Η γυναίκα που έγινε ασπίδα στην Άβυθο: Πώς η Σοφία Κασπίρη έσωσε 7 ζωές
Μέσα στο σκοτάδι των ημερών, μια ακτίνα φωτός από την παραλία Άβυθος μας θυμίζει τι σημαίνει ανθρωπιά. Η απόφοιτη Νοσηλευτικής, Σοφία Κασπίρη, με τριετή εμπειρία στη ναυαγοσωστική, έκανε το ακατόρθωτο: έβγαλε ολομόναχη εφτά ανθρώπους σώους από τη θάλασσα.
Σε μια εποχή που η αδιαφορία πνίγει τα πάντα, η Σοφία απέδειξε τι σημαίνει ετοιμότητα και αυταπάρνηση. Ένα τεράστιο «ευχαριστούμε» από όλους μας, κοπέλα μου, και να είσαι πάντα καλά.
Από το ένα σοκ στο άλλο: Όταν οι λέξεις χάνουν τη σημασία τους στην επαρχία
Την ίδια ώρα, το νησί παρακολουθεί παγωμένο την καθημερινή διολίσθηση των αξιών. Φτάσαμε στο σημείο να συνηθίζουμε το αποτρόπαιο.
- Το χρονικό της ντροπής: Από την υπόθεση με τον υποτιθέμενο προπονητή, μέχρι το τραγικό περιστατικό με την άτυχη Μυρτώ πριν από μήνες.
- Το καμπανάκι κινδύνου: Αν αυτά συμβαίνουν μέσα σε μια κλειστή, στενή κοινωνία σαν τη δική μας, φανταστείτε τι κρύβεται κάτω από το χαλί στην κοινωνική σαπίλα των μεγαλουπόλεων.
Το «θαύμα» του Αργοστολίου: Πώς η κάλπη ξεπλένει τη «διεφθαρμένη δεξιά»
Το δημόσιο ευχαριστήριο του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου, Ν. Βαλλιανάτου, προς τον Αλέξανδρο Παρίση για την ψήφο επανεκλογής του, αποτελεί μνημείο πολιτικής αμνησίας. Ξαφνικά, ο Παρίσης σταμάτησε να εκπροσωπεί τη «διεφθαρμένη δεξιά» στον δήμο και όλα έγιναν καλώς καμωμένα.
Το μωσαϊκό του Μιχαλάτου: Τη «ρετσινιά» της δεξιάς τη χρεώνονται τώρα οι Γ. Λυκούδης και Παντελειός που ενώθηκαν. Για την παράταξη Μιχαλάτου, αυτό το σχήμα είναι ένα «συνονθύλευμα» δεξιών, Πασόκων και Συριζαίων.
Η λεπτομέρεια που κάνουν πως ξεχνούν; Ότι και η ίδια η παράταξη του Μιχαλάτου είναι ένα πανομοιότυπο «κοκτέιλ» από δεξιούς, Πασόκους, Συριζαίους, πρώην Κουκουέδες και λοιπούς αδιευκρίνιστους πολιτικούς συμμάχους.
Η σιωπηλή «εισβολή» στο Αργοστόλι: Γιατί χάθηκαν τα χελιδόνια;
Το Αργοστόλι γεμίζει με ανησυχητικούς ρυθμούς από κουρούνες. Τα κορακοειδή αυτά έχουν εξελιχθεί σε απόλυτο θηρευτή της πόλης, καταστρέφοντας το οικοσύστημα των πτηνών.
| Η Απειλή | Το Αποτέλεσμα |
|---|---|
| Κουρούνες: Τρώνε τα πάντα, με αδυναμία στα αυγά και τα μικρά άλλων πουλιών. | Εξαφανίστηκαν οι σπίγγοι και τα χελιδόνια. |
| Ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός: Δεν θηρεύονται από κανέναν. | Καταστρέφονται φωλιές δεκαετιών, τα πουλιά φοβούνται να ξαναχτίσουν. |
Δύο σφαίρες στο κεφάλι: Η «θανατική ποινή» του πεζοδρομίου
Το περιστατικό με τον οδηγό που δεν σταμάτησε στον έλεγχο των αστυνομικών γεννά σοβαρά ερωτήματα. Η κατάληξη; Νεκρός με δύο σφαίρες στο κεφάλι.
