Σήμερα ο Κάλπηκος φιλοξενεί τον «Αυτοδιοικητικό» και βάζει στο ίδιο τραπέζι την τοπική σάτιρα, την πολιτική μνήμη και τα μεγάλα αναπάντητα ερωτήματα της Κεφαλονιάς: από τις αναταράξεις στον Δήμο Αργοστολίου μέχρι τον δρόμο Αργοστολίου – Πόρου που ακόμη περιμένει την ώρα του.
Πόσες εκλογές θα περιμένουμε ακόμη …
⇒ «Κάλπηκος, Κάλπηκος», φώναζε ο ακόμη πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ν. Βαλλιανάτος στην τελευταία συνεδρίασή του. Μου είπαν, πως αυτή τη λέξη τη χρησιμοποιεί συχνά. Εκεί που μιλάει, πετάει και ένα «Κάλπηκος».
Οι περισσότεροι νόμιζαν πως το …παραλήρημα, το προκαλεί η προσπάθεια αυτογνωσίας και αυτοκριτικής για την κάλπικη ψήφο του στο Επιμελητήριο. Και είναι αυτό που του φέρνει εφιάλτες στον ύπνο και στο ξύπνιο του.
Μάταια όμως. Εκείνος αναφέρεται στη στήλη «Κάλπηκος» της δικής μας ιστοσελιδας Kefaloniapress.gr, η οποία άρχισε να γράφεται πολλά χρόνια πριν από τη δική του «λαδιά».
Θυμάμαι έναν βουλευτή που δεν του άρεσε το αποτέλεσμα μιας ψηφοφορίας στη Βουλή και έκλεψε την κάλπη. Τον ονόμασαν «Καλπογιάννη». Αλλά αυτή είναι ιστορία άλλης εποχής.
Πως αλήθεια θα αποκαλούσαν έναν πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου που ψήφισε χωρίς να έχει δικαίωμα ψήφου ;
Αν, πάντως, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου βλέπει τώρα εφιάλτες από όσα γράφονται στο Kefaloniapress τότε ας ζητήσει αποζημίωση από την ιστοσελίδα για τα έξοδα ιατρικής παρακολούθησης. Διαφορετικά, ας πάψει να τη διαβάζει, αφού τον… αλαφιάζει.
⇒ Έχει έναν πόνο κι αυτός ο δήμαρχος! Ξέρεις τι είναι να ποντάρεις σε ένα προβεβλημένο στέλεχος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για να ανανεώσεις τον μισοβυθισμένο «στόλο» σου και να ακούς από το στόμα του ότι κατεβαίνει με τον κύριο αντίπαλό σου στις εκλογές, για να σε αποκαθηλώσουν μαζί;
Ένα σοκ το παθαίνεις. Εδώ όμως ο δήμαρχος δεν έπαθε μόνο σοκ αλλά κάτι πιο βαθύ.
Μια μεγάλη απώλεια, έναν πόνο στο στήθος, ένα βάρος που δεν έφευγε και τον οδήγησε να γράψει τον περίφημο «αποχαιρετισμό» του. Είναι σαν να σε στήνουν στα σκαλιά της εκκλησίας την ημέρα του γάμου σου.
Δήμαρχε κουράγιο…
⇒ Μαθαίνω τελευταία για μεγάλες «φουρτούνες» στο λιμάνι του Πόρου καθώς αναμένονται αποκαλύψεις για τη διαχείρισή του από το Λιμενικό Ταμείο, που ενδέχεται να οδηγήσουν σε εξελίξεις τις οποίες δεν θα επιθυμούσε ο δήμαρχος αυτή τη στιγμή.
Οι πληροφορίες για ζητήματα στη λειτουργία και την οικονομική διαχείριση του λιμανιού άρχισαν να κυκλοφορούν μόλις άλλαξε η ηγεσία του Λιμενικού Ταμείου, όταν αποχώρησε ο Μιχαλάτος με τον ασφυκτικό έλεγχο που επέβαλε και ανέλαβε ο Σταύρος Σπαθής.
Οι φήμες για κακοδιαχείριση έχουν γίνει αντικείμενο συζητήσεων στους κατοίκους της περιοχής Πόρου και το ΔΣ του Λιμενικού Ταμειου που θα συνελθει την Παρασκευή στο γραφείο (!) του Δημάρχου θα δούμε αν θα δώσει λύση ή θα καλύψει το πρόβλημα.
