Ο Μάιος θέλει ριγανάδα. Μεγάλη φέτα χωριάτικο ψωμί, λάδι καλό, ρίγανη, ντομάτα και τυρί. Αλλά στην Κεφαλονιά το τυρί δεν το παίρνεις όπως παίρνεις μια σακούλα μακαρόνια. Το εξετάζεις. Το ρωτάς. Το αμφισβητείς. Κι άμα δεν σε πείσει, το αφήνεις εκεί που είναι.
Έτσι, λοιπόν, ο Κάλπηκος και ο Σπυρέτος πήανε στον δικό τους άνθρωπο για τυρί καθώς πιθυμήσανε μια ριγανάδα . Μα όπως συμβαίνει πάντα στην Κεφαλονιά, από μια απλή αγορά άνοιξε ολόκληρη κουβέντα.
Σπυρέτος: Καλημερούδια μπάστρο Μπάμπη. Θέλουμε λίγο τυρί για ριγανάδα.
Κάλπηκος: Στέκα ορέ Σπυρέτο! Τι θα πει «λίγο τυρί»; Έτσι ζητάνε τυρί στην Κεφαλονιά;
Σπυρέτος: Και πώς να το ζητήσω δηλαδή; Με αίτηση και πρωτόκολλο;
Κάλπηκος: Όχι με αίτηση. Με σεβασμό. Το τυρί είναι υπόθεση σοβαρή. Θέλει παρλατόριο..
Τυροκόμος: Καλημερούδια αφενέντες μου. Φέτα θέλετε;
Κάλπηκος: Φέτα θέλουμε, ναι. Αλλά να ’ναι από το καλό βαρέλι.
Σπυρέτος: Τώρα αρκινάει το νταβαντούρι.
Τυροκόμος: Έχω πολύ καλό κομμάτι σήμερα. Στέκεται ωραία, δεν διαλύεται.
Κάλπηκος: Στέκεται, ε; Πως στέκεται δηλαδή μάστρο Μπάμπη;
Σπυρέτος: Εσύ το τυρί το θέλεις να στέκεται ή να απαγγέλλει και τον Εθνικό Ύμνο;
Κάλπηκος: Να στέκεται στο ψωμί, Σπυρέτο μου.
Τυροκόμος: Να σας κόψω να δείτε;
Κάλπηκος: Να δω, αλλά μη μου δώσεις φρέσκια.
Σπυρέτος: Γιατί; Τι σου ΄καμε η φρέσκια;
Κάλπηκος: Η φρέσκια είναι για ανθρώπους ανυπόμονους. Εγώ τη θέλω να έχει πει την ιστορία της μέσα στο βαρέλι. Να πιπερίζει λίγο.
Τυροκόμος: Αυτή έχει ωραία γεύση. Ούτε πολύ αλμυρή, ούτε άνοστη.
Κάλπηκος: Άνοστη δεν τηνε θέλω. Δεν ήρταμε ν’ αγοράσουμε σαπούνι. Ήρταμε να κάνουμε ριγανάδα τση προκοπής.
Σπυρέτος: Να του πεις και το πολιτιστικό βάθος τση ριγανάδας τώρα.
Κάλπηκος: Θα του το πω. Γιατί η ριγανάδα, μαστρο Μπάμπη, δεν είναι φαγητό ανάγκης. Είναι φαγητό μνήμης. Ψωμί χωριάτικο, λάδι, ρίγανη, ντομάτα, τυρί. Άμα ένα από τα πέντε δεν είναι σωστό, πάει η συμφωνία.
Τυροκόμος: Τζούστος!
Σπυρέτος: Μη του δίνεις θάρρητα γιατί θα σου ζητήσει και πιστοποιητικό χαρακτήρα του τυριού.
Κάλπηκος: Δεν θέλω πιστοποιητικό. Θέλω αλήθεια. Αν δεν κάνει για μένανε να μου το πεις από την αρκή.