Προφανώς, τα όργανα της τάξεως έλειπαν από το μάθημα της ακαδημίας που ξεκαθάριζε ότι για εκφοβισμό σημαδεύουμε στα πόδια. Εκτός αν στην Ελλάδα οι αστυνομικοί έγιναν δικαστές που εκτελούν θανατικές ποινές στο δρόμο, χωρίς δίκη.
Το «μαγικό» μοτίβο της στάχτης: Φωτιές και έτοιμες άδειες για ανεμογεννήτριες
Η χώρα καίγεται ξανά, σε ένα έργο που το έχουμε δει σε επανάληψη. Το μοτίβο είναι πλέον εξόφθαλμο: εκεί όπου η φωτιά αφήνει πίσω της αποκαΐδια και νεκρούς, ξεφυτρώνουν «μαγικά» ανεμογεννήτριες. Το πιο εντυπωσιακό; Οι άδειες εγκατάστασής τους έχουν εγκριθεί συνήθως δύο χρόνια πριν μπει η πρώτη σπίθα.
Αναγκαστική προσγείωση F-16 στη Ζάκυνθο: Τα πανάκριβα όπλα της… «μη χρήσης»
Η αναγκαστική προσγείωση ενός πολεμικού F-16 στο αεροδρόμιο της Ζακύνθου φέρνει στο φως τα παράδοξα των εξοπλιστικών μας προγραμμάτων. Πρόκειται προφανώς για ένα από τα «φοβερά» αεροσκάφη που αγόρασε η κυβέρνηση για να κατατροπώσουμε τους γείτονες.
Μόνο που, όπως αποδεικνύεται από τις ψιλές γραμμές των διεθνών συμφωνιών, η αγορά τους προβλέπει τη μη χρησιμοποίησή τους εναντίον των Τούρκων. Αγοράζουμε αμυντική ισχύ, με όρους που την καθιστούν διακοσμητική.
Αυτά για σήμερα. Τα συμπεράσματα και οι ερμηνείες, δικά σας. Άλλωστε, σε μια κοινωνία που αρνείται να κοιταχτεί στον καθρέφτη, η δουλειά του αναλυτή δεν είναι να χαϊδεύει αφτιά, αλλά να καταγράφει τα συμπτώματα.
Μέχρι την επόμενη συνεδρία,
Ο (Ψυχ)αναλυτής
Ποιος είναι ο (Ψυχ)αναλυτής
Ο (Ψυχ)αναλυτής είναι Κοινωνιολόγος (απόφοιτος ΑΕΙ) με βαθιά εξειδίκευση στην ανάλυση των κοινωνικών δομών, των συλλογικών συμπεριφορών και των παθογενειών της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας. Ζει και αναπνέει καθημερινά ανάμεσα στα παράδοξα της επαρχίας και τις προκλήσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας, παρατηρώντας πώς οι μεγάλες κοινωνικές αλλαγές αντανακλώνται στις μικρές, κλειστές κοινωνίες.
Ως ενεργός κοινωνικός σχολιαστής, επιλέγει να «ακτινογραφεί» την επικαιρότητα πίσω από τις κλειστές κουρτίνες της πολιτικής και της καθημερινότητας. Με λόγο καυστικό, τεκμηριωμένο και απογυμνωμένο από ξύλινες εκφράσεις, επιχειρεί μέσα από τη στήλη του να δώσει φωνή σε όσα συχνά αποσιωπώνται, αναλύοντας την ψυχοσύνθεση μιας κοινωνίας που ισορροπεί ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.