Μπορώ να σας πω, πως η οικονομική σημασία του Λιμενικού Ταμείου είναι τεράστια, όπως και ο πολιτικός έλεγχος του. Δεν είναι τυχαίο ότι η διαχείριση των λιμανιών και η είσπραξη των τελών ελλιμενισμού δίνεται επί χρόνια με απευθείας ανάθεση σε γνωστό φίλο του Θεόφιλου Μιχαλάτου. Σιγά τα ωά θα μου πείτε . Σωστά, αλλά προσοχή μη σπάσουν.
⇒ Όταν μια κυβέρνηση βλέπει τα ποσοστά της καθηλωμένα κοντά στα επίπεδα των ευρωεκλογών, ξεκινά νωρίτερα την προεκλογική εκστρατεία και ο πρωθυπουργός γνωρίζει πολύ καλά τι πρέπει να κάνει. Δεν είναι και κανένας άβγαλτος.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι συναντήσεις του με βουλευτές, όπως και με τον δικό μας, τον Παναγή Καππάτο, όπου τέθηκαν πολλά από τα προβλήματα του νησιού.
Ένα από αυτά είναι ο δρόμος Αργοστολίου – Πόρου, ένα έργο που ο ίδιος ο πρωθυπουργός το καλοκαίρι του 2022 εν όψει της τότε προεκλογικης περιόδου, είχε χαρακτηρίσει «εθνικής σημασίας» και είχε εξαγγείλει, λέγοντας ότι θα δημοπρατηθεί μέσα στους επόμενους μήνες.
Δεν πρόκειται για έναν νέο δρόμο, μια νέα οδική αρτηρία ανάπτυξης μέσα στο νησί, αλλά για αναβάθμιση του υφιστάμενου δρόμου με διαπλάτυνση σε περίπου 17 χιλιόμετρα της διαδρομής.
Έκτοτε πέρασαν τέσσερα χρόνια και ακόμη περιμένουμε την προκήρυξη του έργου. Όπως μου είπε ένας θυμόσοφος κεφαλονίτης “Αν ο δρόμος Αργοστολίου – Πόρου προχωρούσε με την ταχύτητα των προεκλογικών εξαγγελιών, θα είχε παραδοθεί εδώ και χρόνια.»
Το ερώτημα όμως παραμένει: Πρόκειται ακόμη για έργο «εθνικής σημασίας» ή αυτό ισχύει μόνο όταν πλησιάζουν οι εκλογές;
Την ίδια ώρα, σε ολόκληρη τη χώρα, μεγάλοι οδικοί άξονες που για δεκαετίες βρίσκονταν στα χαρτιά έχουν ολοκληρωθεί και έχουν αλλάξει την εικόνα της Ελλάδας.
Στην Κεφαλονιά, αντίθετα, αν εξαιρέσει κανείς την ανακαίνιση του Νοσοκομείου Αργοστολίου και την ανακατασκευή του Αρχαιολογικού Μουσείου (που το ένα ράγισε και το άλλο κρίθηκε ακατάλληλο από τους σεισμούς του 2014 ) δύσκολα μπορεί να εντοπίσει κανείς κάποιο μεγάλο έργο που να προωθεί ουσιαστικά την αναπτυξιακή προοπτική του νησιού.
Δώδεκα χρόνια μετά τους σεισμούς , από τα οποία επτά στην κυβέρνηση η ΝΔ, φτάνουμε σήμερα να καυχόμαστε που το Νοσοκομείο επιτέλους θα κλείσει τις “πληγές” του και το αρχαιολογικό Μουσείο μας θα λειτουργήσει ξανά.
Η Κεφαλονιά δεν ζητά θαύματα. Ζητά τα αυτονόητα. Ζητά έργα που να λύνουν προβλήματα, να βελτιώνουν την καθημερινότητα και να δημιουργούν προοπτική για το μέλλον.
Και κυρίως ζητά να σταματήσει να ακούει τα ίδια και τα ιδια σε κάθε προεκλογική περίοδο από τους ίδιους.
«Το είπαμε, το κάναμε» της κυβερνητικής παράταξης ας ισχύσει και στη Κεφαλονιά.
Ο αυτοδιοικητικός