Την ώρα που οι πυροσβέστες του Ληξουρίου και όλης της Κεφαλονιάς πάλευαν με πύρινα μέτωπα στον Αθέρα, με αυτοθυσία και κίνδυνο της ζωής τους, κάποιοι αντί να τους πουν “ευχαριστώ”, αποφάσισαν να τους “κάψουν” με δηλώσεις που προσβάλλουν κάθε έννοια αξιοπρέπειας και λογικής. Οι καταγγελίες που εκτοξεύθηκαν από εκλεγμένους της Λαϊκής Συσπείρωσης και τον ίδιο τον Πρόεδρο της κοινότητας Αθέρα προκαλούν μόνο οργή και αγανάκτηση.
Κατά τον Πρόεδρο της κοινότητας, κ. Άγγελο Σπυράτο,ο Διοικητής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας έδωσε εντολή μετακίνησης οχημάτων με δόλο, με σκοπό να καεί η περιουσία του….άκουσε είπε κάποιον να λέει ότι οι πυροσβέστες θα πάνε για γραβιέρα στο τυροκομείο Ρατσιάτου και ούτε λίγο ούτε πολύ ότι δεν έσβηναν τη φωτιά – “έπιναν καφέ” και “έτρωγαν σουβλάκια” όπως είπε συνεπικουρούμενος ο έτερος Δημοτικός σύμβουλος κ. Βαγγέλης Θεοφιλάτος εν μέσω χαχανιτών….τόση σοβαρότητα….
Ακόμα πιο θλιβερό είναι το γεγονός ότι η Δημοτική σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης, κα Ελένη Δερέ, έσπευσε να συνταχθεί με την άθλια αυτή ρητορική, λέγοντας πως και η ίδια είδε περνώντας με το αυτοκίνητό της από το σημείο, πυροσβέστες “να κάθονται…”. Δηλαδή, μέσα σε ένα χάος φωτιάς, καπνού και πανικού, αυτό που κράτησε ήταν ότι κάποιοι “κάθονταν” και απολάμβαναν τον καφέ τους την ώρα που άλλοι συνάδελφοί τους έδιναν μάχη με τις φλόγες.
Δεν είδε πυροσβέστες να ξεθεώνονται επί ώρες, να επιχειρούν με κίνδυνο της ζωής τους, να σώζουν σπίτια και ανθρώπους. Είδε… καφέ! Φωτεινή εξαίρεση με τη στάση και την δημόσια τοποθέτηση του αυτή του Βαγγέλη Φαρακλού, ο οποίος ήταν ο μόνος που έσπευσε να εξαιρέσει τον εαυτό του από τέτοιες απαράδεκτες τοποθετήσεις των αιρετών της Λαϊκής Συσπείρωσης.
Οι κατά τα άλλα “μαχητικοί” Δημήτρης Μαντζουράτος και Βαγγέλης Βαλλιάνος… κατάπιαν τη γλώσσα τους και δεν αντέδρασαν ποτέ σε αυτές τις τοποθετήσεις. Ο δε Δημήτρης Μαντζουράτος κατά την τοποθέτηση του Προέδρου του Αθέρα Άγγελου Σπυράτου, όταν έλεγε ότι δεν υπήρχαν πυροσβέστες γιατί καθόντουσαν και ότι ο ίδιος θα καιγόταν αν δεν έρχονταν δύο χωριανοί του…, έλεγε φωναχτά “έτσι,έτσι” επικροτώντας τις απαράδεκτες αυτές δηλώσεις.
Οι τοποθετήσεις αυτές δεν είναι απλώς απαράδεκτες. Είναι επικίνδυνες, διχαστικές και συκοφαντικές. Σε μια χώρα όπου κάθε καλοκαίρι δοκιμάζεται η ανθρώπινη αντοχή απέναντι στην πύρινη λαίλαπα, τέτοιες δηλώσεις υποσκάπτουν το ηθικό αυτών που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή – εκείνων που δεν έχουν την πολυτέλεια να «κρίνουν εκ του ασφαλούς», πίσω από μικρόφωνα και έδρανα.
Ο Δήμαρχος Ληξουρίου, Γιώργος Κατσιβέλης, έπραξε το αυτονόητο: υπερασπίστηκε τους ανθρώπους που ήταν εκεί όταν τους χρειάστηκαν. Αυτούς που δεν έκαναν δημόσιες σχέσεις αλλά δουλειά. Αυτούς που δεν πέταξαν λάσπη, αλλά νερό. Σε μια εποχή που όλοι «έχουν άποψη», είναι καιρός κάποιοι να καταλάβουν ότι η λάσπη δεν σβήνει φωτιές. Τις ανάβει.
Όσοι επιλέγουν να μετατρέπουν την τραγωδία σε πεδίο φτηνής πολιτικής αντιπαράθεσης, φέρουν τεράστια ευθύνη – όχι μόνο απέναντι στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, αλλά απέναντι σε ολόκληρη την τοπική κοινωνία. Αν δεν μπορούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, ας μην σκάβουν κιόλας το λάκκο αυτών που προσπαθούν.
Η αλήθεια είναι μία: τη φωτιά την έσβησαν άνθρωποι. Τη ντροπή, όμως, την ανάβουν τα απερίσκεπτα λόγια…