Τυροκόμος: Να σας πω την αλήθεια; Αυτό το βαρέλι είναι καλό. Αλλά αμα θέλετε πιο δυνατό, περνάτε αύριο που ανοίγω άλλο.
Κάλπηκος: Είδες, Σπυρέτο; Αυτός είναι τζούστος τυροκόμος. Τηράει τον πελάτη στα μάτια.
Σπυρέτος: Δηλαδή τ’ απόγιομα δεν θα φάμε ριγανάδα;
Κάλπηκος: Θα φάμε ριγανάδα όπως πρέπει ότα θα’χουμε το σωστό τυρί. Τώρα θα πάρουμε κεφαλοτύρι για τη τραόσουπα τση Κυριακής.
Τυροκόμος: Έχω πολύ καλό κεφαλοτύρι από Αγία Δυνατή το κοπάδι. Να σας δείξω;
Κάλπηκος: Δείξε.
Σπυρέτος: Τώρα αρχίζει η δεύτερη εξεταστική.
Κάλπηκος: Σώπα και κοίτα. Το κεφαλοτύρι δεν το παίρνεις με τα μάτια κλειστά. Θέλει να δεις τη διατομή. Να δεις τις τρύπες. Να δεις αν είναι στεγνό ή λαδερό.
Τυροκόμος: Αυτό είναι λαδερό. Θα το δείτε και στο κόψιμο.
Κάλπηκος: Για κόψε.
Σπυρέτος: Τέτοια αγωνία ούτε στην κάλπη.
Τυροκόμος: Ορίστε.
Κάλπηκος: Μμμ… έχει λαδάκι. Έχει και σωστές τρύπες. Δεν είναι κακό.
Σπυρέτος: «Δεν είναι κακό» είπε. Αυτό είναι βραβείο.
Τυροκόμος: Να σας βάλω μισό κιλό;
Κάλπηκος: Βάλε και πάρα πάνου. Αλλά μη μου βάλεις την άκρη.
Σπυρέτος: Τι σου ‘χει κάμει η άκρη του τυριού και δε τηνε θέλεις;
Κάλπηκος: Γιατί την άκρη την κρατάνε για τσου βιαστικούς. Εμείς είμαστε άνθρωποι με πρόγραμμα.
Τυροκόμος: Θα σας βάλω καλό κομμάτι.
Σπυρέτος: Να πάρουμε και μυζήθρα;
Κάλπηκος: Θα μας βάλεις τώρα σε νέα επιτροπή. Η μυζήθρα είναι άλλη ιστορία.
Σπυρέτος: Εγώ νόμιζα ότι ήρθαμε για λίγη φέτα και φεύγουμε.
Κάλπηκος: Αυτό είναι το λάθος σου. Στην Κεφαλονιά δεν «φεύγεις» από τυροκομείο άρπα κόλα. Βγαίνεις έχοντας πάρει απόφαση ζωής για το τυρί σου.
Τυροκόμος: Να σας βάλω λίγη πρέτζα για τη ριγανάδα να πορευτείτε απόψε;
Κάλπηκος: Βάλε. Αμα βρω καλή ντομάτα θα ΄ναι μούρλια..
Σπυρέτος: Η ντομάτα τώρα έχει και ψυχολογία;
Κάλπηκος: Στη ριγανάδα όλα έχουνε ψυχολογία. Το ψωμί πρέπει να σηκώνει το λάδι. Το λάδι να μοσχοβολάει. Η ρίγανη ναναι του Αίνου. Η ντομάτα να έχει ήλιο. Και το τυρί να χαρακτήρα.
Τυροκόμος: Εχει γούστο όπως τα λέει ο Κάλπηκος..
Σπυρέτος: Μην του δίνεις θάρρος, θα σε κουρλάνει.
Κάλπηκος: Εγώ ένα λέω. Το τυρί στην Κεφαλονιά δεν είναι απλώς προϊόν. Είναι συγγενής.
