο επιχείρημα της «ανάγκης για εργασία» κρύβονται συχνά πιο σύνθετα και πιο σκοτεινά φαινόμενα: εκμετάλλευση ανθρώπων, ανοχή στην παραβατικότητα, πολιτικά ανταλλάγματα και μια μόνιμη προσπάθεια να μη θιγεί κανένα δίκτυο που μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμο στις κάλπες;
Ο βουλευτής, ο δήμαρχος Αργοστολίου και η αστυνομία δεν γνωρίζουν ότι το επάνω μέρος της κεντρικής πλατείας της πόλης του Αργοστολίου έχει μετατραπεί, κατά την εμπειρία πολλών κατοίκων, σε ζώνη φόβου και παραβατικότητας; Δεν γνώριζαν ότι πρόσωπα που είχαν απασχολήσει επανειλημμένα την τοπική κοινωνία και τις αρχές κινούνταν επί μακρόν με άνεση, έστηναν παρέες επιρροής, δημιουργούσαν κλίμα εκφοβισμού και λειτουργούσαν σαν να μην υπάρχει ούτε κράτος ούτε έλεγχος;
Ο Παναγής Καππάτος δεν μπορούσε να ζητήσει πιο εντατική και σταθερή αστυνόμευση της πόλης για την αντιμετώπιση της παραβατικότητας; Ή μήπως αρκείται κάθε καλοκαίρι σε μεγαλόστομες δηλώσεις περί ενίσχυσης, ενώ στην πράξη η αστυνομική διεύθυνση συνεχίζει να υπολείπεται προσωπικού και να στηρίζεται σε προσωρινές λύσεις; Έρχονται άνθρωποι για λίγες εβδομάδες, χωρίς γνώση της τοπικής πραγματικότητας, χωρίς συνέχεια, χωρίς σχέδιο, και φεύγουν αφήνοντας πίσω την ίδια ακριβώς τρύπα στην ασφάλεια της πόλης.
Ο βουλευτής των νησιών και οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν γνωρίζουν ούτε εκείνους που εδώ και χρόνια, σύμφωνα με επίμονες και επαναλαμβανόμενες καταγγελίες, κινούνται γύρω από υποθέσεις ναρκωτικών, βίας και εκφοβισμού; Και είναι πραγματικά θλιβερό να ακούς από τον εκπρόσωπο της Κεφαλονιάς ότι «το πρόβλημα δεν είναι μόνο της Κεφαλονιάς», λες και αυτό αρκεί για να ελαφρύνει την ευθύνη του. Όχι, κύριε βουλευτά. Το ότι ένα πρόβλημα υπάρχει και αλλού δεν σημαίνει ότι εσείς δικαιούστε να το αφήνετε να ριζώνει εδώ.
Είναι ντροπή σε μια πόλη όπως το Αργοστόλι, που τη διασχίζεις από τη μία άκρη ως την άλλη μέσα σε λιγότερο από μία ώρα, να έχει παγιωθεί η αίσθηση ότι υπάρχουν θύλακες όπου το κράτος δείχνει αδύναμο, απρόθυμο ή αδιάφορο. Δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια. Χρειάζεται σχέδιο, επιμονή, συνεργασία αρχών και κυρίως βούληση να σπάσουν οι μικρές και μεγάλες ασυλίες που εδώ και χρόνια κάνουν κουμάντο.
Θέληση χρειάζεται, κύριε βουλευτά. Πολιτική θέληση. Και αυτή ακριβώς είναι που λείπει. Για λόγους που πολλοί υποψιάζονται και κανείς από τους αρμοδίους δεν τολμά να συζητήσει ανοιχτά. Ως τότε, λοιπόν, αφήστε τις ανέξοδες δηλώσεις συμπόνιας και σταματήστε να εκθέτετε άλλο το νησί με την αδράνειά σας.
Αφήσατε τους γονείς να τρέμουν για τα παιδιά τους κάθε φορά που βγαίνουν έξω. Αφήσατε τους επαγγελματίες να νιώθουν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις είναι μόνοι απέναντι σε πρόσωπα και ομάδες που επιβάλλουν φόβο, πίεση και σιωπή. Αφήσατε μια μικρή πόλη, με συγκεκριμένα και απολύτως διαχειρίσιμα προβλήματα, να δείχνει μεγαλύτερη, πιο χαοτική και πιο απροστάτευτη απ’ όσο πραγματικά είναι.
Ο τραγικός χαμός της Μυρτούς, ιδιαίτερα με τον τρόπο που έγινε, ήταν το πρώτο σοκ. Ακολούθησε το σοκ της συνειδητοποίησης ότι όλα αυτά συνέβησαν σε ένα από τα πιο κεντρικά σημεία της πόλης. Και μετά ήρθε ο πανελλαδικός διασυρμός, με πλάνα και αναφορές που πόνεσαν ακόμη περισσότερο επειδή δεν ήταν υπερβολικά. Ήταν αληθινά. Και έδειξαν ότι σε αυτόν το ένα μπουκούνι τόπο δεν καταφέραμε να προστατεύσουμε ούτε τα αυτονόητα. Μα κυρίως δεν καταφέραμε να προστατεύσουμε ένα παιδί.