Το … Ληξουριώτικο κρυολόγημα

371
ΤΟ ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑ
Παρασκευή εξύπνησα και είχα τρεματούρα
σηκώθηκα σιγά – σιγά μα μ έπιασε σκοτούρα.
Βάρα από δω, βάρα από κει άδειασα ένα καρτούτσο
κι αμέσως εμπατάρισα απά στο παγερούτσο.
Είχα καούρα στο λαιμό και βήχα και κομμάρες,
φτερνίσματα, καταρροή, σκιάχτηκα τσι κατάρες.
Τρεις μέρες επαράδερνα, στο τέλος είπα φτάνει,
έχασα τα πασχάλια μου, χάνω και το μποστάνι.
Εβρέθηκα στου Ληξουριού πρώην νοσοκομείο,
στο χώρο όπου κάποτε ήτανε χειρουργείο.
Δελέγκου μ εξετάσανε για covid, την καρδιά μου,
πήρανε θέρμη, πίεση και τα ακροαστικά μου.
Στο τέλος με ρωτήσανε αν είχα κάνει κάτι
σε φκείνο το τριήμερο κι έμοιαζα με σακάτη.
— Γιατρέσα μου θα σου τα πω αληθινά κι ατόφια,
τρεις μέρες μου εκάνανε κάμποσα γιατροσόφια.
— Για πες να μάθουμε και μείς, αξίζανε τον κόπο;
— Θα σου τα πω γιατρέσα μου με το δικό μου τρόπο.
Βεντούζες κούφιες, κάμποσες, με κούπα πυρωμένη,
ρουφάγανε την πλάτη μου που ‘ταν κοκκινισμένη.
Κοφτές δεν αποτόλμησε, ξουράφι δεν αγγίζει
και δεν αντέχει να ‘βλεπε το αίμα να αναβλύζει.
Αυτό δεν ήταν μόνο του μα ολόκληρο πακέτο,
τρίψιμο με πετρέλαιο και βίσαλο στο πέτο.
Είχαμε και συνέχεια μ ένα λιβανιστήρι,
αν έμπαινες στο σπίτι μου θύμιζε μοναστήρι,
για να ξορκίσει το κακό, μου έβαλε και βέτο,
λιβάνιζε η γυναίκα μου με ένα σκανταλέτο.
Βλέπω γιατρέ πως απορείς και σήκωσες τα φρύδια,
ένα ακόμα θα σου πω κι ας πάει στα τσακίδια.
Πρωί και βράδυ ήθελε αντίζηλο να πιάσει,
μάτι κακό, μου έλεγε, σε έχει κομματιάσει.
Τα έλεγε ψιθυριστά, σταύρωνε το ποτήρι
και μια σταγόνα έριχνε από το λαδωτήρι.
Βλέπω την αγωνία της, πα να την αγκαλιάσω
απάνω όπου της ξέφευγε, «θα τήνε ξεμαλλιάσω».
Με κοίταζαν αμίλητοι, λέξη δεν έχουν βγάλει,
κάποια στιγμή που τέλειωσα, κούνησαν το κεφάλι.
— Δεν έχεις κρυολόγημα, ίωση σ έχει πιάσει,
κάνε λιγάκι υπομονή κοντεύει να περάσει.
— Σας φαίνονται περίεργα σαν να ‘πεσαν κοτρώνια
μα όλα αυτά τα ζήσαμε τα μπρίτερα τα χρόνια.
Το σύστημα χαλάρωσε, φάρμακα κάποια λείπουν,
και οι γιατροί στο δίκιο τους κι αυτό εγκαταλείπουν.
Μήπως λοιπόν μας χρειαστεί να ξέρουμε και φκείνα;
«Μάθετε τέχνη κι άστε την» κι αν χρειαστεί, ξεκίνα.
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΛΛΙΩΡΗΣ
ΜΑΗΣ 2024

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Captcha verification failed!
CAPTCHA user score failed. Please contact us!