Το Αργοστόλι φαίνεται να εξελίσσεται με ταχύτατους ρυθμούς σε έναν απέραντο αστικό βιότοπο.
Κουνάβια, ποντίκια, κατσαρίδες και, όταν πέσει η υγρασία, μια βαριά μυρωδιά που απλώνεται σε μεγάλα τμήματα της πόλης.
Το οικοσύστημα λειτουργεί άψογα. Η πόλη, πάλι, άστα να πάνε!
Ας αρχίσουμε από τα συμπαθέστερα μέλη αυτής της ιδιότυπης αστικής πανίδας.
Μια ολόκληρη οικογένεια κουναβιών έχει εγκατασταθεί στο εγκαταλελειμμένο κτίριο της παλιάς Αστυνομίας, απέναντι από το Λιμεναρχείο.
Μόλις πέσει το βαθύ σκοτάδι, αρχίζει η έξοδος. Βγαίνουν προς αναζήτηση τροφής παρατεταγμένα, σχεδόν με απόλυτη πειθαρχία. Το ένα πίσω από το άλλο. Έχει η φύση τους κανόνες της. Και, όπως φαίνεται, έχει και το real estate της.
Γιατί τα κουνάβια του Αργοστολίου έχουν και κοινωνικές διαβαθμίσεις.
Μια δεύτερη παροικία έχει κάνει εδώ και χρόνια πιο κεντρική επιλογή: το κτίριο της πρώην Εμπορικής Τράπεζας, στην καρδιά του Λιθοστρώτου.
Άλλα απέναντι από το Λιμεναρχείο, άλλα στο εμπορικό κέντρο.
Location, location, location.
Και για να είμαστε δίκαιοι μαζί τους, τα κουνάβια δεν φταίνε σε τίποτα.
Βρήκανε εγκαταλελειμμένα κτίρια, βρήκανε καταφύγιο, βρήκανε τροφή και εγκατασταθήκανε. Απλά πράματα.
Μετά τα μεσάνυχτα πιάνει δουλειά η άλλη βάρδια
Ένα βραδινό περπάτημα στις γειτονιές του Αργοστολίου προσφέρει και άλλες εμπειρίες αστικής φυσιολατρίας.
Κοκαρίτσες σουλατσάρουνε γύρω από φρεάτια και καπάκια δικτύων, ενώ η συνάντηση με ποντίκια δεν αποτελεί πλέον και κανένα αξιομνημόνευτο γεγονός. Κάπου εδώ όμως το χαριτωμένο της υπόθεσης τελειώνει.
Γιατί όταν μια πόλη προσφέρει τροφή, κρυψώνες, εγκαταλελειμμένα ακίνητα και ένα ολόκληρο υπόγειο δίκτυο για μετακινήσεις, η αστική πανίδα κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα. Προσαρμόζεται.
Και μετά έρχεται η μυρουδιά
Τις βραδινές ώρες, ιδιαίτερα όταν υπάρχει υγρασία, έντονη δυσοσμία γίνεται αισθητή σε διαφορετικά σημεία του Αργοστολίου. Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία κατοίκου:
«Τα τελευταία βράδια στο Αργοστόλι μυρίζει όλη η πόλη περίεργα, κάπως σαν βόθρος. Η μυρωδιά είναι επίσης πολύ έντονη στον Κούταβο μέχρι περίπου και το Δράπανο. Από εκεί και πάνω έχουμε τη μυρουδιά από τη χωματερή τση Λαγκάδας που ακόμα σιγοκαίει.
Από πού προέρχονται αυτές οι μυρουδιές; Αυτό είναι δουλειά των αρμόδιων υπηρεσιών να το βρούνε.
Τη μυρωδιά, όμως, δεν χρειάζεται να τηνε πιστοποιήσει κανείς. Τηνε μυρίζει ο κόσμος.
Το Αργοστόλι είναι η πρωτεύουσα του Νομού μας μια πόλη που συγκενρώνει μεγάλο μέρος πληθυσμού , δεν του αξίζει να συνηθίσει τα ποντίκια, τις κατσαρίδες, τα εγκαταλελειμμένα κτίρια και τις νυχτερινές μυρωδιές σαν να αποτελούν μέρος της φυσιολογικής ζωής μιας πόλης.
Μια πόλη κρίνεται και τον Οκτώβριο , κρίνεται τη νύχτα, κρίνεται ατα στενά της, ατα εγκαταλελειμμένα κτίριά της, στα φρεάτιά της. Και, μερικές φορές, κρίνεται ακόμη και από τη μυρουδιά της.
Τα κουνάβια πάντως βρήκανε στέγη, οργανωθήκανε σε οικογένειες και γνωρίζουνε τι πρέπει να κάνουνε κάθε βράδυ.
O Δήμος;
——
(Φωτογραφία αρχείου: Ένα κουνάβι στην πρώην Εμπορική Τράπεζα).