Σπυρέτος: Και μάλιστα συγγενής που αν δεν σου αρέσει τον έκοψες για χρόνια.
Κάλπηκος: Ακριβώς. Γιατί ο Κεφαλονίτης άμα πάρει καλό τυρί, θα ξανάρθει. Άμα πάρει ασκετο για το γούστο του, δεν ματάρτει. Και θα το μάθει και η μισή αγορά.
Τυροκόμος: Ο Κεφαλονίτης πελάτης είναι πολύ δύσκολος στο τυρί θέλει καθαρή κουβέντα.
Κάλπηκος: Μπράβο. Να του λες: «Αφέντη μου, σήμερα δεν κάνει για σένανε. Ματαέλα αύριο». Αυτό θέλω.
Σπυρέτος: Και άμα ο τυροκόμος είναι νέος και κάνει τον ειδικό;
Κάλπηκος: Τότε του λες το παλιό.
Τυροκόμος: Ποιο παλιό;
Κάλπηκος: «Έχω κάμει κι εγώ τυροκόμος και ξέρω!»
Σπυρέτος: Εσύ έχεις κάμει τυροκόμος;
Κάλπηκος: Όχι. Αλλά στην Κεφαλονιά αυτό δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να έχεις γνώμη.
Τυροκόμος: Να σας τα θηλυκώσω;
Κάλπηκος: Θηλύκωσε τα. Και βάλε και λίγο παραπάνω, γιατί ο Σπυρέτος κάνει πως δεν τρώει, αλλά στη ριγανάδα ξεχνάει τσι μανιέρες του.
Σπυρέτος: Εγώ είμαι άνθρωπος με μέτρο.
Κάλπηκος: Με μέτρο; Την περασμένη φορά έφαγες τρεις φέτες ριγανάδα και είπες ότι απλώς «δοκίμαζες την ισορροπία των υλικών».
Σπυρέτος: Η γαστρονομία θέλει θυσίες.
Κάλπηκος: Θυσίες θέλει. Αλλά πρώτα θέλει καλό τυρί.
Τυροκόμος: Ορίστε τα πράματά σας. Σας έβαλα δώρο και λίγο μυζήθρα να δοκιμάσετε.
Σπυρέτος: Α, μας έβαλες και μυζήθρα;
Τυροκόμος: Για να έχετε πλήρη εικόνα.
Κάλπηκος: Αυτός πάει να μας κάνει εκπαιδευτικό πρόγραμμα.
Σπυρέτος: Και τι μάθαμε σήμερα;
Κάλπηκος: Μάθαμε ότι ο Κεφαλονίτης μπορεί να αγοράσει πολλά πράγματα χωρίς πολλές κουβέντες. Αλλά τυρί όχι.
Σπυρέτος: Γιατί;
Κάλπηκος: Γιατί άμα χαλάσει το τυρί, χαλάει η ριγανάδα. Κι άμα χαλάσει η ριγανάδα, Σπυρέτο μου, χαλάει ο κόσμος ολόκληρος.
Σπυρέτος: Άντε πάμε τώρα.. Περιμένει η θειά Αγκιολίνα..
Τυροκόμος: Καλή σας όρεξη.
Κάλπηκος: Άμα είναι καλό, θα ξανάρτουμε.
Σπυρέτος: Κι άμα δεν είναι;
Κάλπηκος: Θα ξανάρθουμε πάλι. Αλλά για να του το πούμε.
Σημείωση: Επί 10 χρόνια Σπυρέτος και Κάλπηκος πάνε για τυρί στον μάστρο Μπάμπη και κάθε φορά γίνεται η ίδια κουβέντα. Γιατί να ξέρετε δύσκολα ο Κεφαλονίτης αλλάζει τυροκόμο, αλλά τ’ αρέσει να τονε τιγκλάει κάθε φορά…