Στις 30 Ιουλίου, την ώρα που η Κεφαλονιά βρίσκεται στην κορύφωση της τουριστικής περιόδου, το Αργοστόλι μετατρέπεται σε εργοτάξιο. Βαρέα μηχανήματα στη Βεργωτή, κυκλοφοριακό χάος στο κέντρο και κλειστή η παράκαμψη της Αγίας Βαρβάρας συνθέτουν την εικόνα μιας πόλης χωρίς σχέδιο, χωρίς συντονισμό και χωρίς σεβασμό στην καθημερινότητα πολιτών και επισκεπτών.
Δεν πρόκειται για μια απλή ταλαιπωρία. Πρόκειται για την απόλυτη αποτυχία προγραμματισμού.
Ποιος αποφάσισε ότι η κατάλληλη στιγμή για να μπουν βαρέα μηχανήματα στην οδό Βεργωτή είναι η 30ή Ιουλίου; Ποιος έκρινε ότι στην κορύφωση της σεζόν πρέπει να ξηλωθούν πεζοδρόμια στην καρδιά του εμπορικού κέντρου, στο σημείο όπου ο δρόμος συνδέεται από τη μία πλευρά με το Λιθόστρωτο και από την άλλη με την παραλία;
Οδός Βεργωτή: 30 Ιουλίου – Κλεινουν εντελώς την είσοδο σε καταστήματα
Εκεί λειτουργούν καταστήματα λιανικής, επιχειρήσεις πληρωμών, ιατρεία, δικηγορικά γραφεία και δεκάδες επαγγελματικοί χώροι. Εκεί κινούνται καθημερινά εκατοντάδες κάτοικοι και επισκέπτες. Και όμως, μέσα στον πιο κρίσιμο μήνα του χρόνου, ο δρόμος μετατράπηκε σε εργοτάξιο, με εκσκαφές, φορτηγά, κορδέλες, σκόνη και κυκλοφοριακή ασφυξία.
Η πόλη παραδόθηκε στην προχειρότητα
Οι επισκέπτες κοιτούν σαστισμένοι. Οι οδηγοί εγκλωβίζονται χωρίς να γνωρίζουν πού να κινηθούν. Οι επαγγελματίες βλέπουν την πρόσβαση στα καταστήματα και στα γραφεία τους να δυσκολεύει. Οι κάτοικοι έχουν πλέον σηκώσει τα χέρια ψηλά.
Δεν είναι ότι το Αργοστόλι δεν χρειάζεται έργα. Χρειάζεται έργα, συντήρηση και σοβαρές υποδομές. Αυτό που δεν χρειάζεται είναι έργα χωρίς χρονοδιάγραμμα, χωρίς κυκλοφοριακό σχεδιασμό και χωρίς στοιχειώδη συνεννόηση μεταξύ Δήμου, Περιφέρειας και αρμόδιων υπηρεσιών.
Γιατί αυτό που ζει σήμερα η πόλη δεν λέγεται ανάπτυξη. Λέγεται αναδιοργάνωση της καθημερινότητας εις βάρος των πολιτών.
Και η Περιφέρεια θυμήθηκε τώρα τη γέφυρα
Σαν να μην έφτανε το χάος στο κέντρο, έρχεται και το κλείσιμο της παράκαμψης της Αγίας Βαρβάρας, λόγω των εργασιών στη μεταλλική γέφυρα.
Για μήνες επισημαινόταν ότι η γέφυρα χρειάζεται συντήρηση. Υπήρχε ολόκληρος ο χειμώνας. Υπήρχε η άνοιξη. Υπήρχε ο Μάιος και ο Ιούνιος.
Κι όμως, οι αρμόδιοι περίμεναν να φτάσει η 30ή Ιουλίου, να γεμίσει το νησί επισκέπτες και να κορυφωθεί η κυκλοφορία, για να κλείσουν έναν ακόμη κρίσιμο δρόμο.
Αυτό δεν είναι ατυχής χρονική συγκυρία. Είναι πολιτική και διοικητική ανεπάρκεια.
Η σεζόν δεν περιμένει τους εργολάβους
Η Κεφαλονιά δεν έχει την πολυτέλεια μιας τουριστικής περιόδου έξι μηνών. Η πραγματική οικονομική «ανάσα» για την αγορά συμπυκνώνεται κυρίως στο διάστημα από τις 20 Ιουλίου έως τις 20 Αυγούστου.
Αυτές οι λίγες εβδομάδες είναι καθοριστικές για καταστήματα, εστίαση, επαγγελματίες και εργαζόμενους. Και ακριβώς σε αυτές τις εβδομάδες, οι αρμόδιοι αποφάσισαν να δοκιμάσουν τις αντοχές όλων.
Μετά τις 20 Αυγούστου, για πολλούς επαγγελματίες, η μεγάλη ευκαιρία έχει ήδη χαθεί. Το καλοκαίρι δεν μετατίθεται με απόφαση υπηρεσίας και η σεζόν δεν περιμένει να ολοκληρωθούν τα έργα.
Από τη Μελισσάνη μέχρι τον Μύρτο, μια Κεφαλονιά σε αναστάτωση
Η εικόνα του Αργοστολίου δεν είναι η εξαίρεση. Είναι μέρος μιας ευρύτερης εικόνας εγκατάλειψης και κακού συντονισμού.
Στη Μελισσάνη, επισκέπτες περιμένουν μέσα στη ζέστη και τα λεωφορεία δημιουργούν κυκλοφοριακό χάος. Στον Μύρτο, οι πρόχειροι αποκλεισμοί και τα συρματοπλέγματα για την προστασία από τις κατολισθήσεις θυμίζουν περισσότερο εργοτάξιο παρά μία από τις διασημότερες παραλίες της Ελλάδας. Στο Αργοστόλι, οι δρόμοι κλείνουν και τα πεζοδρόμια ξηλώνονται στην κορύφωση του καλοκαιριού.
Η εικόνα που εισπράττει ο επισκέπτης δεν είναι ενός οργανωμένου τουριστικού προορισμού. Είναι η εικόνα ενός νησιού που τρέχει τελευταία στιγμή να διορθώσει όσα άφησε να σαπίσουν ολόκληρο τον χειμώνα.
Πληρώνουμε έργα, εισπράττουμε κακοτεχνίες
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι οι πολίτες δεν έχουν πλέον εμπιστοσύνη πως η σημερινή ταλαιπωρία θα οδηγήσει σε κάτι καλύτερο.
Τα προηγούμενα χρόνια είδαμε έργα να παραδίδονται με αστοχίες, πρόχειρες κατασκευές και κακοτεχνίες. Έργα που πληρώθηκαν ακριβά, αλλά αντί να διευκολύνουν την καθημερινότητα, δημιούργησαν νέα προβλήματα.
Γι’ αυτό και σήμερα κανείς δεν πείθεται από το εύκολο επιχείρημα ότι «γίνονται έργα».
Το ερώτημα είναι ποιος τα σχεδίασε, ποιος τα συντόνισε, ποιος τα επιβλέπει και ποιος θα λογοδοτήσει για το γεγονός ότι η πρωτεύουσα της Κεφαλονιάς θυμίζει πολιορκημένη πόλη στην πιο κρίσιμη περίοδο του χρόνου.
Το Αργοστόλι δεν υποφέρει από τα έργα. Υποφέρει από την ανικανότητα να γίνουν τα έργα στην ώρα τους.