Ένας διάλογος για όσα δεν ειπώθηκαν, για όσα δεν αποφασίστηκαν και για το ερώτημα που μένει ανοιχτό στην Κεφαλονιά: τι θα γίνει από εδώ και πέρα με τα ναρκωτικά στο νησί μας;
Κάλπηκος:
Σπυρέτο, κοντά δεκαπέντε μέρες από το τραγικό συμβάν με τη Μυρτώ. Και πες μου εσύ, που τα μετράς όλα με το τεφτέρι: ανακοινώθηκε κανένα σοβαρό μέτρο;
Σπυρέτος:
Μέτρο; Όχι. Ανακοινώσεις είδα. Συλλυπητήρια είδα. Στενοχώρια είδα. Αλλά σχέδιο δεν είδα.
Κάλπηκος:
Εγώ άκουσα πάλι από το βουλευτή για μετατάξεις, μεταθέσεις, ενισχύσεις, κάτι υπηρεσιακά που τα λένε ωραία στα χαρτιά όπως κάθε χρόνο και στο τέλος αγρούτζουλας.
Σπυρέτος:
Ναι, γιατί μετάταξη δεν σημαίνει ότι αύριο το πρωί εμφανίζεται άνθρωπος στο νησί. Και μετάθεση δεν σημαίνει ότι λύθηκε το πρόβλημα.
Κάλπηκος:
Και στο μεταξύ ανοίγει η σεζόν. Ο πληθυσμός ανεβαίνει, το νησί γεμίζει, η νύχτα δουλεύει, οι ανησυχίες μεγαλώνουν. Κι εμείς τι κάνουμε;
Σπυρέτος:
Περιμένουμε την επόμενη ανακοίνωση.
Κάλπηκος:
Δηλαδή έτσι θα πάει η ιστορία με τα ναρκωτικά στην Κεφαλονιά; Θα κλαίμε όταν συμβαίνει το κακό και μετά θα ξαναμπαίνει το θέμα κάτω από το χαλί;
Σπυρέτος:
Το χαλί, Κάλπηκε, έχει γίνει πια βουνό.
Κάλπηκος:
Δεν έπρεπε ήδη να έχει ανακοινωθεί μια ειδική ομάδα; Ένα τοπικό σχέδιο; Μια συνεργασία Αστυνομίας, Δήμων, Περιφέρειας, σχολείων, κοινωνικών υπηρεσιών, γιατρών, γονέων;
Σπυρέτος:
Έπρεπε. Όχι για τα μάτια του κόσμου. Για να ξέρει η κοινωνία ότι κάτι κινείται.
Κάλπηκος:
Γιατί το θέμα δεν είναι μόνο ποιος πουλάει και ποιος αγοράζει. Είναι ποιος βλέπει, ποιος σωπαίνει, ποιος φοβάται, ποιος δεν ξέρει πού να απευθυνθεί.
Σπυρέτος:
Και ποιος νέος άνθρωπος μένει μόνος του μέσα σε μια κοινωνία που τα ξέρει όλα, αλλά επισήμως δεν ξέρει τίποτα.
Κάλπηκος:
Να το γράψουμε καθαρά, Σπυρέτο. Η Κεφαλονιά δεν χρειάζεται άλλο ένα δελτίο τύπου. Χρειάζεται σχέδιο.
Σπυρέτος:
Και χρονοδιάγραμμα.
Κάλπηκος:
Και ονόματα φορέων που θα αναλάβουν ευθύνη.
Σπυρέτος:
Και πρόληψη στα σχολεία.
Κάλπηκος:
Και στήριξη στις οικογένειες.
Σπυρέτος:
Και πραγματική αστυνομική παρουσία.
Κάλπηκος:
Και υπηρεσίες που να σηκώνουν τηλέφωνο πριν γίνει το κακό, όχι μετά.
Σπυρέτος:
Το δύσκολο δεν είναι να πεις «λυπούμαστε». Το δύσκολο είναι να πεις «από αύριο κάνουμε αυτά».
Κάλπηκος:
Δεκαπέντε μέρες μετά, λοιπόν, η ερώτηση είναι μία: ποιος θα πάρει την ευθύνη να ανοίξει σοβαρά το θέμα των ναρκωτικών στην Κεφαλονιά;
Σπυρέτος:
Γιατί αν δεν το ανοίξουν οι αρμόδιοι, θα το ανοίγει κάθε τόσο η ίδια η ζωή. Και τότε θα είναι πάλι αργά.
Κάλπηκος:
Κι ύστερα θα ξαναμαζευτούμε όλοι να κλαίμε μετά λύπης..
Σπυρέτος:
Μόνο που αυτή τη φορά, Κάλπηκε, δεν φτάνει να συγκινηθούμε.
Κάλπηκος:
Όχι! Αυτή τη φορά πρέπει να κινηθούμε!